news (strona 265 z 300)

Pielęgnacja kwiatów to nie tylko lanie wody. Z góry zaznaczam, że próbuję o tym przekonać nie tylko Ciebie, ale i siebie, i rzeszę podobnych. Zupełnie nie wiem, jak to się dzieje, że człowiekowi przestaje się chcieć (bo i kobiety osiadają w tej sprawie wielokrotnie na laurach). Wszyscy przecież wiemy, bo trąbi się o tym nie od dziś...

Czasopismo Men’s Health jest takim rottweilerem z tytułu. Niby ugłaskane i sensowne, ale jak się bliżej przyjrzeć, to strach ogarnia – obok rozsądnych przestróg przed smażeniem się w słońcu czasopismo roztacza przed czytelnikiem fantastyczne wizje ćwiczeń, od których w tydzień nabierze się muskulatury, na którą normalnie trzeba pracować rok. Kobietę należy pieścić po plecach oraz szarpać za włosy łonowe.

Wszystko co uwodzi w prozie Adamsa, może tylko z wyjątkiem absolutnie nieprzekładalnego języka, zostało przez twórców filmu z wielką dbałością przetłumaczone na wysmakowane, porażające rozmachem obrazy. Plener intergalaktyczny migocze ciałami niebieskimi we wszystkich kolorach tęczy, latające spodki przechodzą skomplikowane transmutacje, ludzie zamieniają się w sofy i na odwrót, Sam Rockwell ma dwie głowy, a Malkovich statyw do aparatu zamiast nóg. Przejażdżka wózkiem dźwigowym nad Ziemią i oczywiście niezrównane fiordy – to po prostu crème de la crème efektów trickowych – czego można chcieć więcej od filmu SF?

„Romantyczna” posiada wszelkie dany, by być romansidłem. Natrafiamy w niej na znane schematy: poszukiwanie miłości, namiętność, która nieuchronnie prowadzi ku nieszczęściu, mężczyzna, który nie potrafi darzyć nikogo uczuciem, kobieta, która bez reszty angażuje się w miłość. Mimo to autorce udaje się wymknąć banalności, jaką narzuca temat miłości romantycznej. Jej książka, którą najtrafniej zaliczyć można do gatunku powieści psychologiczno-obyczajowych, odznacza się głębokim wglądem w umysły bohaterów, w ich świat i uczucia.

Z każdą kolejną stroną „Nic” nabiera tempa i nie pozwala się od siebie oderwać. Koleje losu bohaterów przeplatają się ze złośliwymi obrazkami – upalony trawką koleś słuchający całymi dniami Radia Maryja, egzaltowana fanka Sztuki uprawiająca na redakcyjnym biurku seks bez zabezpieczeń ze znanym literatem, nowomowa przedstawicieli handlowych… Nie raz i nie dwa wybuchnęłam śmiechem nad książką, a ile razy stanął mi w oczach ktoś ze znajomych lub osób z tak zwanego „towarzystwa”? Nie zliczę. Bieńkowski nie zna świętości – uderza we wszystkich. I trafia.

Yann Martel napisał ciekawą powieść o ludzkiej płciowości, o poszukiwaniu najdoskonalszej formy cielesności. Nie udziela jednak pierwszeństwa żadnej z płci, nie wyróżnia jednej kosztem drugiej. Martel wnikliwie opisuje i bada związki ludzkiego ciała ze światem. Obserwuje różne rejony ludzkiego „ja” zamkniętego raz w męskim raz w kobiecym ciele, szuka różnic i punktów wspólnych, bada meandry płciowości. Opisuje świat męski i żeński doszukując się cech wspólnych raczej niż różnic.

Mimo nieustannej walki ze szkodliwym promieniowaniem słonecznym moda na opaleniznę nie przemija. Kosmetyki, które opalają i rozświetlają skórę wciąż traktujemy jako niecodzienny kaprys, a wystarczy kilka ruchów pędzlem, by wyglądać jak po urlopie nad Morzem Śródziemnym. Letnią opaleniznę można dziś kupić w sklepie. Jeśli nie masz czasu na samoopalacz — wybierz puder brązujący. To wyjątkowo prosty i uniwersalny kosmetyk.

Od paru już dni budzi mnie rano wcale nie budzik, co byłoby najbardziej naturalne, ani nie zaglądające przez okno słońce, tylko wiertarka. Przepraszam, jednego dnia było stukanie młotkiem. Otwieram więc jedno oko, spoglądam na zegarek i stwierdzam, że godzina jest – przynajmniej dla mnie – zupełnie skandaliczna. Szybko zamykam to jedno oko i próbuję znowu zasnąć.

Wielkimi susami zbliża się koniec sesji. Większość studentów będzie miała okazję wyruszyć w góry. Niestety, żeby po nich chodzić, trzeba zabrać ze sobą plecaki, namioty i gitary. W górach przy chodzeniu i wspinaniu traci się mnóstwo energii i wody, którą trzeba dostarczyć organizmowi prawie w podwójnej dawce. Nie powinno się w tym czasie spożywać wymyślnych potraw – warto rozejrzeć się za standardowymi produktami.

Problemem takich pism jak CKM jest rosnąca dostępność pornografii - wszędobylskiej, nachalnej i zalegającej w naszych komputerach. Odpowiedź CKM-u na łatwo dostępny seks w Internecie jest zaskakująco nieoryginalna. Otóż magazyn zaczął podszywać się pod "estetykę" porno, stylizując pozujące do rozkładówki i okładki panienki na aktorki tego jakże mało prestiżowego gatunku filmowego.

Tak mi się życie ułożyło, ze mieszkam w Warszafce. W mieście, które w czasie wojny zostało prawie całkowicie zburzone, a odbudowano je, mimo iż przecież stolicą państwa jest, w cokolwiek mało gustownym stylu: najpierw bezduszne blokowiska z wielkiej płyty plus okazyjnie jakiś socrealistyczny monument, potem nowoczesne kondominia i olbrzymie, szklane biurowce.

U progu sezonu wakacyjnego chcielibyśmy podyskutować o tym, jak wycisnąć jak najwięcej z urlopu: zwiedzić ciekawy kraj, albo zażyć dużo ruchu i naprawdę odpocząć, albo jedno i drugie i trzecie, a wszystko za rozsądne pieniądze. Opiszcie najciekawsze trasy waszych letnich pieszych wędrówek i dalszych podróży wszelkimi środkami transportu...

Odkryj wyjątkowy komfort soczewek kontaktowych ACUVUE® ADVANCE™ z filtrem UV. Promocja: wydrukuj kupon na soczewki gratis lub kupon na mleczko z filtrem UV przy zakupie soczewek (oszczędzasz około 55 złotych)

Kurs spadochronowy, szczególnie ten przyspieszony, bardziej przeraża niż tłumaczy. Można się na nim dowiedzieć, jak należy się zachować, gdy wyląduje się na drzewie, dachu, w wodzie i co trzeba zrobić, gdy leci się wprost na ścianę bloku lub druty wysokiego napięcia. Potem trzeba przejść symulacje skoku. Instruktor krzyczy na przykład „awaria spadochronu”, a przyszły skoczek musi zachować trzeźwość umysłu i zareagować prawidłowo – wypiąć spadochron i otworzyć spadochron zapasowy.

Ambicją wielu kobiet jest posiadanie domu idealnego. Ładne wnętrza, smaczne i pięknie podane jedzenie, żadnych plam na obrusie. Są takie osoby, którym tę wiedzę przekazują mamy, ciocie i babcie. Jeśli jednak babci nigdy nie udało się ciasto bez zakalca a mamusia jest zdeklarowaną abnegatką, córka wiedzy musi zasięgać skądinąd. I tu w sukurs przychodzi jej na przykład pismo o wyjaśniającej wszystko nazwie „Dobre Rady”...

O zdradzie łatwo jest wydawać sądy. Tym łatwiej, im jest się młodszym i im mniej się przeżyło. Zdrada – to koniec. I naprawdę, drogie dziewczyny, pewnie słusznie. Jednak, gdy w grę wchodzi już wieloletni związek, dzieci, wspólne życie – sądy stają się jakby nieco mniej radykalne. To znaczy, pewnie całą sobą (lub całym sobą, bo nie tylko mężczyźni zdradzają) chciałoby się być radykalnym, bo tak dyktują zranione emocje...

Bywa tak, że miłość przychodzi sama. Dwoje ludzi spojrzy na siebie przelotnie i to wystarczy. Słyszą tylko furkot trzepoczących rzęs i skrzypienie bezwiednie uginających się kolan. I już. Po wszystkim. Wielka miłość aż po grób. No ale nie zawsze tak się dzieje. Czasem trzeba losowi nieco dopomóc wyskoczyć z koleiny, w którą dawno temu wpadł.

Scenariusz napisał Julian Fellowes, specjalista od adaptowania klasyków, nagrodzony Oscarem za Gosford Park Roberta Altmana Reżyserii zaś podjęła się Mira Nair, znana i lubiana od czasów Monsunowego wesela. Trzeba przyznać, że udało jej się zgrabnie rozegrać wątki dramatyczne, bez osuwania się w otchłań kiczu. Świetne są też quasibaletowe sceny godowych tańców i towarzyskich przetasowań. Adaptacji nie można odmówić świeżości i wizualnego przepychu, aczkolwiek chwilami poczyna sobie zbyt bezceremonialnie z realiami epoki.

Stare, zanieczyszczone gąbki lateksowe, niehigieniczne puszki do pudru, pędzle wymagające ciągłego odkażania powoli odchodzą do lamusa, ustępując miejsce nowej technice aplikacji produktów do makijażu – airbrush.

Piękna jest ta dzisiejsza noc, i chociaż jest chłodno, nie sposób siedzieć przy zamkniętym oknie. Okno jest więc otwarte, ale ten nocny, chłodny wiatr miast chłodzić, jak w ciągu dnia, mrozi. Przykrywam się więc kurtką. W autobusie zrobiło się cicho. Ci, którzy nie śpią, obserwują świat za oknem. A jest co oglądać. Raz po raz kierowca zwalnia by dać pierwszeństwo małpom. Gdy jedziemy wzdłuż granicy Maasai Mara, najbardziej znanego w Kenii Parku Narodowego, mija nas stado kilkunastu zebr.

Poza czasopismami dla kobiet “Cosmo”, “Glamour” i innymi tego rodzaju istnieje też niemała grupa periodyków skierowanych do tzw. pań domu – znajdują się tam porady z serii „coś z niczego”, informacje na temat uroków macierzyństwa, potrawy na każdą okazję, słowem - informacje, które z pewnością przydadzą się kobietom zamężnym, oddanym sprawom domu oraz swojej rodziny. Ostatnio jednak rysuje się nowy trend – pisać o tym wszystkim mając na uwadze, że w dniu ślubu piękna kobieta nie przeistacza się w przyciężkawą matronę.

Zdecydowanie najlepsza z „nowych” części gwiezdnej sagi, prawdziwa gratka dla fanów fanatycznych. W części trzeciej można zobaczyć m.in. upadek Zakonu Jedi, narodziny Galaktycznego Imperium, a także jak hartowała się stal, w którą zakuto Lorda Vadera… Po żałosnej kontynuacji, pozbawionej zupełnie magii pierwowzoru, zdążyłem już spisać Lucasa na straty, ale teraz odszczekuję wszystko.

Do granicy w Desaguadero, położonej nad jeziorem Titicaca dojeżdżamy około 8 rano. Kobiety w pasiastych spódnicach nadal, jak tydzień temu, rąbią mięso - chyba nigdy nie schodzą z posterunku. Smakowicie parują potrawy w garkuchniach. Kury uciekają w popłochu przed rowerzystami. Wszędzie unosił się zapach fasoli.

O nowym filmie Nigela Cole'a (Joint Venture, Dziewczyny z kalendarza) nie da się powiedzieć wiele dobrego. Mamy najwyraźniej sezon psującego się popcornu, który dystrybutorzy chcą nam wcisnąć jako tzw. promocję. Zupełnie jak miłość jest przeciętną komedią romantyczną. Ameryka nie wyszła Brytyjczykowi na dobre, co zresztą jest z dawien dawna regułą, z której na przestrzeni wieków wyłamał się chyba tylko Hitchcock. Cole tymczasem zamienił pazury na tipsy, czyli wyzbył się tego, co w jego filmach było najcenniejsze - oryginalnych postaci i umiejętności tworzenia zgrabnej satyry społecznej.

„Miasteczko, w którym czas się zatrzymał” to jeszcze jeden - obok „Postrzyżyn” i „Takiej pięknej żałoby” - zbiór „nymburskich” opowiastek Hrabala. Książeczka powstała podczas choroby pisarza wiosną 1973 roku, w okresie dla pisarza trudnym i pod niejednym względem przełomowym. Przeczuwając, że wkrótce trafi do szpitala, i obawiając się najgorszego, Hrabal postanowił przenieść na papier „opowieść o dwóch braciach”, do napisania której czuł się w owym czasie szczególnie powołany. Bramy wyobraźni zmobilizowanej w obliczu zagrożenia życia otworzyły się szeroko i w krótkim czasie powstał rękopis, w którym autor dokonywał później już tylko skreśleń.