news (strona 264 z 300)

Jeżeli warto obejrzeć ten film, to z powodu jego warstwy wizualnej. Pod względem spektakularnych, studyjnych efektów specjalnych to prawdziwy Spielberg. Dzieje się dużo, raz rozpędzona akcja nie zwalnia już do końca. Na uwagę zasługują zwłaszcza niesamowite sceny zbiorowe, przywodzące ma myśl zagładę World Trade Center. Większa część filmu to epickie polowanie na ludzi, sporadycznie przetykane wzruszającymi scenami, mającymi na celu wyciśnięcie z widzów łez, bądź innych płynów. (Niekiedy można dosłownie polać się ze śmiechu.)

Są marki masowe i luksusowe. Można używać kremu Nivea, można La Prairie. Można czytywać „Panią Domu”, a można „Twój Styl”. Ta polska odpowiedź na Vogue, Harper’s Bazaar i inne snobistyczne pisma obcojęzyczne, do tej pory uważana jest w Polsce przez tak zwany ogół za wyznacznik dobrego stylu, elegancji oraz inteligentne pismo dla kobiet. Opinia tak zwanego ogółu często bywa mylna – postanowiłam więc sprawdzić, o czym w Twoim Stylu się pisze.

„Autobiografia grubej panny młodej” nie jest książką złą, o nie. Tyle tylko, że wbrew temu, co sugeruje polski wydawca, nie jest to książka na weekend. Raczej na całe wakacje, do czytania po kawałku, między kolejnymi fragmentami jakiejś poważnej, naukowej lektury. Albo chociaż Buddenbrooków.

Europejki dbają o swoją dietę i samopoczucie, unikają stresu i są prawdziwymi optymistkami. Dożywają średnio 84 lat. Mieszkańcy Europy mają najlepszy system opieki zdrowotnej na świecie. Na zdrowie wydaje się we Francji 10 procent przychodu narodowego. Nawet w “biednej” na tle innych krajów Europy Zachodniej Grecji jest dwa razy więcej lekarzy niż w Polsce. My także jesteśmy prawowitymi Europejkami. Już czas by wziąć przykład z naszych sąsiadów i zacząć dbać o zdrowie.

Strzeżcie się geje pokazywać swoją mniejszość przed większością i wyższość przed niższością. Pan Roman Giertych na “Paradzie Normalności” zaprezentował swoje potomstwo, nie wątpię, iż bardzo udane i – jakby ktoś jeszcze miał jakąś wątpliwość - zaznaczył wszem i wobec, że on sobie nie życzy, by jego pociecha w przyszłości płaciła podatki na obecnych gejów, którzy – gdy ona dorośnie i zacznie zarabiać – będą właśnie na emeryturze.

Ustalmy jedno: nie ma przymusu. Nie ma przymusu lubienia kogokolwiek, nie ma przymusu akceptowania przeszłości partnera, nie ma zasadniczo w ogóle żadnego przymusu. Gorzej, że brak uczucia sympatii i akceptacji jego eks Tobie właśnie utrudnia życie. Tu zaczynają się schody...

Czy można się poczuć jednocześnie niedojrzale i staro? Chociaż wydaje się to paradoksalne, jednak jest możliwe. Właśnie coś takiego przytrafiło mi się ostatnio. Dostałam od koleżanki zaproszenie na urodziny, konkretnie – informację mailem, że impreza rozpoczyna się o godzinie 16. Pomyślałam, że coś tu nie gra, ponieważ normalne imprezy zaczynają się jakieś cztery godziny później.

Bezpardonowe, przepełnione sadyzmem i makabrą kino psychologiczne o dużych walorach artystycznych. Twórcą filmu jest kultowy japoński reżyser Takashi Mike, który ma na swoim koncie kilkadziesiąt niskobudżetowych produkcji z pogranicza horroru, kina akcji i perwersyjnej pornografii. Prezentowany teraz film można by nazwać, z braku określenia, thrillerem. Jednak Gra wstępna ma się do zwykłego hollywoodzkiego dreszczowca tak, jak Roman Dmowski do Romana Giertycha.

„Migdał” to powieść odważnie mówiąca o potrzebach kobiet Islamu, które zostały całkowicie uzależnione od mężczyzn. Nedjma zrywa zasłony z ich twarzy i mówi im, że mają prawo odczuwać rozkosze cielesne i być kimś więcej niż tylko dobrą żoną rodzącą kolejne dzieci. Do tej nikt tak odważnie nie mówił o potrzebach seksualnych kobiet arabskich. Nedjma w imieniu swoim i swoich sióstr buntuje się przeciwko patriarchatowi, który odebrał im prawa respektowane przez dawną cywilizację arabską...

Dni upływają nam także na kąpielach w jeziorze i wygrzewaniu się na słońcu w otoczeniu palm - cieszę się tym odpoczynkiem i widokami łódek pływających po jeziorze. Amatorami kąpieli wodnych i słonecznych są głównie miejscowe dzieci, które czas na plaży urozmaicają nam śpiewami i akrobatycznymi popisami.

Przysięgam, że jest to historia prawdziwa i nic nie zmyślam: jedna moja koleżanka, z którą chodziłam na studia, pod pozorem operacji przegrody nosowej zrobiła operację całkiem plastyczną, mającą na celu skorygowanie nosa á la Michael Jackson (ten pan jakiś czas temu przestał być wzorem czegokolwiek, ale wówczas jeszcze był).

By jak najdłużej zachować młodzieńczą figurę powinnaś jeść pięć razy dziennie w odstępach dwu- bądź trzygodzinnych. Porcje powinny być niewielkie. Nigdy nie najadaj się do syta. Najlepszym rozkładem dnia jest: duże śniadanie, mniejsze drugie śniadanie, porządny obiad, mały podwieczorek i maleńka kolacja - na dwie godziny przed snem.

Ach, Nowy Jork! Okrzyknięty stolicą świata, rozciąga się na powierzchni niemal stukrotnie większej niż moje rodzinne miasto i jest zamieszkany przez ponad osiem milionów ludzi. Jedni go uwielbiają, inni nie znoszą. Śmierdzi tu, straszny tłok, hałas – kręcą nosem. Ja należę do obozu zatwardziałych entuzjastów tego miasta.

Oglądając Bombona, mimowolnie przypomniałem sobie głośny film Wesele Wojciecha Smarzewskiego. Na pozór podobne, realistyczne i zaangażowane społecznie historie mogą ujawniać zupełnie różne oblicze człowieka. I podobnie przesadzić.

„Ta książka jest ordynarna, porąbana, ma zbyt długi prolog i opowiada o miłości, jakby ktoś nie zauważył. A także o pijaństwie, bo pijaństwo i miłość to bardzo wdzięczne tematy na książkę” – rozpoczyna debiutancką powieść „Pokalanie” Piotr Czerwiński. Od razu wprowadza czytelnika w samo sedno historii, swojej własnej historii, bo narrator i bohater to jedna osoba.

Jeszcze sto lat temu polski chłop miał kołtuna na głowie, którego nie dawał obciąć, by nie umrzeć natychmiast. Od tego czasu trochę się zmieniło. Upowszechniła się wiedza w narodzie, że myszy i karaluchy nie lęgną się samoistnie z brudu, a ogniki na bagnach to nie upiory czyhające na zagubionych wędrowców...

W tym tygodniu chcemy was wyciągnąć na zwierzenia: czy jest coś, co sprawia wam większą radość i ciekawsze doznania niż seks? Czy seks jest przereklamowany? Napiszcie, jaka jest wasza hierarchia rzeczy przyjemnych.

Nie znalazłam jeszcze swojej połówki, ale wykorzystuję każdą szansę, by poznać kogoś wyjątkowego. Tak jak bohaterowie mojego reportażu, jestem pewna, że miłość można znaleźć niespodziewanie, przypadkowo i wszędzie...

W sezonie letnim na naszych stołach królują warzywa świeże, jak ogórek, pomidor, rzodkiewka, czy też sałata. Zapominamy wówczas o roślinach strączkowych, które również powinno się spożywać nie tylko ze względu na walory smakowe, jakie posiadają, ale i wartość odżywczą.

Do peruwiańskiego miasta Iquitos, usytuowanego w amazońskiej dżungli, można dostać się na dwa sposoby – samolotem bądź łodzią, płynąc dopływami Amazonki. Nie mieliśmy czasu na kilkudniową podróż drogą wodną, zdecydowaliśmy się więc przelecieć nad hektarami zielonej gęstwiny i hektolitrami wody. Amazonia z wysokości 3 tysięcy metrów wygląda urzekająco, liczne dopływy rzeki tworzą fantazyjne zygzaki.

- Przedszkole to nie przechowalnia! – krzyczy na mnie tęga kobieta w białym fartuchu, kiedy kolejny raz spóźniam się do przedszkola 15 minut. To pani przedszkolanka, która uważa, że dzieci od trzeciego roku życia należy przygotowywać do szkoły, czyli do wstawania rano. Bo tylko o to tu chodzi. O to, „żeby była dyscyplina” i żeby wiadomo było, kto tu rządzi.

Jest takie miejsce magiczne, które warto odwiedzić, kiedy człowiek przestaje już wierzyć w cokolwiek. Mam na myśli dworzec. Lotniczy najlepiej, bo tam cały strumień miłości przelewa się jednym wąskim przejściem i łatwo go wtedy obserwować.

Naturalność to hasło, na które postawili makijażyści w tym sezonie. Moda na jasną, rozświetloną cerę, lekko muśniętą słońcem to alternatywa dla kobiet, które nie czują się dobrze w nasyconych kolorach i mocnym makijażu. Gładka, lśniąca i jędrna cera jest atrybutem młodości i znakiem rozpoznawczym tego trendu.

Czy Jasiek i Jagoda będą tymi, którzy będą w stanie ocalić ludzkość przed złością Matki Natury? Czy dorośli nauczą się oglądać świat oczyma dzieci? Czy dzieci będą pamiętały o przygodzie, którą przeżyły, czy może zapomną o niej, kiedy tylko wydorośleją? Warto przeczytać tę książeczkę, aby znaleźć odpowiedzi na te pytania, ale warto też powrócić do jakże pięknego świata dzieciństwa, w którym wszystko było możliwe.

Kto chciałby być kurą domową? Cóż, nie jest to prestiżowa fucha. Gdyby użyć określenia „pani domu”, może ktoś by się przyznał. Ale i takie tytułowanie kobiety wywołuje niezbyt korzystne skojarzenia. Jaka kura domowa jest, każdy widzi: z nieodłącznymi wałkami na głowie i fartuchu krząta się toto pomiędzy szafkami w kuchni, nieustannie coś pichcąc, przestawiając z miejsca na miejsce, zmywając jednocześnie i od czasu do czasu hucząc donośnym głosem „cicho tam!” do gromadki rozrabiających dzieciaków.