news (strona 300 z 300)

Rodzina Borgiów to ostatnia powieść zmarłego przed trzema laty amerykańskiego prozaika włoskiego pochodzenia, Maria Puzo. Pisarz znany jest na całym świecie jako autor Ojca chrzestnego - sagi o rodzinie mafijnej Corleone - przy którego filmowej adaptacji współpracował z Coppolą w roli scenarzysty. Również i ta powieść, dokończona po śmierci Puza przez jego towarzyszkę życia Carol Gino, ma w sobie coś z sycylijskich klimatów. Opowiada historię rodu związanego z papiestwem, rodu który w swej perfidii i bezwzględnym dążeniu do władzy, w niczym nie ustępuje współczesnej mafii.

Zuzy wspominki o babci i wynikające z nich refleksje natury ogólnoludzkiej.

Psychika pierwszej z nich doznała uszczerbku, który sprowokowały seryjnie doznawane niepowodzenia - zalecono jej unikanie publicznych angaży i odprężający pobyt w ośrodkach emocjonalnej rehabilitacji. Drugą specjaliści przywrócili "do życia" po tym, jak popadła w wyniszczające organizm uzależnienie od narkotyków.

O Florencji jesienią i minimalistycznej modzie włoskiej.

W śmiałych wizjach propagatorów idei wolnego wyboru w kwestii posiadania potomstwa chemia miała wyzwolić kobietę spod brzemienia rozpłodowej niesprawiedliwości i postawić na równi z mężczyzną.

Refleksje na temat dziewiczej natury i... męskiej natury.

Czyli zagraniczne wypady jako okazja do wyedukowania cudzoziemców w materii polskich obyczajów i zdolności organizacyjnych.

W społeczeństwie funkcjonuje teza, że mężczyznę trzeba sobie wychować, wypalać ogniem złe nawyki i zmuszać do ciężkiej pracy nad mankamentami charakteru - inaczej próżno liczyć na to, że sam się wyrobi.

Dopóki nie kupisz biletu na film, nie dowiesz się, czy było warto. Podobnie jest z podkładami - okaże się, czy jest odpowiedni dla twojej cery dopiero po tym, jak za niego zapłacisz. Ale może być inaczej.

W wyniku działalności człowieka fauna wodna jest nie tylko coraz bardziej przetrzebiona, ale i karłowacieje. Tempo tego procesu zaszokowało samych naukowców.

O książce Sophie Dahl, wybrykach Jaggera i świeżym romansie frontmana Red Hot Chili Peppers.

Film jako "przypowiastka moralna o błędach ludzkiej natury" - jak określa swój obraz sam reżyser, według mnie w pełni się nie sprawdza. Brak mu psychologicznej głębi i prawdziwego dramatyzmu. Jako "thriller o nastolatkach trzymający w napięciu od pierwszej do ostatniej sceny", owszem.

Rozważania Uli na temat niesprawiedliwości dziejowej, talentów barokowych pamiętnikarzy i przyszłości bloga jako gatunku literackiego.

Rzecz ogólnie wiadoma, lecz wymagająca komentarza.

Podwójne standardy społeczne oraz polemika z artykułem Wprost pt. "Kobieta największym wrogiem kobiety".