news (strona 148 z 300)

To bardzo intymne wyznanie. W tej niewielkiej książeczce odnajdziemy wiersze subtelne, delikatne, reprezentujące osobistą, religijno – liryczną tematykę. Taka poezja na pewno znajdzie swoich czytelników, ale nie wszystkim odbiorcom przypadnie do gustu. Niektóre odpowiedzi, jakie daje nam Ańta, mają w sobie inspirującą oryginalność; niektóre odnaleźć możemy w wierszach, powieściach i opowiadaniach innych autorów.

Jestem spragniona uczuć jak chyba każdy samotny człowiek, któremu ta samotność nie pasuje, lecz doskwiera. Mody na samotność nigdy nie zrozumiem. Sama żyć nie umiem, nie chcę, bardzo z tego powodu cierpię. Ostatnio uśmiechnął się do mnie ktoś serdeczniej niż inni, mimowolnie przytrzymał mój wzrok, spojrzenia spotykały się potem przypadkiem wiele razy, następnie już się szukały. Niestety on tak jak ja jest nieśmiały. Sama nie zdobędę się na wyjście poza krąg dotychczasowych spojrzeń i gestów, nie mam odwagi. Nie jestem wcale zadowolona z tego swojego strachu, ale jak go przełamać?

W Polsce w 2007 roku było 65 tysięcy rozwodów i 5 tysięcy separacji. W 2007 roku w 96% spraw rozwodowych dzieci zostały przy matkach. To stresujące wydarzenie w życiu rodziny najbardziej dotyka bezstronne w sporze partnerów osoby – dzieci. Dziecko potrzebuje i matki, i ojca – także po ich rozwodzie. O tym przypomina najnowsza kampania społeczna Fundacji Akcja „Nawet po rozwodzie jesteście mi potrzebni oboje.”

Mobbing to działania skierowane przeciwko pracownikowi, które mają na celu jego destrukcję bądź wyeliminowanie z zespołu. Trudno się dziwić, że w efekcie ośmieszania, krytykowania, braku szacunku, z jakim przez dłuższy czas spotyka się człowiek w miejscu pracy, zaniża się jego samoocena, potęguje frustracja i poziom stresu. Mobbing najczęściej wymierzony jest w osoby ambitne, pracowite i zdolne, które łatwo zyskują przewagę nad szefem i wyróżniają się na tle zespołu.

Miłorząb dwuklapowy jest drzewem ozdobnym znanym od dawna na całym świecie. Jego liście mają nieocenioną wartość, gdyż pozwalają zatrzymać lub wyeliminować najbardziej niekorzystne oznaki starzenia się. Miłorząb przywraca werwę, poprawia pamięć i pozwala zachować zdrowie.

Dziecko na studiach - wpadka czy świadoma decyzja? Los różne płata figle, ale niewątpliwie czasy, kiedy ciężarnym studentkom sugerowano przerwę w nauce, odeszły już w niepamięć. Dzisiaj często spotyka się kobiety przychodzące na egzamin z dzieckiem, bo opiekunka akurat zawiodła. W akademikach są całe piętra zarezerwowane tylko dla małżeństw lub samotnych matek. O swych doświadczeniach opowiadają młode matki - studentki.

Osaczony jest kolejną powieścią naśladującą nowoczesne kino sensacyjne. Autor koncentruje się na tempie akcji i energetycznie opisanych pościgach, strzelaninach i bijatykach. Nie jest geniuszem pióra ani mistrzem fabuł. Dostajemy mądrości ze świata twardych facetów: kolega zawsze ci pomoże, przeszłość dopadnie, a kobieta wystawi cię do wiatru. Posypana tymi kwiatami akcja pędzi, bohater umyka kłopotom i choć z grubsza wiadomo, kto za co odpowiada i który trup wróci do żywych, czyta się zupełnie przyjemnie.

Zadurzyłam się. Po randce z chłopakiem obudziłam się ze śmiesznym uczuciem. A więc tak to wygląda… Całkiem inaczej, niż słyszę codziennie w metrze, w tramwaju, czasem na imprezkach… Spojrzałam na siebie. Miałam na sobie majtki i rajstopy, uff, czyli – nic się nie stało! Hura! Czemu tak mało pamiętam? Kto wie, może zasnęłam z nudów. Zmęczona czekaniem na Ten Pierwszy Raz… Marzę o spotkaniu prawdziwej miłości. Kogoś, kto nie ma gęby pełnej frazesów, tylko otwarte serce i głowę. Koniecznie jedno i drugie.

Czekolada, sucha bułka albo słodkie serki – to mój synek lubił najbardziej. Do dnia, gdy wypowiedziałam wojnę pustym kaloriom i cukrowi. Wystarczył spryt i trochę wyobraźni, by maluch chętnie zjadł fasolkę szparagową i pełnoziarniste pieczywo. A Ty jakie masz sposoby, by zdrowo nakarmić swoje dziecko?

Zazwyczaj nosimy klasyczną bieliznę, nie doceniając różnorodności asortymentu, jaki oferują wyspecjalizowane butiki. Czasami jednak warto zrobić coś wbrew naszym nawykom i przyjrzeć się tym elementom desu, których zazwyczaj nie zauważamy: paskom do pończoch, podwiązkom, gorsetom... To atrybuty kobiecości, które kiedyś były podstawą damskiej garderoby.

Kiedy opowiadałam znajomym, że wybieram się na Borneo, słyszałam w ich głosach nutę niedowierzanie. Czy chodzi o TO dzikie Borneo? W mojej wyobraźni hasło „Borneo” także wywoływało obrazy Ibanów z sinymi tatuażami, pomarańczowego futra orangutanów i mnóstwa komarów. Są miejsca na świecie, które samą nazwą zdają się ukierunkowywać wyobraźnię. Borneo, trzecia co do wielkości wyspa świata, położona w dalekiej Azji, wydaje się idealnym miejscem na poszukiwanie przygód. Mnie zaskoczyła. I zmoczyła. Bo pada tam 270 dni w roku, jest wilgotno i duszno jak w saunie parowej.

Dzieci czasami podkradają ze sklepu cukierki i na moment spuszczone z oka wciskają je do kieszeni. Niektórym jednak ten dziecięcy zwyczaj nie mija z wiekiem, a wręcz się nasila. Nastolatki nie kradną cukierków, wolą konkrety – ubrania, kosmetyki, płyty. Mniej lub bardziej wartościowe przedmioty przypadkowo zostają odkryte przez nieświadomych niczego rodziców. I nagle dopada ich okrutna myśl – moje dziecko jest złodziejem.

Dobrze jest mieć własne zdanie, czasami warto powiedzieć „nie”. Ale nie zawsze. Niestety, często asertywność mylimy z bezsensowną przekorą. Nie dość, że jest to zachowanie skrajnie niedojrzałe, to jeszcze może nam poważnie zaszkodzić. Sprawdź czy masz swoje zdanie, czy jesteś zdolna do kompromisów, przekorna lub asertywna. Rozwiąż test!

Z teściami nie wolno mieszkać. Nigdy, pod żadnym pozorem. Lepiej już rozstać się, wyjechać do Nigerii albo klepać pod mostem słodką biedę. Wszystko lepsze, niż teściowie. Bo żona i teściowa chcą tego samego: dominacji. Stała, intensywna obecność obu przypomina sytuację, kiedy mamy dwóch ministrów od tego samego, na przykład, starego i młodego, czyli jeden ma doświadczenie, drugi rzutkość i nieszablonowe podejście do sprawy.

Wiosna zadomowiła się na dobre, więc coraz chętniej zrzucamy ciepłe ubrania, odsłaniając to i owo. Ładny wygląd sprawia radość i zachęca do dbania o własne ciało. Każda z nas marzy o idealnej figurze modelki, ale nie każdej to się udaje, zwłaszcza po świętach. Oto kilka rad na osiągnięcie szczuplejszej niż dotąd sylwetki. Wybierz spośród najpopularniejszych błyskawicznych diet.

Pojawiły się u mnie powikłania układu krążenia. Musiałam zmienić swoje życie, dietę i złe nawyki. Pojechałam do sanatorium, a po powrocie chciałam wdrożyć to, czego się tam nauczyłam. Mojemu mężowi nie podoba się to. Dogryza mi, że cackam się ze sobą, że chcę schudnąć, a on się zakochał we mnie apetycznej. Nie rozumie mojej choroby. Mówi, że jedzenie bez soli i masła mogę gotować osobno dla siebie, bo on tego nie tknie. Jest kąśliwy, gdy opowiadam o radach trenera, jakby był zazdrosny! Jak na tego zakapiora wpłynąć?

Książka opisuje ludzi i codzienne problemy, pokazuje bohaterów w trudnych, ekstremalnych sytuacjach życiowych. Mark i Nicole tworzyli szczęśliwą parę, ale ich małżeństwo rozpadło się po stracie córeczki; Evie pragnie zemsty na mężczyźnie odpowiedzialnym za śmierć jej matki, a milionerka Alyson straciła ojca po tym, jak popełnił samobójstwo, i nie może odnaleźć się w obcym świecie. Losy tych ludzi splatają się, a każdy z bohaterów odnajduje w innej osobie coś ocalającego.

SM - taka diagnoza brzmi jak dożywotni wyrok. Ci, na których los go wyda, wiedzą, że ich życie zmieni się na zawsze, na gorsze, stanie się bezustannym, czasami morderczym zmaganiem z codziennością. Ale nie poddają się. Walczą, choć nie raz wejście na pierwsze piętro jest jak zdobycie najwyższego szczytu. Walczą, bo wierzą, że ze stwardnieniem rozsianym można nauczyć się żyć - pięknie żyć.

Samookaleczanie się psychologowie nazywają autoagresją. Bez względu na nazwę przeraża to, jak potrafimy ranić swoje ciała. Najczęściej zaczyna się w młodym wieku, głównie wśród dziewcząt. Powód? Stres, kłopoty w domu, w szkole albo kompleksy. Ze swoimi problemami okaleczające się dziewczyny są same. Każda kolejna rana jest ich wołaniem o pomoc.

Okładka zapowiada koszmarek – kolejny łzawy romans w poetyce Zmierzchu. A jednak nie. Zamiast nieustannego całowania się i czułych słówek, dostajemy intrygę kryminalną z wiodącym wątkiem nadnaturalnym, broniącą się niezłym wykorzystaniem scenerii. Błękitnokrwiści to idealna lektura dla tych, którym spodobał się świat Zmierzchu i rozczarowała leniwa fabuła tamtej książki.

Zbudowany na wysokiej litej skale Pałacu Imana w Wadi Dhar robi wrażenie zwłaszcza, gdy patrzy się na niego z bramy prowadzącej na główny dziedziniec. Wzniesiony z kamienia i wypalanych na słońcu cegieł liczy pięć pięter, a brązowe ściany ozdobione białymi fryzami nie różnią się od architektury Starego Miasta w Sanie. Ale respekt budzi jego majestat, przy jednoczesnym zachowaniu lekkości i delikatności.

Film był nominowany do pięciu Malin, ostatecznie otrzymał dwie. Sandrze Bullock przypadła jedna Złota Malina. I sam ten fakt powinien wystarczyć, by każdy szanujący się kinoman omijał seanse debiutanckiego obrazu Phila Trailla jak najszerszym łukiem. Film bez wątpienia zasługuje też na Malinę za scenariusz. I za reżyserię. I za wszystkie pozostałe role (pierwszo- i drugoplanowe). To stosunkowo rzadki przykład filmu, którego naprawdę nie da się oglądać. Mamy do czynienia z najgorszym i najgłupszym amerykańskim filmem 2009 roku.

Małe dzieci jeszcze nie rozróżniają tematów niezręcznych i kłopotliwych. Są ciekawe świata, zadają wiele pytań. Nie o wszystkim jednak rodzice są w stanie im mówić. Do trudnych kwestii należy z pewnością fizjologia. Z pomocą dorosłym przyszli wydawcy książeczek, w których nie ma tematów tabu. Piszą w nich o kupie, cipkach, siusiakach i brudzie. Czy dzieciom potrzebne są takie informacje? Zdania są podzielone.

Klasyczny thriller kryminalny. Detektywi i mężczyźni po przejściach zagubieni w labiryncie nierozwikłanych tajemnic, niebezpieczne kobiety, problemy z tożsamością i rosnący deficyt zaufania - to zestaw żelaznych motywów kina noir. Film staranny, zdjęciowo wręcz porywający, opiera się na żywej kreacji Leonardo Di Caprio i ma mocny drugi plan.

Dlaczego mizoandria, czyli silne uprzedzenie do mężczyzn jest zbadana znacznie słabiej niż mizoginia, czyli nienawiść wobec kobiet? Jak bardzo nas, kobiety, pętają mizoandryczne pancerze postrzegania mężczyzn? Czy w dziedzinie „stereotypowe postrzeganie płci przeciwnej” jest między nami jakaś równość?