news (strona 99 z 300)

Dziwaczna, a nawet niesmaczna hybryda zbyt wielu gatunków. Mieszanina okazuje się absolutnie niestrawna, irytująca i co najgorsze: nudna. Zawiodą się też ci, którzy oczekują wartkiej akcji i efektów specjalnych. Katastrofą jest scenariusz. Poszczególne wątki kompletnie do siebie nie pasują, dialogi są drewniane, logika zdarzeń woła o pomstę do nieba. Całość dłuży się niemiłosiernie. Jedynym jasnym punktem są aktorzy.

Mam 38 lat, jestem rozwiedzioną mamą dwóch synów. Poza nimi najbliższym mi człowiekiem jest moja przyjaciółka. To dziewczyna w moim wieku, samotna, trochę wycofana życiowo. Zawsze pchałam ją do przodu, namawiałam do nauki nowego zawodu, zmiany pracy, wyjazdów, remontu mieszkania. Pomagałam, mobilizowałam. Często sypiałyśmy u siebie, gdy nie zdążyłyśmy się nagadać do północy. Nie umiem jej jednak pomóc w kwestii nowego chłopaka, który jest łajzą!

Wakacje kojarzą się z beztroską i odpoczynkiem. Jest to niestety także czas żniw, jakie zbiera śmierć na drogach w czasie wypadków, na kąpieliskach oraz podczas uciążliwych upałów. Aby uratować życie człowieka, liczy się każda minuta, dlatego bardzo ważne jest udzielenie pierwszej pomocy. Nie tylko w wakacje!

Przed rozpoczęciem roku szkolnego wielu rodziców ma dylemat: wysyłać dziecko na religię, czy nie wysyłać? Jeśli są praktykującymi katolikami, nie ma zwykle problemu. Ale co mają zrobić niewierzący, gdy ich dziecko chce uczestniczyć w katechezie z innymi dziećmi z klasy lub grupy? Lub gdy nastolatek któregoś dnia buntuje się i oświadcza, że zamiast spotkania z katechetką woli pouczyć się angielskiego w świetlicy? A co mają zrobić ludzie innego wyznania, gdy szkoła oferuje jedynie nauczanie religii katolickiej.

Horror zaludniony przez dzieci o nieokreślonej proweniencji. Naiwna książka, choć nie pozbawiona uroku. Donohue każe nam wierzyć, że każdy błąd może zostać odkupiony i nigdy nie jest za późno, aby naprawić swoje życie. Amerykańskość aż bije po oczach, co niekoniecznie musi być zarzutem. Donohue jawi się jako kuglarz, mieszający znajome motywy, a gdy sztuczka nie wyjdzie, maskuje niepowodzenie moralizowaniem. Myśli krzepiących starczyłoby na wytapetowanie buddyjskiego klasztoru.

76. letni Allen zadziwia energią. Zaprasza na wycieczkę do Paryża. Odrzucił technikę autoplagiatu. Przestał kpić z damsko-męskich paradoksów, z goniącej za młodością starości. Postawił na czystą magię kina. Iluzję, która zawładnie sercem widza. Masa humoru, urocza prezentacja legendarnych postaci, kapitalna gra kontekstem. Drwina z marzycieli i amerykańskich turystów. Ogląda się ten film z rozmarzonym uśmiechem, uczuciem wszechogarniającego ciepła.

Mają udane życie osobiste, są niezależne, spełnione i zamożne. Ich rzeczywistość jest nieskomplikowana, wręcz cukierkowa - nie walczą z nikim, z niczym się nie borykają i nie martwią o nic. Wydawać by się mogło, że mają wszystko, a jednak i one narzekają, że czegoś im brak.

Może na nie cierpieć nawet 20 procent dorosłych kobiet, a wiele z nich wcale o tym nie wie, ponieważ zdarza się, że długo, nawet latami nie dają żadnych objawów, a bywają wykrywane przy przeprowadzaniu zabiegów chirurgicznych związanych z innymi schorzeniami. Skoro nie boli, to czy warto coś z tym robić? Odpowiedź brzmi: Tak.

Momentem przełomowym w życiu mężczyzny, związanym z jego dojrzewaniem i wchodzeniem w wiek męski, jest dochodzenie do wniosku, że jego ojciec tak naprawdę miał rację. Pytanie: w czym - jest oczywiście jak najbardziej na miejscu, ale na nie każdy mężczyzna będzie musiał sobie sam odpowiedzieć. Ojcowie dzielą się na dwa typy: ojców „północnych” i ojców „południowych”.

Zbiór opowiadań czeskich autorów nie pretenduje do miana wybitnej literatury, która mogłaby się mierzyć z najlepszymi przedstawicielami tego gatunku. Ale historie zawarte w tym niewielkim zbiorku mają w sobie to coś, co pozwala nam cieszyć się życiem, odkrywając niezwykłe niuanse damsko-męskich relacji. To zbiór niewielkich literackich perełek, tworzących razem piękny kolorowy naszyjnik, którym warto się pochwalić.

Jestem rozwódką, mam 14-letnią córkę. Były mąż ożenił się dawno temu, ma dwójkę młodszych dzieci. Jest dobrze sytuowany, wywiązuje się z alimentów i innych zobowiązań wobec Tosi, z którą często się widuje. Jesteśmy na dobrej stopie. W czym problem? Mnie również do tego lata wydawało się, że problemu nie ma. Aż córka wywinęła "numer", który mnie przeraził: będąc jak co roku z ojcem na wakacjach, uciekła w połowie pobytu i wróciła do mnie do domu autostopem.

Na Mazurach poznałam chłopaka. Zakochaliśmy się. Ale on na rozstanie, w ostatni nasz wieczór przyznał się, że ma na stałe dziewczynę w swojej miejscowości. Nie umiem przegrywać, nie okazałam smutku, rozczarowania, złości. Skłamałam, że też mam chłopaka. Teraz on za miesiąc przyjeżdża do mojego miasta na studia, zerwał ze swoją dziewczyną. Przyznać mu się do kłamstwa i zacząć wszystko od nowa?

Dziwiły mnie, irytowały zachowania niektórych znajomych. Dopiero niedawno dowiedziałam się z telewizji, że istnieje schorzenie o nazwie ortoreksja i część moich znajomych właśnie na to choruje. Są to osoby ogarnięte niezdrową obsesją zdrowego żywienia. Ich zachowanie wydaje mi się impertynenckie i nietolerancyjne i źle im robi na trawienie, choćby nie wiem jak zdrowego jedzenia!

Czerwone, soczyste, bardzo zdrowe i niedoceniane. Mowa o pomidorach, które są źródłem wielu witamin a ich regularne spożywanie zapobiega wielu chorobom. Nadal jednak pomidor traktowany jest jako dodatek do kanapki tak od czasu do czasu a nie jako składnik większości posiłków każdego dnia.

Remake kultowego obrazu ze Schwarzeneggerem jeszcze na długo przed premierą stał się obiektem drwin. Samej premierze towarzyszył zaskakująco słaby wynik w amerykańskim box office i chór nieprzychylnych recenzji. Film zaczyna się ciekawie, ale o porównaniach z kultowym pierwowzorem w ogóle nie może być mowy.

Wakacje to czas wzmożonego ruchu turystycznego. Dworce i lotniska przeżywają prawdziwe oblężenie. Ludzie młodzi dysponują ograniczonymi środkami finansowymi. Dlatego, aby zminimalizować koszty, jeżdżą autostopem, nocują u ludzi poznanych na portalach społecznościowych, gdzie korzystają z darmowej wymiany kanap. Od jakiegoś czasu sama robię za „hosta” i zapraszam do siebie osoby, które szukają noclegu.

Któż z nas nie ma kompleksów, bo uszy zbyt odstające, nogi za grube, a usta za wąskie. Tyle, że zazwyczaj nie przeszkadzają nam w normalnym funkcjonowaniu i życiu społecznym. U osób chorych na dysmorfofobię wady urastają do rangi wielkiego dramatu. Chorzy wydają się sobie tak obrzydliwi, że najchętniej nie wychodziliby na ulicę.

Być może miałem pecha, być może źle trafiłem i miast oglądu całości wyciągam konsekwencje z jakichś biednych ułamków, ale uważam, że od dziewczyn zakochanych w koniach rozsądny człowiek powinien trzymać się jak najdalej. Niestety ludzie zmieniają się w konie. To przeobrażenie uważam za kluczowe dla naszej współczesności.

Należy cieszyć się życiem i podejrzewam, że większość ludzi właśnie to próbuje robić. Kłopot w tym, że to niesłychanie trudne. Inni relaksują się przy dobrym jedzeniu, winie, lubią jeździć na wakacje i uczestniczyć w różnego rodzaju wydarzeniach, od koncertu symfonicznego po mecz piłki nożnej. Ale nie ja.

Czytelnicy fantastyki rozczarują się powieścią i wytkną autorce jej oczywistą wtórność. Być może, Na granicy snu jest raczej książką skierowaną do czytelnika poszukującego romansów przygodowych z odrobiną nadnaturalnej fikcji.

Na urlopie, gdy często kapiemy się i opalamy, problem mają te panie, które nie lubią pokazywać się bez makijażu. Wysoka temperatura i wodne rozrywki sprawiają, że z oczu spływa tusz, a wokół ust pojawiają się smugi. W tej sytuacji można albo w ogóle zrezygnować z makijażu, albo wykonać makijaż permanentny, którym będziesz cieszyć się nawet przez kilka lat.

Komedia kumpelska z wątkiem kryminalnym. Fani coraz mocniej reprezentowanego w hollywoodzkiej komedii nurtu kumpelskiego będą zachwyceni. A zwabieni nazwiskami Spacey, Farrell, Foxx kinomaniacy zniesmaczeni (humor fizjologiczno-toaletowy, nastoletnie świntuszenie, całość wymuszona). Film wytraca impet, staje się boleśnie infantylny, obraża inteligencję widzów.

Objawy odwodnienia są bardzo łatwe do rozpoznania. Gdy odczuwamy pragnienie, jest to sygnał od naszego organizmu, że w niewielkim stopniu do niego doszło. Latem podczas upalnych dni ryzyko wystąpienia odwodnienia organizmu jest bardzo duże, ale należy pamiętać, że może się ono zdarzyć nie tylko o tej porze roku. Mimo ogólnej wiedzy na ten temat często lekceważymy potrzebę prawidłowego nawadniania organizmu.

Żywioł to jednak żywioł – jak się wymknie spod kontroli, niszczy wszystko, co spotka na swej drodze. W sieci można się natknąć na dramatyczne wyznania mężczyzn, którzy padli ofiarą najbardziej nieokiełznanego i bezwzględnego z żywiołów, jakim jest… kobieta. Przekonali się, że igranie z żywiołem wróży rychłą tragedię.

Do czego doprowadziła nas współczesna medycyna... Czy leczy naprawdę, czy tylko diagnozuje i leczy objawy? Komu zależy, żebyśmy uwierzyli, że choroba jest normą w każdym wieku? Co stałoby się z koncernami farmaceutycznymi i milionami aptek, gdybyśmy wszyscy uwierzyli we własną moc?