news (strona 243 z 300)

Gdy znajdziemy się na Patpongu w Bangkoku, możemy odnieść wrażenie, że świat kręci się wokół seksu. Ale dopiero w Pattai zyskujemy absolutną pewność, że tak jest. Seksbiznes jest widoczny wszędzie. Nie chowa się wstydliwie w alkowach, tylko wychodzi na ulice i plaże. Panuje niepodzielnie w licznych klubach, pubach i klubach go-go. Tolerowany przez społeczeństwo, jest źródłem utrzymania dla wielu osób.

Wszystkie mamy zgadzają się, że najważniejszą misją w życiu człowieka jest wychowanie dziecka. Wszystkie bez względu na wiek, na środki finansowe i otoczenie, w którym przebywają, chcą wychować swoje dzieci jak najlepiej i nie popełnić żadnego błędu. Pojęcie „wyścigu szczurów” w pracy jest wszystkim ogólnie znane, a pojęcie „Supermamy”?

Uczucie samotności dotyka każdego, w różnych okolicznościach i w każdym wieku. Jedni lubią samotność, a inni sobie z nią nie radzą i szukają więzi z drugą osobą. Jedno jest pewne: od samotności nie uciekniemy. Każdy musi się z nią zmierzyć, nauczyć się jej i ją zaakceptować.

Do napisania tego reportażu same mnie sprowokowałyście, drogie Czytelniczki. To Wy wymyśliłyście temat, gdy wielokrotnie dyskutując w komentarzach pod moimi reportażami, pisałyście o swojej samotności, rezygnacji i pogodzeniu z brakiem pożądania.

Nie będzie to tekst o natrętnym zegarku, który nieubłaganie odmierza czas, skracając młodość, czas nauki przed egzaminem, czas do bolesnej wizyty u stomatologa. To reportaż o złych mężczyznach i naiwnych kobietach, o uczuciach i ryzyku, o żalu, lęku i szczęściu.

O zegarze biologicznym słyszał chyba każdy, jednak niewielu z nas świadomie żyje w zgodzie z nim. Naukowo udowodniono, że życie w jego rytmie dodaje nam siły, zdrowia, kondycji i urody. A do tego jesteśmy szczęśliwsi. U każdego zegar biologiczny odmierza czas inaczej, na domiar złego zwykle nie pokrywa się to z czasem wskazywanym przez nasze zegarki, jednak kilka ich wskazań można sprowadzić do wspólnego mianownika.

Interesującą, momentami nawet sensacyjną fabułę Sosnowski rozpisał na wiele głosów uzupełniających się wzajemnie, do tego umieścił ją w przestrzeni kilkudziesięciu lat. Całość spina nocna audycja radiowa – „Tak to ten” zaczyna się w momencie jej nadawania i kończy, gdy didżej milknie. Autor upodabnia słowo pisane do radiowego rytmu, jak tylko umie – powieść przecinają piosenki (a raczej ich teksty), dżingle, rozmowy ze słuchaczami, fragmenty powieści odczytywane na żywo i cała moc drobiazgu.

W tym tygodniu bardzo krótkie pytanie: Drogie Czytelniczki, jakich cech poszukujecie u mężczyzn, co jest dla Was najważniejsze? Czym kierujecie się w doborze partnerów i co cenicie najbardziej u swoich obecnych? Czy bardziej liczy się dla Was odpowiedzialność, rozsądek, dojrzałość, a może romantyczność, czułość, poczucie humoru, fantazja? Jakie miejsce w Waszej hierarchii wartości zajmuje wygląd zewnętrzny, sytuacja materialna?

Stasiuk piórem dojrzałego faceta odmalowuje złożoną fakturę „gorszej Europy”. Gorszej nie dlatego, że tępej czy brutalnej, lecz po prostu biednej, rzuconej na antypody wieżowców klasy A i centrów handlowych. Jedziemy w jego towarzystwie – miłym i dowcipnym – przez Karpaty, Albanię, Serbię, Czarnogórę, spotykamy pijaków, biedaków, wędrujemy przez cygańskie wioski. Obrazu dopełniają szkice o przedmiotach, do których autor ma sentyment, eseje o twórczości innych pisarzy – Miodraga Bulatovicia i Danila Kisa, a nawet jakby okolicznościowy tekst poświęcony życiu i umieraniu Jana Pawła II.

Jeden po drugim posłowie z rozrzewnieniem opowiadają o swoim ojcu, co miał twardą rękę, a jednak umiał syna na ludzi wychować. A z gazet i telewizji wciąż dowiadujemy się, że znów jakieś dziecko zmarło na skutek licznych obrażeń, rozległych krwiaków, urazów czaszki... A posłowie dalej swoje: klaps to najlepsza metoda wychowawcza. I basta.

Wojenny. Jest 1989 rok, schyłek wojny afgańskiej. Grupa młodych radzieckich rekrutów przechodzi morderczy trening w elitarnych oddziałach desantowych. W kompanii służą ludzie z różnych środowisk, od ulicznego bandziora po malarza i studenta pedagogiki. W Afganistanie przejdą próbę życia, broniąc odległej placówki.

Niestety, korzystanie z towarzyskich portali internetowych może przynieść, poza „wielką miłością do grobowej deski”, wiele rozczarowań. W sieci pełno jest ludzi spragnionych przygód, którzy dla swej wygody, korzystając z anonimowości, typują ofiary, następnie realizują swoje pragnienie przeżycia czegoś ekscytującego i znikają.

"Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci!". To przysłowie zna prawie każdy z nas niezależnie od wieku, a jednak tak rzadko je stosujemy w praktyce. Dotyczy to także naszych nawyków żywieniowych. A przecież najbardziej na świecie zależy nam na zdrowiu naszej rodziny, szczególnie dzieci.

Lecznicze właściwości propolisu są bardzo rozległe i udokumentowane licznymi pracami naukowymi. Badania wykazały wysoką skuteczność propolisu w stosunku do paciorkowców i gronkowców oraz jego działanie przeciwwirusowe. Oprócz działania antybiotycznego kit pszczeli pomaga uśmierzać ból, leczyć rozmaite stany zapalne i przyspiesza regenerację tkanek.

Było już prawie ciemno, kiedy z daleka zobaczyłam wysoką kobietę z czułością obejmującą niedużego chłopca. Gładziła go po włosach, całowała w czoło. Matka? Nie, chyba za młoda. Kto to zatem? Kuzynka, ciotka, siostra? Odpowiedź przyszła sama, gdy kobieta pochyliła się nad chłopcem i pocałowała go w usta. Długo i namiętnie. To para: chłopak i dziewczyna wyższa o głowę od niego.

Stało się. Opuściłam egzotyczne, parne Tokio, miasto migające tysiącami kolorowych neonów, głośne i wiecznie zatłoczone. Po tygodniu szału pakowania i dwudziestu kilku godzinach na różnych lotniskach i w kilku samolotach znalazłam się z powrotem w moim warszawskim mieszkaniu, w melancholijnej, jesienno-deszczowej Polsce.

„Zwyczajni bohaterowie” to książka wyważona. Z jednej strony nie ma tu zbytniego heroizowania ludzi, które zdarza się w wielu wojennych powieściach; z drugiej strony Turow pokazuje, jak koszmarna rzeczywistość ujawnia wszystkie złe i dobre ludzkie instynkty i emocje. To historia o prawdziwych bohaterach, a zarazem zwyczajnych ludziach. To ważna, choć trudna powieść.

Chyba prawie każdego z nas choć raz w sezonie jesienno-zimowym dopada ta dolegliwość. Kichanie, nos zatkany albo ciągle z niego cieknie, złe samopoczucie, piekące oczy i często ból głowy, osłabione odczuwanie zapachów i smaku. Wiemy, że trwający kilka dni katar nie jest ciężką chorobą, więc bagatelizujemy go i staramy się funkcjonować prawie normalnie, jednak uprzykrza nam życie. Jak z nim walczyć?

Jakiś czas temu zadzwoniła do mnie Pewna Pisarka (w skrócie: PP). – Możesz się ze mną spotkać? – zapytała. Mogłam, chociaż nastręczało to pewnych trudności. Wychodziłam do pracy przed ósmą, z pracy wracałam natomiast po osiemnastej. A po osiemnastej z kolei PP nie chciało się już wychodzić z domu. Stanęło w końcu na sobocie, chociaż i to nie było proste, ponieważ PP najbardziej pasowało samo południe.

O szyi często mówimy, że jej wygląd jest prawdziwym odzwierciedleniem wieku kobiety. Niestety, szyja starzeje się dużo szybciej niż twarz i reszta ciała. Skóra na szyi jest cieńsza i delikatniejsza niż skóra twarzy, szybko też odwadnia się i wiotczeje. Zmarszczki na szyi pojawiają się u wielu kobiet już w bardzo młodym wieku, a niewłaściwa pielęgnacja powoduje ich pogłębianie.

Dramat katastroficzny z wątkiem sensacyjnym. Sean, młody amator sportów ekstremalnych, przypadkiem jest świadkiem morderstwa znanego prokuratora z Los Angeles, który ginie z rąk bossa skośnookiej mafii Eddiego Kima. Ponieważ chłopakowi nie udaje się zachować dyskrecji podczas ucieczki z miejsca zbrodni, mafia szybko go lokalizuje i próbuje uśmiercić. Jednak agent FBI Neville Flynn jest szybszy. Daje mu stosowną ochronę i namawia do zeznawania w procesie przeciwko Kimowi, by raz na zawsze posadzić bandziora za kratami.

Tu nie ma miejsca na wieloletnie studia empiryczne, bo żywa materia serca jest trudno gojącym się tworzywem. Wóz albo przewóz. Albo naprawdę Ci dobrze – przestajesz szukać i wiedziesz owocne, radosne życie singla (a przecież wielu singli je wiedzie) – albo Ci z tym źle i wtedy zaczynasz pracę nad sobą.

Cao Dai Temple przypomina gigantyczne dzieło cukiernika zdradzającego upodobanie do nadmiaru kremu i lukru. Świątynia kapie od ozdób. Pośrodku wielkiego ogrodzonego terenu stoi kolorowy olbrzym przypominający nieco zamczysko z lunaparku. Jaskrawe węże oplatają kolumny, wejścia strzegą lwy, a na dachu przycupnęły smoki symbolizujące jin i jang. Całość w nieprawdopodobnie jarmarcznych kolorach.

Mut to centrum oazy Dachla na Pustyni Zachodniej w Egipcie. Na biegnącej przez miasto czteropasmowej drodze rzadko można spotkać pojazdy inne niż dwukołowe wozy ciągnięte przez osły lub wiekowe rowery. Jadąc do tego zielonego punktu na mapie, mijamy wiele kilometrów piaszczystej równiny. Gdzieniegdzie czarne stożki skał wyrastają z piachu. Gdzieś na środku pustyni wysiada dwoje pasażerów. Dokąd idą? A może to nie ludzie, lecz dżiny?

Jesienią i zimą zapomnij o plastikowych truskawkach, które nie pachną i nie mają smaku. Nie kupuj zielonych bananów i twardych brzoskwiń, bo nie są smaczne. Wybieraj polskie owoce i warzywa sezonowe, rób z nich weki, susz, wyciskaj z nich sok, kiś i marynuj. To o wiele zdrowsze od owoców i warzyw, które zamiast w pełnym słońcu, rosły zimą w dojrzewalni albo przeżyły transport z zagranicy.