news (strona 229 z 300)

Wiele kobiet podczas codziennej pielęgnacji twarzy niesłusznie rezygnuje ze stosowania maseczek kosmetycznych. Niektóre uważają, że są to zupełnie zbędne preparaty i niepotrzebny wydatek, inne znów twierdzą, że brak im czasu na dodatkowe zabiegi pielęgnacyjne. Jednak nie warto rezygnować z maseczek, ponieważ zawierają one znacznie wyższe niż kremy stężenie aktywnych składników pielęgnacyjnych i bardzo służą naszej skórze.

Lato w pełni, więc możemy częściej sięgać po krajowe owoce i warzywa. Większość z nich jest doskonałym źródłem witaminy C, która ma ogromne znaczenie dla naszego organizmu. Musimy dostarczać ją codziennie, ponieważ organizm człowieka nie potrafi jej samodzielnie wytwarzać.

Nie trzeba skalpela i drastycznych zabiegów upiększających, by poprawić wygląd twarzy. Mankamenty urody można zatuszować samym makijażem, trzeba tylko wiedzieć jak. Podczas korygowania niedoskonałości cery, przy ukrywaniu mankamentów i wydobywaniu atutów urody najlepszym sprzymierzeńcem jest podkład. Możesz też użyć pudru lub różu.

Oczywiście, warto przed ślubem ustalić, gdzie się będzie mieszkało i z czego żyło, to są kwestie podstawowe. Ale w chwili gdy jedna ze stron szuka rozwiązań i jest gotowa na kompromis, a druga nie chce przyjąć żadnego argumentu... To się nie może udać. Tylko czy Ty aby na pewno jesteś gotowa?

Oczywiście pielęgniarki. Pielęgniarki są biedne. Pielęgniarki są przepracowane. Pielęgniarki są niedoceniane. Więc co robią? Wychodzą na ulicę, strajkują, głodują, domagają się. Pielęgniarka jest wykształcona, ma kwalifikacje. Pielęgniarka to nie byle kto, to nie sezonowy robotnik niewykwalifikowany. A reszta? Co tam reszta!

Sprawa doktora Mirosława G., którego przypadek ABW opatrzyła kryptonimem „Mengele”, skłoniła mnie do pewnych przemyśleń na temat medycyny w ogóle. Przyszło mi do głowy, że w czasach kiedy medycyna powinna święcić triumfy, panuje powszechne przekonanie, że jesteśmy coraz bardziej chorzy. Dlaczego?

Trochę smutno, że kobietom zdarza się wierzyć, iż mogą sobie w jakiś sposób „zasłużyć” na miłość mężczyzny. Taką miłość powinno się otrzymać bezwarunkowo od razu, w pakiecie z szacunkiem, czułością, oparciem. Inaczej – nigdy nie przyjdzie. Jeżeli od lat wysłuchiwałaś tych chamskich odzywek bez protestu i nadał żyłaś z mężem, trudno mi uwierzyć, że teraz twierdzisz, iż go nie znałaś. Może po prostu nie chciałaś znać?

Wiele samotnych kobiet chciałoby poznać mężczyznę i ułożyć sobie z nim życie. Rozglądają się w swoim towarzystwie i nie dostrzegają nikogo interesującego albo też samych zajętych. Czas mija i coraz mniej potencjalnych kandydatów. Zatem pada pytanie: gdzie mogę poznać faceta?

Wolelibyśmy ich nie znać. Niestety są w naszym otoczeniu. Nie chcielibyśmy o nich słuchać, bo opowieści o nich powodują tylko irytację i wzbudzają politowanie. Ale co począć, spotykamy ich. I dla własnego dobra musimy jakoś ułożyć sobie kontakty z wazeliniarzami.

O zapachach chciałam napisać już dawno. Ale trudno ubrać w słowa doznania węchowe, oddać za pomocą liter ogromny i fascynujący świat najdelikatniejszych woni. Spróbuję jednak, bo umieram z ciekawości, by dowiedzieć się, czy inni ludzie odbierają rzeczywistość podobnie jak ja. Dla mnie świat składa się przede wszystkim z zapachów.

Gatunkowo „Bestia” przynależy do horroru, choć dowiadujemy się, że przekracza ramy swojego gatunku. Ale jeśli przyjrzymy się tej sympatycznej książce, okaże się, że mamy do czynienia z historycznym kryminałem z doklejonym wątkiem niesamowitym – wystarczy zmienić bestię na człowieka, ograniczyć liczbę oraz drastyczność zbrodni i otrzymamy rzecz o zupełnie innej klasyfikacji gatunkowej, przy zachowaniu tej samej linii fabularnej.

Dobry, nawiązujący do poprzednich części scenariusz, który równoważy zwroty akcji ze scenami porządnego mordobicia. A wszystko zrealizowane w starym dobrym stylu jako kaskaderska robota z minimalną liczbą efektów komputerowych. Willis, choć wyglądem przypominający trochę żółwia Franklina, dzielnie dźwiga na swych barkach cały show. Jego John McClane jest teraz jeszcze sympatyczniejszy jako wypadający z obiegu analogowy gracz w cyfrowym świecie (przypadłość typowa dziś dla filmowych bohaterów koło pięćdziesiątki).

Wzloty i upadki George'a Michaela wyznaczają rytm tego filmu. A jest to rytm gęsty i intensywny. Naprawdę - na tym filmie po prostu nie da się nudzić. Początek i apogeum kariery Michaela przedstawiono z energią, która natychmiast udziela się widzowi. Całe kino przytupuje, podśpiewuje, wybucha śmiechem. Chwilę później prawda o życiu George'a Michaela przełamuje stereotyp łatwego i barwnego rockowego życia w świetle jupiterów. Ale na tym nie koniec. Southan Morris podejmuje próbę odpowiedzenia na pytanie: jaki jest naprawdę George Michael?

Nasze wyobrażenia o Kraju Kwitnącej Wiśni mają czasami niewiele wspólnego z rzeczywistością. Książka Hitomi Kanehary burzy wszelkie mity o Japończykach, którym, jak się okazuje, znacznie bliżej jest do sfrustrowanych mieszkańców Zachodu niż do pogodzonych ze sobą i światem mistrzów zen. „Języki i kolczyki” to historia kilku młodych tokijczyków, którzy w pogoni za oryginalnością przekraczają wszelkie granice obowiązujące w społeczeństwie.

Zwraca uwagę sprawność, z jaką Abbott żongluje konwencjami – „Panika” reklamowana jest jako thriller, choć skłania się w stronę powieści szpiegowskiej, do tego dochodzi intensywny wątek miłosny, wreszcie - odrobina poczucia humoru generowanego przez piętrzące się nieprawdopodobieństwa.

Czy możecie kogoś nazwać prawdziwym przyjacielem? Kto nim jest: partner, rodzeństwo, któreś z rodziców czy może przyjaciel/ przyjaciółka z dawnych lat? Czy wierzycie w prawdziwą przyjaźń, która może przetrwać wiele lat, problemy, życiowe zmiany i oznacza możliwość polegania na życzliwej osobie, zaufanie, akceptację? A może ci, których nazywacie przyjaciółmi, są w rzeczywistości tylko znajomymi – można z nimi spędzić wolny czas, spotkać się, ale w trudnej chwili nie można na nich liczyć?

Pytanie o to, ile robimy dla potrzebujących, ile dajemy z siebie, sam się narzuca się okazji finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Czy jest to jedyna okazja w roku, gdy nie potrafisz odmówić? Nie chodzi tylko o pomoc pieniężną, której wysokość zwykle nie jest probierzem dobroci serca, lecz bardziej sytuacji finansowej. Dlatego chcemy się dowiedzieć, czy potrafisz się zdobyć na coś więcej niż sięgnięcie do portfela?

Miasto konkwistadorów położone nad Pacyfikiem wita przybywających do Peru zapachem ryb, smogiem, dźwiękiem klaksonów, chaosem na ulicach i wielością barw. Lima przygotowuje turystów na wszystko, czego mogą się spodziewać w kraju Inków.

Najlepiej zarabiający film animowany w dziejach właśnie wchodzi do polskich kin. Shrek Trzeci, z każdą częścią coraz bardziej zachłanny na pieniądze, pobił na świecie wszelkie rekordy kasowe. Nie jest to jednak ani najlepsza, ani nawet ostatnia część cyklu.

Jesteś tym, co jesz. Jeśli chcesz być piękna i zdrowa, lepiej nie licz na sztuczne kuracje, tylko właściwie się odżywiaj. Dietetycy, pracując nad idealną dietą, coraz częściej dowodzą, że powinna ona zawierać moc owoców. To cenne źródło witamin, minerałów i substancji bioaktywnych.

Pewnie zdarzyło się to każdej z was. Chcecie zapłacić kartą, a tu niespodzianka – nie ma środków. Wstyd w sklepie i zdziwienie: jak to się mogło stać? Gorączkowe przeglądanie wyciągów bankowych lub historii rachunku w internecie. Przecież to niemożliwe, by wydać całą pensję w dwa tygodnie i to w dodatku nic nie kupując!

Puder to podstawa każdego makijażu. Po jego nałożeniu skóra wygląda zdrowiej, nie świeci się, lecz jest matowa. To także mistrz w tonowaniu innych kolorów, na przykład zbyt mocno nałożonych cieni lub zbyt wyraźnego różu i ciemnego fluidu. Jest naszą drugą skórą.

Gdzieś do połowy „Na imię mam Jestem” w żołądek wwierca się nieznośne wrażenie, że to kolejna książka pełna lamentów nad zagubieniem jednostki w świecie, brakiem szans na zbliżenie się do drugiego człowieka, słowem, o bezsensie życia i trwania. I nagle, spokojnie, tak by nie zaskoczyć, Maślanka otwiera okna tego ponurego pokoju, wpuszcza światło, świeże powietrze i nadzieję.

„Bogini z labradoru” to druga po „Magnetyzerze” odsłona przygód Jerzego Drwęckiego, świeżo awansowanego na nadkomisarza. Tym razem musi rozwikłać tajemnicę spisku zawiązanego przez tajemne (a jakże) towarzystwo okultystyczne. Zagrożony jest sam marszałek Piłsudski, a wkrótce dochodzi do potrójnego morderstwa, najprawdopodobniej na tle rytualnym.

W powieści tej splatają się wątki kabalistyczne, kryminalne i obyczajowe. Chwilami książka Bourne'a przypomina słynne „Wahadło Foucaulta” Umberta Eco, a i wielbiciele „Pi” Darrena Arnofsky'ego znajdą w niej znajome klimaty. Nic dziwnego, że „Trzydzieści sześć dusz” w ubiegłym roku znalazło się na pierwszym miejscu brytyjskiej listy bestsellerów. Sam Bourne udowodnił tym samym, że ma nosa do niebanalnych tematów. Jego kabalistyczny thriller to nie tylko potężna dawka emocji, ale i fascynująca podróż do świata chasydyzmu.