news (strona 228 z 300)

Ustalmy jedno: szkoda życia na umartwianie się, czy Cię wszyscy lubią, czy Cię dobrze oceniają, jak wypadasz w ich oczach. Oczywiście, to była pewnie bolesna lekcja, że nie zawsze widzą nas takimi, jakimi sami chcielibyśmy się pokazać, ale powinnaś wyciągnąć z niej chyba troszkę inne wnioski...

Mam wrażenie, że żyjemy w świecie jednorazowych przedmiotów. Sklepy, ledwo co wypuszczą nowe kolekcje, już je wyprzedają. Kupione na lato buty za rok będą niemodne: będą miały nie taki obcas, nosek, kolor. Moda zmienia się błyskawicznie, nakręcając w dużej mierze gospodarkę. Czasem zastanawiam się, co sobie o Europejczykach czy Amerykanach myślą Chińczycy zatrudnieni w fabrykach odzieży czy butów.

Spotkanie po latach. Brzmi jak nieudany sequel dobrego filmu. No bo wiadomo, że najlepsze to, co zdarza się pierwszy raz. Pierwsza miłość, przyjaźń. Za drugim razem już nie bywa tak samo. Potem jest trzeci i kolejny. Czy może ten pierwszy po prostu pamiętamy lepiej... Czy jechać pół świata, żeby spotkać klasę z podstawówki czy koleżankę ze studiów, kiedy okazać się może, że czasem już nawet nie pamiętamy imienia?

Lubię, kiedy jest gorąco, ale nie w mieście. Wysokie temperatury świetnie sprawdzają się na plażach, gdzie można paradować w samym kostiumie kąpielowym i kiedy tylko poczuje się taką potrzebę, ukoić zmysły w chłodnej wodzie. Wtedy wystarczy tylko dobry sunblock, odżywka do włosów i delikatny spray zapachowy, by czuć się piękną, zadbaną i seksowną. Natomiast miasto latem to koszmar, którego nie da się z niczym porównać.

Większość akcji dzieje się we Francji w czasie wojny. Autor, jakby nie wierząc w potencjał materiału wyjściowego, dopowiada wątek współczesny do wojennej opowieści, kiedy to bohaterowie, niczym w ostatnim epizodzie „Allo Allo”, spotykają się po wojnie i próbują dograć niedokończone sprawy. Odtąd akcja biegnie naprzemiennie, a czytelnik musi się nieustannie przenosić z zajętego przez Niemców Paryża do lat 90., kiedy w hotelu znaleziono zastrzelonego staruszka, do tego generała Mossadu.

Wydawnictwo Solaris z godnym podziwu uporem ściąga do Polski klasykę zagranicznej science fiction, solidnej jak kolej pruska, frapującej intelektualnie i dziś już chyba niemodnej. Tym razem padło na „Cieplarnię” brytyjskiego weterana Briana W. Aldissa i ma rację Marek Oramus, pisząc w posłowiu, że fantastyka w jego wykonaniu jest pierwszorzędna. Nie bawiąc się w klasyfikacje gatunkowe, „Cieplarnia” to świetna literatura, a zaledwie 300 stron daje przestrzeń na oszałamiającą kreację świata, przeprowadzenie wątku przygodowego oraz dogrzebanie się czegoś głębszego.

Jest taki szowinistyczny dowcip: Pierwszego dnia Bóg stworzył mężczyznę, drugiego dnia Bóg stworzył kobietę i powiedział do niej: a ty będziesz musiała się malować. Wstrętny, ale jest w nim trochę prawdy.

Powieść Jennifer Vandever to nie tylko kawał dobrej literatury. To miejscami niezwykle analityczny tekst, poświęcony twórczości Charlotte Brontë. Bo oprócz Emily, autorki słynnych „Wichrowych wzgórz”, sukces literacki odniosła także jej siostra Charlotte. I równie bolesne było jej życie.

Jestem przekonana, że jeśli będziecie obydwoje pracować nad tym, żeby się wzajemnie poznać, być dla siebie serdecznymi, stać się znów dla siebie kobietą i mężczyzną – to dziecko może być niewątpliwie głównym motywatorem do tych działań. Prawdą jest, że dziecko zbliża, ale też prawdą jest, że tylko tych, którzy chcą ze sobą być blisko...

Na wskroś amerykańska powiastka o odkrywaniu własnych korzeni i podróży w głąb siebie. Godzi ona - rzecz to rzadka - gusta miłośników hollywoodzkich komedii romantycznych i publiczności kina niezależnego. Oczywiście bardziej tego z USA niż z Europy - dlatego przygotujmy się, że może nam umknąć wiele z ukazanej tu poezji czy wręcz mistyki codziennego życia w eleganckim domku na przedmieściach podupadłej jankeskiej metropolii.

W słoneczne letnie dni polskie plaże, ogródki działkowe, a nawet miejskie skwerki i parki pełne są amatorów opalania. Potrafią oni spędzić cały dzień, leżąc na słońcu, w nadziei na uzyskanie pięknej opalenizny. Opalone ciało wygląda bowiem ponętnie, szczupło i zdrowo, a dzień spędzony na kocu czy leżaku stanowi dla wielu osób najlepszą formę wypoczynku.

Czas stanąć z podniesioną głową i spojrzeć prawdzie w oczy. Jeśli odbudowa związku – to odbudowa: wspólne zamieszkanie, zerwanie kontaktów z tamtą kobietą (i potencjalnymi następczyniami...). A jeśli ma to być zawsze taka zabawa w „kocham Cię, ale mam kryzys i musisz to zrozumieć”, to – z całym szacunkiem – należy tego chłopczyka odstawić od siebie na możliwie największą odległość.

Większość społeczeństwa na widok przytulającej się pary uśmiecha się w duchu. Mniej pozytywne uczucia żywi do pary z widoczną różnicą wieku. Zwłaszcza gdy mężczyzna przytula młodszą od siebie o 15-30 lat kobietę. Ją ludzie oskarżają o kuszenie i materializm, a jego zabawę kosztem innych. Jest w tym dużo prawdy, ale nie zawsze.

Tydzień na plaży? Siedem dni słońca, morskich fal, palm, piasku w klapkach i włosów słonych od morskich kąpieli? Raj!- wykrzykną jedni. Koszmarna nuda, przynajmniej o sześć dni za długa - pomyślą miłośnicy górskich wędrówek i średniowiecznych zamków.

Oddzielny krem na dzień, a oddzielny na noc – czy są naprawdę potrzebne i różnią się czymś znacząco, czy to tylko chwyt marketingowy mający nas przekonać do tego, że rzeczywiście potrzebujemy dwóch kosmetyków, i skłonić do wydania pieniędzy? Odpowiadamy: warto kupić oddzielny krem na noc, ponieważ ma on inny skład i odmienne zadanie do spełnienia niż krem na dzień.

„Miłość, ciekawość, prozac i wątpliwości” to doskonała, wciągająca opowieść o współczesnych kobietach poszukujących szczęścia. Etxebarrii udała się rzecz niezwykła: powstała książka, którą z równym zainteresowaniem przeczytają kobiety i mężczyźni. I dowiedzą się o sobie czegoś nowego.

Spokój, cisza, atmosfera luzu i lenistwa dają się odczuć od pierwszej chwili na Tortoli – największej wyspie archipelagu Brytyjskich Wysp Dziewiczych. Na lądzie, którego nazwa pochodzi od żółwi przewyższających podobno liczebnością liczbę ludzi, można oglądać te zwierzęta jedynie w klatkach.

W tym tygodniu, w środku sezonu wakacyjno-urlopowego, kiedy w wolne dni powinniśmy mieć więcej czasu dla siebie, chcielibyśmy Was zapytać: jaka jest rola kultury w Waszym życiu? Badania statystyczne mówią, że połowa Polaków nie czyta książek i nie sięgnęła po ani jedną w ciągu ostatniego roku. A jak jest z Wami? Jednak kultura to przecież nie tylko książki. Jak często chodzicie do kina, teatru, na koncerty, wystawy?

W tym tygodniu chcielibyśmy Was zapytać: bez czego nie potraficie się obejść lub byłoby to dla Was bardzo dużym wyrzeczeniem? Czy w razie niespodziewanego braku funduszy łatwo przychodzi Wam zrezygnować z niektórych zakupów? A może nie macie z tym problemu i zawsze dostosowujecie wydatki do aktualnych możliwości finansowych, a kiedy macie większe dochody, nie wydajecie wszystkiego, lecz oszczędzacie, by potem mieć odłożoną jakąś kwotę na wszelki wypadek?

Wchodzicie w dorosłe życie. Zastanawiasz się nad założeniem z nim rodziny. Słusznie obawiasz się, że zostaniesz ze wszystkim sama. Twojego chłopaka trzeba rzucić na głęboką wodę i sprawdzić, czy sobie poradzi. Oczywiście możesz go holować przez życie, zawsze mu powtarzać, co i jak ma zrobić, dokąd pójść, z kim i o czym rozmawiać, tylko czy masz na to siłę?

Od lipca w Kafeterii ukaże się seria tekstów będących zalążkiem nowego działu „Intymnie”. Będzie to miejsce na anonimowe zwierzenia, opis ukrytych pragnień lub spełnionych marzeń erotycznych, smutnych lub wesołych doświadczeń seksualnych, miejsce na niczym nieograniczone refleksje na temat seksu. Dziś przedstawiamy pierwszą z nich. Liczymy na burzliwą dyskusję i waszą reakcję.

Zuzanna skończyła ekonomię, pracuje w poważnej firmie. Ma jedną przyjaciółkę od serca i kilkoro znajomych. Jest jedynaczką. Nie mieszka z rodzicami, ale prawie co tydzień ich odwiedza. W domu ma dwie papugi. Robi pyszne grzanki z serem. Słucha Sade, ma pokaźną kolekcję płyt tej nigeryjskiej wokalistki. Jest bardzo sympatyczna, ale często zamyślona i smutna. Przeczytajcie dlaczego.

Marlena ma poważny problem. Jest zwariowana, ale nie wiem, czy starczy jej odwagi, by na prośbę swojego męża zgodzić się na seks z nieznajomym i potem opowiedzieć mu wszystko ze szczegółami. Czy taka propozycja to już dewiacja seksualna? Przeczytajcie, co ma do powiedzenia bohaterka, oceńcie i poradźcie jej.

Easy Rider na wesoło. Rzecz doskonała dla panów, którym spod paska zaczyna wylewać się brzuszek, ale którzy nie porzucili marzeń o wielkiej przygodzie. Film zawierający gagi szablonowe i przetestowane na widzach najgłupszych komedii, wplecione jednak w opowiadaną historię w wyjątkowo wdzięczny sposób i dlatego zabawne. Szkoda jedynie, że reżyser Walt Becker na ołtarzu śmiechu składa tu jedną z wciąż jeszcze żywych legend Ameryki - etos swobodnego jeźdźca.

Był malutki, pielęgnowałaś go starannie, aż wyrósł i przejął kontrolę nad tobą, porwał w swoje szpony i trzyma. Myślisz o tym, żeby się uwolnić, ale jest silniejszy. Skoro sama zaprosiłaś nałóg palenia do swojego życia, to również tylko sama możesz się go pozbyć.