news (strona 230 z 300)

Jeśli ktoś polubił tego sympatycznego faceta, jakim jest Myron, to tym razem się nie zawiedzie. No, chyba że oczekuje niespodzianek, ale tych Harlan Coben akurat nie zapewni. Powtarza się klimat, sposób konstruowania intrygi czy wprowadzania postaci pobocznych, ale nie ma dosłownego przenoszenia tych samych rozwiązań fabularnych. Coben ma jednak pewną klasę. Jego książka znajduje się na styku wyważonego produktu i literatury autorskiej, czyli płynącej z serca.

Powieść Matsuoki zachęca do poznawania Japonii – kraju, w którym obok błyszczących, szklanych wieżowców znajdują się dziś wciąż niewielkie buddyjskie świątynie. Niestety wielbiciele Japonii będą książką bardzo zawiedzeni. Za mało jest w niej ciekawych informacji o obyczajach, tradycji i religii. Matsuoka skupił się głównie na dworskich intrygach i romansie księcia z Emily Gibson. Zapomniał jednak o tych czytelnikach, dla których liczy się coś więcej niż tylko romans w egzotycznej scenerii. To czyni z powieści książkę dobrą, ale nie najlepszą. „Honor samuraja” nie jest oczywiście rozprawą naukową, ale odrobina refleksji socjologicznej i obyczajowej nikomu by nie zaszkodziła.

Jestem przeciwniczką trzymania zwierząt w domu. No, może jeszcze ewentualnie królik albo chomik ujdzie. Ale pies albo kot? Przecież taki pies się strasznie męczy w bloku! Co innego, jeśli ktoś ma domek z ogródkiem, w którym spędza mnóstwo czasu, wtedy w porządku, ale jeżeli się mieszka w bloku, w mieszkaniu, do którego się wpada właściwie tylko po to, żeby się wyspać?

Latem trudno ugasić pragnienie. Lekarze i dietetycy namawiają, by codziennie pić do 2 litrów płynów. Nie wszyscy jednak wiedzą, że w ciągu dnia dobrze jest wypić minimum trzy filiżanki zielonej herbaty. To ona, a nie woda, najlepiej gasi pragnienie, nawadnia organizm, a do tego jest zdrowsza. Dowiedz się dlaczego.

Dragomán pokazuje potworność totalizmu z perspektywy dziecka, zamykając tym samym przestrzeń na pytania ogólne – dlaczego stało się tak a nie inaczej, jaki mechanizm uruchomił tę lawinę okrucieństwa i tak dalej. Poznajemy jedynie przejawy. Nawet los narratora wydaje się banalny, a nieszczęść, które dotknęły jego rodzinę – aresztowanie, zesłanie ojca, uniemożliwienie matce wykonywania zawodu – doświadczyły tysiące, dziesiątki tysięcy innych.

Herbatę zieloną pozyskuje się z tego samego krzewu herbacianego co czarną. Różny jest jednak proces obróbki technologicznej. Czarna herbata powstaje w wyniku poddania liści fermentacji. Zielona herbata powstaje z liści, które ogrzewa się na parze, zwija i następnie suszy. Dzięki temu zachowuje ona dużo więcej cennych składników, a jej napar ma odmienny smak i kolor niż napar z czarnej herbaty.

Zatracanie się w pracy to zazwyczaj ucieczka od problemów. Prawdopodobnie miałeś tam tyle zajęć, że nie miałeś czasu myśleć o swoich kłopotach – czy o to chodziło? Mogłeś się też sprawdzić, ciekawe zadania pozwalały Ci samemu sobie udowodnić własną wartość.

Dobrze wykonany makijaż upiększa, ale tylko pod warunkiem że cera pod nim jest zadbana i zdrowa. By taką mieć, należy dbać o nią codziennie - oczyszczając, nawilżając i odżywiając. Kupując kosmetyki, trzeba pamiętać, by były one przeznaczone do mieszanego rodzaju skóry. Tylko wtedy codzienna pielęgnacja przyniesie pożądane efekty.

Thriller, którego głównym bohaterem jest psychopatyczny morderca, słowem coś, co współczesna publika lubi coraz bardziej. Z pozoru wzór wszystkich amerykańskich cnót - biznesmen, człowiek sukcesu, bogacz i wzorowy mąż - Brooks prowadzi podwójne życie. Za dnia zarządza fabryką opakowań. Po pracy lubi zabijać. Przy czym nie wystarczają mu sarenki, pożąda ludzkiej krwi i w odróżnieniu od Mr. Jekylla rzezi dokonuje z zimną krwią, będąc całkowicie przytomny.

Ustalmy jedno: jeśli ograniczymy się do wysyłania sygnałów, musimy liczyć się z tym, że każdy ma prawo interpretować je po swojemu. Ten mężczyzna dostał od Ciebie kilka razy jasny sygnał, że nie jesteś zainteresowana. Zamiast z nim porozmawiać, uciekałaś. Nie zostawiłaś pewnie numeru telefonu (jakże to - tak za pierwszym razem?), nie podtrzymałaś kontaktu (i nie dałaś szansy jemu na podtrzymanie), nie okazałaś zainteresowania.

Wyobraźnia dziecka nie zna granic. To największy skarb i atut dzieciństwa. Wystarczy sobie wyobrazić i to, co wymyślone, staje się rzeczywistością. Nie trzeba nikogo przekonywać, udowadniać, czekać, aż się spełni. Pamiętacie jeszcze, jak to było, gdy byłyście dziećmi? W co się bawiłyście? Każdy ma swoją Nibylandię i po swojemu o niej opowiada.

Ciężko pracujesz na swój sukces i w ostatniej chwili ktoś odbiera za ciebie pochwałę i nagrodę. Pniesz się po szczeblach kariery, rywalizujesz z innymi, masz poczucie, że jesteś najlepsza, a gdy przychodzi do awansu, stanowisko dostaje kolega. Bezradnie szukasz przyczyn i nie możesz ich dostrzec. Jest to trudne, bo wróg jest ze szkła.

„Arthur & George” to wciągająca opowieść o XIX-wiecznej Anglii. Nie brak w niej interesujących refleksji obyczajowych o angielskim dworze, parlamencie i arystokracji. Barnes niczym wytrawny kryminolog wtajemnicza nas w sekrety funkcjonowania angielskiej policji; wyjaśnia, w jaki sposób ponad sto lat temu prowadzono typowe śledztwa. Wiarygodność książki podnoszą cytowane przez autora oficjalne raporty, dokumenty i fragmenty policyjnych notatek. Dzięki temu prawie 600-stronicową książkę czyta się w ciągu dwóch dni.

Zamiast schabowego talerz pełen pomidorów! To nasza propozycja na lato. Pomidory zjadaj na surowo, grilluj lub gotuj, ale jak najkrócej, by nie utraciły cennej witaminy C. Najlepsze są sezonowe – świeże i dojrzałe w pełnym słońcu, a nie w dojrzewalni, poobijane podczas transportu, pozbawione smaku i zapachu.

Zbyt dużo zrogowaciałych komórek naskórka sprawia, że skóra jest szorstka i wydaje się poszarzała. Słabo wchłania również wszelkie stosowane kosmetyki pielęgnacyjne. W celu usunięcia martwych komórek naskórka, wygładzenia i rozjaśnienia skóry stosuje się peelingi.

Osią książki pozostaje jednak zderzenie dwóch kultur (liberalnej zachodniej z konserwatyzmem islamu). Soheir Khashoggi zdaje się sądzić, że ludzie religijni wszystkich wyznań mogą spokojnie żyć koło siebie pod warunkiem amputacji radykalnego fundamentalizmu. Kultura Zachodu widziana oczyma autorki, ze swoim stonowaniem, wyrozumiałością, nastawieniem na akceptację mimo różnic i problemów, ma więcej do zaoferowania niż islamski gorset – cóż, myśl może nie jest zbyt odkrywcza, ale przynajmniej wyłożona niezbyt nachalnie. Przekonanie o zasadniczej możliwości wychowania szczęśliwych dzieci w mieszanym małżeństwie wprowadza trochę koniecznego optymizmu.

Każda mama ma własny zestaw obietnic będących sumą wyobrażeń o tym, jak będzie wyglądało jej macierzyństwo. Obietnic nie wolno łamać, ale trudno jest im sprostać, zwłaszcza gdy daleko odbiegają od rzeczywistości. Gdy na świat przychodzi mały człowiek, wszystko przewraca się do góry nogami, światopogląd ulega przewartościowaniu, a o obietnicach można zapomnieć.

Przychodzi taki czas, że trzeba opuścić rodzinne gniazdo, wyfrunąć z niego i się usamodzielnić. Z jednej strony ulga, bo nikt nie będzie rano wypominał, o której to się wróciło po imprezie do domu, a z drugiej odpowiedzialność za siebie, zarabianie na czynsz i rachunki.

Komedia romantyczna z motywami obyczajowymi, które za oceanem już dawno przestały szokować, a jednak z pewnością rozjuszą niejednego Polaka. Swaty, randki internetowe, gra na dwa fronty i soczyste dialogi o seksie to składniki niefrasobliwej treści filmu Michaela Lehmanna, którego główną bohaterką jest apodyktyczna właścicielka firmy cateringowej na siłę pragnąca uszczęśliwić swoje trzy dorosłe córki.

Niektórzy ludzie nie potrafią wyrazić, co czują. Łatwiej im schować się za maską oschłości, bo wtedy wydają się sobie silniejsi. Być może matka tak była wychowywana i tak chce wychować Ciebie – w oderwaniu od emocji, które mogą zadawać ból i czynić człowieka słabszym. Tymczasem trzeba umieć przeżywać zarówno te pozytywne, jak i negatywne, umieć sobie z nimi radzić.

Mowa jest srebrem, a milczenie złotem. Jest wiele mądrości w tym powiedzeniu. Jeśli twoje zachowanie znacznie odbiega od tego wzorca, to umawiając się na randkę z facetem, przynajmniej powstrzymaj się od gadania na taki temat, po poruszeniu którego będzie cię uważał za dziwoląga, a nie za fascynującą dziewczynę.

Akcja powieści dzieje się w 1977 roku. Dokładnie wtedy, 16 sierpnia, w swojej posiadłości w Memphis umiera król rock'n'rolla Elvis Presley. To wtedy kończy się jedna z najważniejszych epok w historii muzyki współczesnej. Dla bohaterów książki Tony’ego Parsonsa świat nigdy już nie będzie taki sam. Ray, Leon i Terry to młodzi londyńscy dziennikarze, którzy dla dobrego wywiadu i oryginalnej recenzji są w stanie zaprzedać duszę diabłu. O nich jest ta opowieść, zbudowana z kilku różnych historii tworzących dynamiczny, pełen sprzeczności obraz ówczesnego Londynu, ogarniętego muzyczną i obyczajową rewolucją.

Właściwie nie wiadomo, kiedy to się stało. Bo przecież logicznie rzecz biorąc, człowiek się starzeje od urodzenia. Ale jakoś tak jest, że do pewnego momentu myślimy o sobie jako o ludziach młodych, a potem nagle przychodzi ten dzień, kiedy dopadają nas wątpliwości: Czy w tym wieku wypada mi nałożyć minispódniczkę? Czy nie wyśmieją mnie, jeśli pójdę potańczyć do modnego klubu? Czy mogę jeszcze jeździć autostopem?

XX wiek przyniósł tendencję do zwracania często nadmiernej uwagi na fizyczność. Przyniósł również możliwości ingerowania w tę fizyczność za pomocą zdobyczy medycyny i techniki. Wiedza ta szybko rozrosła się do rozmiarów całego działu medycyny – medycyny estetycznej. Jeszcze długo jej wiodącą gałęzią będzie chirurgia kosmetyczna, a symbolem – operacje plastyczne piersi, a w szczególności ich powiększanie.

Ustalmy jedno: świat widziany z głębi czarnej dziury traci sens i koloryt. Trzeba wychynąć na powierzchnię, żeby znowu poczuć zapach świeżego powietrza, poczuć ciepło słońca na twarzy i odzyskać chęć do życia. Samej Ci się to pewnie nie uda, bo depresja, wbrew temu, co się niektórym wydaje, nie jest chorobą, przy której wystarczy wziąć się w garść.