news (strona 201 z 300)

Wiszę na stronach matrymonialnych, typu: poznajmy się już od 2 lat! Mam nieduże mieszkanko, które chciałabym wypełnić pełną, prawdziwą rodziną! Chcę znaleźć życiowego partnera i nowego ojca dla mojego dziecka. Czy faceci w Internecie są wredni i kłamliwi, czy tylko ja źle trafiam? Wszyscy mi powtarzają, że nie można ufać w to, co ludzie wypisują, gdyż to tylko wspaniała kryjówka dla zamaskowania swoich wad. Zaczynam w to wierzyć.

Ból gardła, katar, kaszel, kichanie, chrypka oraz ból głowy... Skąd my to znamy? Każdy z nas wielokrotnie był przeziębiony. Z danych opublikowanych w 2000 roku w „American Journal Rhinology” wynika, że 40% ludzi przynajmniej raz w roku choruje na przeziębienie. U wielu osób przeziębienie występuje kilkakrotnie w ciągu roku.

Ziemia wciąż ma swoje tajemnice i zaskakuje różnorodnością. Zajrzyjcie do albumu. Zawarte w nim zdjęcia wprawiają w zachwyt, zdziwienie, niedowierzanie, radość, strach, podziw i rozczulenie. Książka wyraża także troskę o zdrowie planety. Życia nie odmierza się liczbą oddechów, lecz chwilami, które nas oddechu pozbawiają. - trudno nie zgodzić się z Pałkiewiczem, kiedy czyta się jego zapiski i ogląda świat z albumu. Warto mieć tę pozycję na półce, by czasami sobie o tym przypominać.

Paranormalne zjawiska, które przecież występują w każdym zakątku świata, mrożą nam krew w żyłach i skłaniają do stawiania pytań – czy duchy naprawdę istnieją, żyją gdzieś obok nas lub w innym wymiarze? Ci, którzy podzielili się ze mną swoimi opowieściami, uwierzyli w siły wyższe, bo – jak twierdzą – osobiście doświadczyli na sobie ich obecności. Wierzyć czy nie?

Miałam naprawdę beznadziejny urlop. Nie rozumiem dlaczego, bo pojechaliśmy w „sprawdzonym” składzie: ja, mój chłopak, moja najlepsza przyjaciółka i jej mąż. Już prawie od 2 lat spędzamy razem większość wolnego czasu i raczej poważniejszych konfliktów nie było. A ten wyjazd był dla mnie koszmarem, mimo że wynaleźliśmy sobie fantastyczne miejsce - hotel nad jeziorem, urządzony w gotyckim zamczysku.

Infekcje intymne to częsta kobieca przypadłość. Mogą nasilać się w pewnych okresach roku i w większości mają przewlekły charakter. Należy więc dobrze poznać swoje ciało i kontrolować wszelkie zmiany. Są to dolegliwości, z którymi pod opieką odpowiedniego lekarza specjalisty można sobie poradzić. Nie leczone, bądź niewłaściwie kurowane mogą mieć poważne konsekwencje.

Według funkcjonującej terminologii bohaterki tego reportażu można nazwać matkami-surogatkami. One same nie lubią tego określenia, wolą o sobie mówić mamy zastępcze, pierwsze mamy, nosicielki. Opowiedziały o swoim brzuchu do wynajęcia z lękiem, że ich trudna decyzja zostanie inaczej zrozumiana. Lęk miesza się z żalem, niepewnością decyzji, a wstyd z chęcią zapomnienia o tej niezbyt chlubnej dla społeczeństwa części ich życiorysu.

Powieść ma niepokojący, duszny klimat Orientu. Jej tematem jest miłość. To właściwie przypowieść o miłości – prosta, czytelna, a przez to bardzo przekonująca. Gwałtowne, nieokiełznane uczucie może zabić lub doprowadzić do szaleństwa. Rozgrzewa klimat tajemniczego Maroka, gdzie kupić można zabójczą truciznę, rzucić na kogoś urok, zakochać się i oszaleć z nienawiści. Książkę czyta się z niesłabnącym zainteresowaniem.

Kopia Blair Witch Project. Brak narratora, całość udaje kręcony na bieżąco dokument. Słabą stroną jest sama historia. Scenariusz napisano sprawnie, ale posklejano go z gotowych elementów. Dobre zdjęcia, dzięki specyficznej kolorystyce udaje się osiągnąć efekt oryginalny i niepokojący. Intencjonalne ubóstwo obrazu świetnie uzupełnia ścieżka dźwiękowa. Nie ma tu żadnej muzyki, ale sugestywnym elementem narracji są: szumy, hałasy, krzyki, słyszalne kroki piętro wyżej.

Choć ma wielu przeciwników ze względu na smak i nieapetyczny wygląd, nie można nie docenić jego właściwości zdrowotnych. Być może o niechęci do niego często decyduje forma przymusu stosowana przez rodziców. Co to za warzywo i co kryje w sobie ta znienawidzona przez dzieci roślina?

Film opowiedziany i zagrany niedbale: płasko, bez psychologii, socjologii, za to przy użyciu potwornych generalizacji i uproszczeń. Intryga trzyma w napięciu. W filmie gra Liam Neeson i właściwie tylko on. Reszta obsady jest nieznana i służy jedynie jako mięso armatnie. Najsłabiej wypada sama fabuła, która stanowi zwięzłe podsumowanie lęków i fobii prostego człowieka oraz jego wyobrażeń na temat mrocznych tajemnic tego świata. Jest też nieznośne nagromadzenie stereotypów i uprzedzeń narodowych.

Jedna z koleżanek trąciła mnie piwem w ramię (niby na toast) i powiedziała „za Elę, naszą wojenną babcię, wierną aż po grób”. Uraziła moje uczucia, znając konkretną sytuację z moim chłopakiem, który siedzi w Anglii i właściwie powoli już tracę nadzieję na Jego powrót. Wciąż mówię o Nim: "mój chłopak", choć nie widziałam go już dwa lata. Czy czekam bez sensu?

W zachowaniach seksualnych ludzi określenie tego co normalne, a co nie, bywa bardzo trudne. Seksuolodzy twierdzą, że dopóki oboje partnerzy zgadzają się na określone sytuacje i nikomu nie dzieje się krzywda, wszystko jest w porządku. Gorzej, jeśli któraś ze stron zaczyna żądać więcej, niż może, chce czy potrafi dać druga.

Książka pozostaje niewspółmierna do rangi pisarza. Są liczne kobiety, raport z warszawskiego życia towarzyskiego, z Jerzym Urbanem i Dodą na czele. Autor próbuje wyciągnąć ekstrakt z dzisiejszej polskości, wyliczyć to, co się na polskość składa. Pilch obsesyjnie próbuje rozliczać się z mitem Solidarności, niby pisze o Polsce, a tak naprawdę o sobie. Całość jest upiorna i chaotyczna, składająca się z fantazmatów, niczym w Weselu Wyspiańskiego.

Planowanie podróży, wielkie pakowanie, nowe miejsce, nowe widoki, nowa kuchnia, czasem nawet nowa strefa czasowa i nagle stop! Przystanek WC. I problem z opuszczeniem toalety na wyjeździe. Przyczyna zaparć często leży w naszej psychice i wynika ze stresu – boimy się braku higieny w obcym miejscu, lub czujemy opór przez skorzystaniem z toalety w nieznanej łazience. Jak zapobiec zaparciom?

Na Jawie zjawiamy się z powodu wulkanu Bromo. To nasze kilkusetkilometrowe zboczenie z trasy z powodu kaprysu wywołanego kilkoma pięknymi zdjęciami zauważonymi w Internecie. Wiemy, że będzie to męcząca i trudna wyprawa, ale jak zwykle rzeczywistość przekroczyła nasze wyobrażenia.

Jestem mało towarzyski. Źle się czuję, jeśli przy jednym stole zasiądzie jednocześnie 10 rozbawionych, hałaśliwych osób. I źle się czuję na wspólnych wyjazdach, gdzie każdy ma przydzielone zadanie. Iza lubi imprezy, tańce, kilkunastoosobowe wypady wakacyjne. Przez pierwszy rok próbowałem jej w tym dotrzymywać kroku, ale wymiękłem. Iza ma żal, że nie bratam się z całym światem.

Są razem, chociaż nie mieszkają ze sobą. Para, narzeczeni, małżeństwo. Przez kilka, kilkanaście lat podążali ściśle wyznaczoną serpentyną dróg, torów i korytarzy powietrznych. Samochodem, pociągiem, samolotem. Na spotkanie z drugą połową. Potem był powrót i znowu dni, tygodnie, miesiące rozłąki.

Jego zalety są nie do przecenienia. Spacer dotlenia mózg, dodaje energii, poprawia kondycję, jest doskonałą okazją do aktywnego spędzenia czasu w gronie rodziny i przyjaciół. Z parasolem czy w kapeluszu zawsze niesie wiele korzyści dla naszego zdrowia. Niezależnie od pory roku, pogody i temperatury powietrza, wystarczy odpowiednio się ubrać, włożyć sportowe buty i po prostu iść przed siebie.

Chyba większość małych dziewczynek lubi bawić się w damy. Zabawa polega na zakładaniu maminych butów na obcasie, owijaniu chudej szyi koralami, szalikami lub w wersji sprzed lat – futrem z lisa oraz smarowaniu ust purpurową szminką bez zachowania odpowiednich konturów. Drepcze się potem w tych za dużych butach z gracją czołgu, robi tak zwany „dziób” przed lustrem i trzepocze rzęsami sklejonymi tuszem.

Książka dla ludzi wrażliwych, spragnionych prozy, w której ważny jest także klimat. Autorka z dużą wrażliwością szkicuje ludzkie portrety. Robi to oszczędnie, a jej historie są celowo niedopowiedziane. Opowiadania przedstawiają głównie amerykańską prowincję, zawieszoną gdzieś w przestrzeni. Rzadko pojawiają się informacje, które pomagają umiejscowić historię w konkretnym czasie. Bo to nie czas jest tu ważny, lecz przeszłość, o której opowiada narrator.

Nowy Batman balansuje na granicy geniuszu i głupoty. To film straconej szansy. A także film pęknięty na pół. W pierwszej połowie akcja gna na złamanie karku, zdjęcia, montaż i muzyka zapierają dech w piersiach, całość jest niezwykle emocjonująca. W drugiej części rozważania i dylematy bohaterów stają się nieznośnie patetyczne i naiwne. Film jest na wskroś współczesny i realistyczny, perfekcyjnie zrealizowany. Montaż, muzyka, zdjęcia, kostiumy są z najwyższej półki.

Kino niezależne przebrane za komedię dla mas. Cały film da się odczytać tak – nasze tragedie tracą swą negatywną moc, kiedy zaczynamy się śmiać. Postacie skonstruowane są tu absolutnie po mistrzowsku. Mamy lekki i spontaniczny humor sytuacyjny zderzany co raz to z dosadnym erotyzmem (brawo za odwagę w pokazaniu męskiej nagości) i inteligentne dialogi. Wartość widowiska podnosi jeszcze ścieżka dźwiękowa. Film błyskotliwy, a jednocześnie bezpretensjonalnie rozrywkowy.

Mój eks, jak to się mówi, kiedy go wyrzucam drzwiami, wraca oknem. Dosłownie, niestety – po naszej ostatniej awanturze wyłamał drzwi balkonowe i wrócił do mieszkania siłą tylko po to, żeby coś swojego udowodnić, nie wiem, co, bo i tak w końcu zabrał podstawowe swoje fanty i wyszedł. Szyba jednak poszła, mam kilkaset złotych w plecy. Policji nie chciałam na niego wzywać, co mi będą obcy goście zadawać pytania o kocią łapę itede.

Ganglion jest guzkiem, który występuje pod skórą, najczęściej na ręku w okolicy nadgarstka. Zdarza się także na grzbiecie stopy. Nie jest nowotworem. Może osiągać wielkość ziarna grochu, ale też i orzecha włoskiego, gdy towarzyszy mu stan zapalny. Najczęściej występuje u młodych kobiet i dzieci. Niewielki, nie sprawiający bólu nie wymaga leczenia, ale guz może się powiększać.