news (strona 166 z 300)

Kim są zakupoholicy? Na czym polega ich problem? Dlaczego niektórzy nie potrafią sobie niczego odmówić... Wydają pieniądze na masę niepotrzebnych rzeczy, które zalegają potem w domu. Jak reagować kiedy żona/mąż każdego dnia przywozi do domu tony towarów, które potem albo niszczeją, bo są byle jakie, albo pokrywają się grubą warstwą kurzu, bo nie są używane? O swej miłości do zakupów opowiedziały trzy mieszkanki Poznania.

Książki o arystokracji dają perwersyjną przyjemność podglądania tych, którzy żyli w luksusach, chociaż w większości zupełnie na to nie zasłużyli. Wystawne bale, miłosne i polityczne intrygi, wykwintny ubiór, polowania i posiłki.. Jeśli do historii o arystokratach dodamy śmierć, najlepiej gwałtowną i tajemniczą, otrzymamy przepis na wciągający kryminał z oryginalnymi bohaterami.

Czy trzeba obchodzić dzień antykoncepcji, w dodatku na całym świecie? Czytając raport międzynarodowych organizacji do spraw edukacji seksualnej nasuwa się jedyna odpowiedź: koniecznie! Każdego roku ponad 1/3 z około 205 milionów ciąż na świecie jest nieplanowana. Taką "wpadkę" zaliczają przede wszystkim młodzi, niedoświadczeni ludzie i, co przerażające, nastolatki między 14 a 19 rokiem życia.

Rzadki i godzien odnotowanie przykład kina uwrażliwionego społecznie, na dodatek zakorzenionego w ciągle kształtującej się codzienności i próbującego tę codzienność diagnozować. Tym ciekawiej, że badanie dotyczy ignorowanej zazwyczaj przez sztuki dramatyczne grupy nastoletnich dziewczynek. Poruszający film o gimnazjalistkach, które w centrach handlowych szukają sponsorów - starych, nadzianych, wszystko jedno, byle wypłacalnych i gotowych za seks w samochodzie kupić im jeansy albo komórkę.

Strach przed ciemnością, burzą lub śmiercią to lęki, które znamy z dzieciństwa. Wraz z upływem czasu na ogół mijają. Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy w życiu dorosłym nadal je odczuwamy, silniej i wyraźniej, często w innej formie. Paniczny lęk obezwładnia nas, wywołuje dreszcze i mdłości, więzi umysł. Staje się coraz częstszy, aż powoli przekształca się w fobię. Co można zrobić, by nasze życie nie stało się więzieniem?

Codzienne prace domowe wykonywane przez kobiety są od lat przez nikogo niezauważane i niedoceniane. Bo przecież włączenie pralki to tylko kilka przycisków, ugotowanie obiadu sama przyjemność i krótka chwila, zmywarka myje samodzielnie, sprzątać nie trzeba codziennie, a domowe zakupy... kobiety to uwielbiają. Dzieci wychowują się same, a zabawa z nimi, spacery po parku to żadna praca. Ich pracy domowej nie doceniają też politycy, którzy nigdy nie wpadli na pomysł, by kobiety prowadzące dom i wychowujące dzieci otrzymywały za tę pracę należyte wynagrodzenie. W wielu krajach cywilizowanych kobieta może przepracować całe życie w domu, wychowując kilkoro dzieci i nie należy się jej za to ubezpieczenie ani emerytura. Jest jak niewolnica. Czy państwo powinno to zmienić?

Znam wielu miłośników zwierząt. Mam psa i z całą pewnością mogę powiedzieć, że mój pies jest nim w pełnym tego słowa znaczeniu. Od dawna jednak obserwuję pewne niepokojące zjawisko. Zdarza się, że ludzie kochają swoje czworonogi zbyt mocno. Bywa, że coś tak oczywistego, jak fakt, że pies lub kot to zwierzę, umyka zaślepionym miłością właścicielom i zaczynają traktować je jak ludzi. Taka sytuacja może być uciążliwa, a czasem nawet niebezpieczna.

Jan Seghes napisał książkę o utracie i jej banalności. Książka jest powieścią zbyt wielowątkową i piękną, by nazwać ją tylko kryminałem. Nic nie dokonuje się tutaj przy dźwięku fanfar i na tle hollywoodzkich scenerii, życie bohaterów podlega okaleczeniu w skutek wydarzeń małych lub przypadkowych. Seghers przywołuje całą paletę drugoplanowych postaci i ma tę rzadką umiejętność czynienia ich kompletnymi i frapującymi na przestrzeni jednego akapitu.

Nim zrobię ten kolejny krok i zadzwonię do chłopaka, żeby się pogodzić… chcę się poradzić Ciebie i innych, obcych w temacie dziewczyn. Czy jestem przekorna-niepokorna „sucz wredna”, jak mi się wmawia od dzieciństwa, w czym przodowała mama, a w szkole koleżanki? Czy może tylko walczę niezdarnie i bez polotu o tę swoją mikroskopijną porcję wolności, nic więcej niż złudzenie, ale zawsze coś?

Dysmorfofobia to lęk przed własną "brzydotą", najczęściej zupełnie wyimaginowaną. Ta ciężka choroba psychiczna coraz częściej dotyka młode i dość atrakcyjne osoby, głównie kobiety. Cierpi na nią więcej osób, niż na schizofrenię, bo aż około 2 proc. populacji. Prawie 28 proc. chorych popełnia samobójstwo. Czy mamy obsesję na punkcie wyglądu?

Stanęliście szczęśliwie na ślubnym kobiercu i ogłoszono całemu światu, że odtąd jesteście mężem i żoną, a więc co jest moje, to i twoje, a może niekoniecznie? Małżonkowie mają szerokie możliwości w kształtowaniu swojego ustroju majątkowego - od wspólności, poprzez stopniowe jej zawężanie, aż do rozdzielności. Zarówno rozdzielność, jak i wspólność mają swoje zalety i wady. Warto przyjrzeć się im bliżej.

Nawet najlepiej zaplanowana podróż może ułożyć się zupełnie inaczej, niż byśmy sobie tego życzyli. Zdecydowana większość wypraw przebiega swoim własnym rytmem rzucając nami od rozczarowania po zachwyt. W trakcie podróży może się zdarzyć, że atrakcja reklamowana w katalogach wypada blado w obliczu uroku małej wioski, mapy wskazują nieistniejące drogi, a przewodniki rekomendują zamknięte hotele. Ale w tej nieprzewidywalności tkwi największy urok podróży.

Pamiętam drżenie związane z magiczną datą 2000 i sylwestra, po którym nastąpił Nowy Rok bez żadnych wybuchów, może z wyjątkiem fajerwerków. Nad podobną okrągłą datą zastanawiali się nasi przodkowie w 1000 roku. Nie sprawdziły się również inne przepowiednie o końcu świata – w 1977 i ta ostatnia dotycząca 1999 roku. Słyszeliście zapewne o 2012 lub 2015 roku. Czy to możliwe, by koniec świata był tak blisko? Śledząc obecne wydarzenia i mając na uwadze zanieczyszczone, nadmiernie eksploatowane środowisko naturalne, rozwój chorób, wojny, wydaje się to możliwe. Po co nam w ogóle wiedza o końcu świata, czy to by cokolwiek zmieniło? Czy stalibyśmy się lepsi? A może już powinniśmy się stać...

Większość z nas doskonale zna ten problem i od lat się z nim boryka. Nie każda jednak wie, skąd się nagle u nas wzięły i jak z nimi walczyć. Korektory, podkłady i pudry w większości przypadków niestety nie zdają egzaminu. Tuszują, ale rano opuchnięte powieki nadal straszą nas w lustrze. Jak się ich pozbyć?

Koledzy z boiska kręcili nosami, żebym się broń boże na Adriana nie zasadzała, bo on jest żonaty! Żona z synem są chwilowo w Irlandii – z rozmowy z Adrianem ta chwila okazała się już trzema latami z kawałkiem. Powinnam się wytłumaczyć, czy zagięłam parol na żonatego, uparłam się, że go odbiję żonie lub coś w tym stylu? Prawda jest jednak taka, że czekam na ślub!

Wakacje się skończyły. No, dla części studentów jeszcze trwają, a niektórzy z nas pozostawili sobie urlop aż do teraz, aby popodziwiać ciepłe kraje po sezonie (polecam!), ale zasadniczo już po wakacjach, przebrzmiewają ostatnie last minute. Co pozostało? Przekonanie o tym, że następny urlop w przyszłym roku, wspomnienia, słonecznego lata i wszelkiego typu pamiątki z wakacji.

Wielu borykających się z uporczywymi objawami (drżeniem rąk, przeszywającymi bólami całego ciała, brakiem snu) pacjentów otrzymuje błędną diagnozę. Chory i cierpiący pragnie tylko jednego - człowieka z powołaniem, solidnego lekarza, u którego w gabinecie uzyska profesjonalną pomoc. Niestety dr House istnieje tylko w filmie…

Włośnica jest ciężką chorobą pasożytniczą, wywołaną zakażeniem włośniem krętym. Ludzie zarażają się tą chorobą jedząc surowe lub niedogotowane mięso świń. Solenie, mrożenie lub krótkotrwałe wędzenie mięsa nie zabija pasożyta. Choroba zwykle ustępuje po około trzech miesiącach, zdarzają się jednak przypadki śmiertelne.

Pierwszego września kolejne pokolenie zasiliło szeregi przedszkoli i szkół. Rozpoczęło swoją drogę kształcenia, by w przyszłości zająć stanowiska nauczycieli, piekarzy, lekarzy i tych wszystkich, bez których życie byłoby trudne. Ale wraz z rozpoczęciem ich ścieżki edukacyjnej, rozbudziły się nadzieje rodziców, ich dawne, często niespełnione marzenia i pasje.

Książka na miarę naszych czasów – trochę przegadana, nieco przewidywalna, skromnie angażująca wyobraźnię. Akcja rozgrywa się w Wielkiej Brytanii w latach 50-tych XIX wieku, w czasie konfliktu pomiędzy Rosją a Turcją. Aby pomóc walczącym mężczyznom do szpitali na Krym wyruszają z Anglii pielęgniarki ochotniczki. Jest wśród nich Rosa – piękna kobieta, która oczarowuje Henry’ego, wojskowego chirurga. Z tym bohaterem, jak na romans przystało, związana jest jeszcze jedna kobieta.

Thriller o seksualnych obsesjach z Beyonce Knowles w roli głównej. Pruderyjny, konserwatywny i szowinistyczny. Kino pod każdym względem wtórne, odtwórcze i bazujące na prostych uprzedzeniach. Kobiety są tu przedstawione jako archetypiczne samice, które pozorują karierę zawodową po to, by usidlić faceta. Stek bzdur motywowanych tanią psychologią, której niestety aktorstwo nie jest w stanie wyretuszować. Przeciętnie zagrana, bez budżetu i bez pazura, Obsesja to typowe kino klasy C - fałszywe, frustrujące i niespełniające swoich obietnic.

Zainteresowały mnie wypowiedzi językoznawców na temat zdrobnień i wyrazów o silnym nacechowaniu emocjonalnym. Skala problemu przybrała monstrualne rozmiary. Zdrabniamy wszystko co się da. Czy wy także używacie wszechobecnych zdrobnień, spieszczeń, wszelkich skróceń i słodko-brzmiących przekształceń?

Latem mamy okazję obserwować ludzi, z którymi nie zetknęlibyśmy się w codziennym życiu, pobyć w miejscach nadzwyczajnych. Nasze urlopowe doświadczenia dotyczą również nowych zapachów. Moje wspomnienia to osiemnastowieczny dwór na północy Francji, w Normandii i tarta z jabłkami. W środku przywitał mnie miły chłód i zapach lekkiej wilgoci, starych albumów dawnych mieszkańców dworu i zapach antycznych mebli.

Książka sprawia wrażenie niezwykle starannie przygotowanej, jednej z tych które rodzą się przez lata w głowie autora, następnie przechodzą morderczą drogę od notatki, przez konspekt, szkic, aż po kolejne wersje. Wskazuje na to kompozycja, styl, a notatka odautorska na końcu nie pozostawia wątpliwości. Czytelnicy rozmiłowani w prozie rozrywkowej odnajdą swoje ulubione motywy. Miłość pojawia się tylko w tytule (na szczęście, z mordercami jest lepiej), wszyscy bohaterowie są jej bezlitośnie pozbawieni.

Polska komedia nostalgiczna - wyrosła z tęsknoty za przeszłością, złotą erą polskich komedii, starą Warszawą i wspomnieniami bohaterskich zrywów. Pomostem łączącym owe westchnienia jest Jan Machulski, odtwórca głównej roli - to właśnie jego dorobek inspirował twórców filmu. Tytuł okazał się dla niego proroczy: film wchodzi na ekrany post mortem aktora.