news (strona 73 z 300)

Jestem tzw. zaradną samotną matką. Zarabiam 3000 zł, mam mały, stary samochód, za mieszkanie kwaterunkowe po dziadkach płacę 600 zł czynszu plus wszelkie rachunki, czesne gimnazjalistki to 800 zł – bez wakacji, zajęć fakultatywnych, ubrań… Od kilkunastu lat w sądzie walczę z mężem o alimenty. To przykład jak się w naszym kraju szanuje kobiety, respektuje ich godność i prawo do normalnego życia. A wszystko w imię walki o trwałość rodziny...

Mówi się, że prawdziwa miłość nie zna granic i przetrwa nawet najcięższe próby. Dla szczerego uczucia różnica wieku, status społeczny czy miejsce zamieszkania nie mają znaczenia. Czy współcześni kochankowie są w stanie pokonać tysiące kilometrów, by skraść choć jedną wspólną chwilę? Owszem, takie historie się zdarzają – w bajkach lub komediach romantycznych. W życiu realnym związki, których uczucie doświadczyło granic geograficznych, nie należą do prostych.

Deklarujemy, że jesteśmy otwarci i tolerancyjni - wiadomość, że ktoś jest homoseksualistą, nie robi na nas wrażenia. Jak jednak reagujemy, kiedy deklaracja dotycząca orientacji seksualnej zostaje złożona niespodziewanie, po latach przyjaźni? Ujawnione sekrety mogą silnie wstrząsnąć. A potem? Czy da się odbudować nadwyrężone zaufanie i utrzymać dotychczasową relację - w niezmienionej temperaturze, charakterze i zażyłości?

Poznałam Grzegorza niecały rok temu. Interesującego mężczyznę, wydawało mi się, że to może być coś na poważnie. Deklarował się od początku jako rozwodnik z różnymi jeszcze niezałatwionymi problemami, co przyjęłam ze zrozumieniem. Sama jestem po rozwodzie. Ale jesteśmy jeszcze na tyle młodzi, żeby zacząć wszystko od nowa. Tylko że drobiazg taki, ja wolałabym bez kłamstw. A on mnie oszukał...

Lasse Hallström (Co gryzie Gilberta Grape’a?, Czekolada) ekranizuje bestsellerową powieść Paula Tordaya. Serwuje kolejną w swoim dorobku współczesną, pełną swoistego ciepła bajkę promującą idealizm, wiarę tak w miłość, jak i w realizację marzeń. Poziomu swoich najlepszych filmów nie osiąga, ale i tak zwolenników tzw. „kina zawsze poprawiającego nastrój” nie rozczaruje.

Mam 34 lata, niezamężna, pracująca. Mieszkam na prowincji. Ani gruba, ani chuda, szpilek nie noszę, bo mnie kręgosłup boli. Włosy naturalny blond, do ramion. Nie jest to ogłoszenie matrymonialne, a jedynie pytanie – co może być ze mną nie tak, że przychrzaniają się tylko dwa rodzaje facetów: około dwudziestki albo po pięćdziesiątce.

Szukam kogoś, kogo należałoby uszczęśliwić moim jednym procentem. Z setek stron internetowych patrzą smutne twarze. I wszędzie widzę chore, upośledzone dzieci oraz ich matki. Kubuś z mamą proszą o pomoc, Oliwia z mamą będą Ci wdzięczne... Komuś pomogę, ale pytanie brzmi: gdzie do cholery są ojcowie tych dzieci?

Kobiety bardzo często lubią błyszczeć na parkiecie, w pracy, w towarzystwie. Błysk w oku dodaje im wtedy tajemniczego blasku. Jeżeli jednak zaczyna błyszczeć cera, powstaje problem, którego każda z pań chciałaby się pozbyć. Co zrobić, aby uniknąć tego kłopotu?

Prawie każdy z nas ma w rodzinie dalszej czy bliższej jakiegoś tegorocznego „komunistę”. Wraz z tym faktem pojawiają się fundamentalne pytania: co dać? Ewentualnie: gdzie zrobić przyjęcie? Jeszcze kilkanaście lat temu nie było problemu: dać książkę, kolczyki, w porywach aparat fotograficzny. I na obiad do babci. Ale pierwsza komunia AD 2012 nie obejdzie się bez laptopa i wycieczki do Disneylandu. A przynajmniej daliśmy tak sobie wmówić.

Właśnie spędziłem dwa tygodnie u przyjaciół. Nie byłoby w tym nic niezwykłego, kłopot w tym, że przyjaciele zajmują mikroskopijne mieszkanie, składające się z kuchniosalonoprzedpokoju oraz antresoli wyznaczającej przestrzeń intymną. Całość to paręnaście metrów, zajętych w dużej mierze przez monstrualną kanapę, plątaninę kabli i kota. Czy tak da się żyć?

Jeszcze nigdy rynek seksualny w Polsce nie był tak rozwinięty i nie miał aż takiego przyzwolenia moralnego jak teraz. Prawdziwym motorem dla branży stał się internet. Trudno być bezrobotną, ale jeszcze trudniej młodą, ładną bezrobotną. Jeśli nie będziesz uważać, łatwo możesz trafić do agencji lub na seks-taśmy. Wystarczy dać ogłoszenie w dziale „Szukam pracy”.

Dla fanek Emily Brontë lektura obowiązkowa. Arnold udało się złamać nieco już przykurzony kanon odczytywania wiktoriańskiej prozy kobiecej. Reżyserka wyczarowuje unikalny nastrój, sprawnie odwołuje się do emocji. Początek oczarowuje, druga część rozczarowuje, nudzi, irytuje nad wyraz pretensjonalną symboliką.

Rzymski filozof Epiktet powiedział: Tym, co trwoży ludzi, nie jest to, co im się przydarza, ale znaczenie, jakie temu przypisują. Żyjemy w najbezpieczniejszych czasach w dziejach Europy, mamy pożywienie, pokój i leki. A jednak boimy się coraz bardziej. Starożytni wiedzieli, że o jakości doświadczenia decyduje umysł. Co takiego wsącza się w umysły dziś, że nasz poziom lęku ciągle wzrasta? I jak przestać się bać?

Dodają energii, usuwają zmęczenie, poprawiają koncentrację, a do tego są zupełnie legalne. Aby postawić się na nogi, wcale nie trzeba sięgać po chemię, która na dłuższą metę może mieć zgubne skutki dla organizmu, np. napoje energetyczne. W wielu codziennych produktach znajdują się składniki, które bez szkód dla zdrowia poprawią samopoczucie.

Oznaczona pierwszą literą alfabetu witamina A może sprawiać wrażenie, że skoro jest pierwsza, to też najważniejsza. Między witaminami nie ma jednak takiej relacji, wszystkie są równie istotne, niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu i dodatkowo „lubią” towarzystwo – obecność jednego składnika poprawia wchłanianie drugiego. Każdy ma jednak swoje podstawowe, odmienne funkcje. Przeczytaj, jakie dokładnie pełni witamina A.

Ostatnia ulewa przywołała wspomnienie mokrych ulic Hanoi. Choć opady w Wietnamie i mokre dni w Polsce to dwa zupełnie inne doświadczenia, skojarzenia przenoszą mnie do Azji. O ile u nas ulewy zmywają kolory z krajobrazu, o tyle nasączony wodą wietnamski pejzaż zyskuje na jaskrawości. Nawet jeżeli deszcz moczy miasto, nie przestaje ono ociekać kolorami. Krząta się jak dawniej, przed deszczem.

Brian W. Aldiss zasłynął oryginalną powieścią science fiction Cieplarnia, gdzie podjął trud przedstawienia odległej przyszłości Ziemi. Mrok z kolei jest próbą nakreślenia zmian możliwych w najbliższej przyszłości. Dodajmy od razu, próbą nie do końca udaną. Gdyby Mrok napisał inny autor, poczucie rozczarowania byłoby mniejsze, ale Aldiss był klasą samą w sobie.

W ostatnich latach kobiety coraz częściej sięgają po alkohol. Z badań przeprowadzonych przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wynika jednak, że aż 98% pań pije w sposób odpowiedzialny. Z czego to wynika i jak reaguje na trunek organizm kobiety?

Mówią, że głodzi i chłodzi organizm, że jest trująca, wypłukuje cenne minerały i powoduje zaburzenia snu. Do tego wszystkiego uzależnia. Jednym słowem – czarne zło! Czy aby na pewno kawa jest tak zła, czy tylko taką etykietę jej przyklejono?

XXI- wieczna Polska znów mnie zaskoczyła, bo zaskakuje mnie nieustannie. Jakiś polityk wymyślił, by sprzedaż środków antykoncepcyjnych w aptekach uczynić… kwestią sumienia farmaceuty. Dotychczas cieszyliśmy się jedynie zakazem aborcji, dzięki któremu kobiety zamożne robią „to” gdzie indziej, a niezamożne – pokątnie lub wcale. Rodzą się niechciane dzieci, czekają na nowe rodziny w domach dziecka, inne są bite, czasem zabijane. Teraz politycy płci męskiej postanowili przeciąć wcześniejsze ogniwo: to zapobiegawcze.

Przyjedzie do mnie na majówkę „mój” Szymek. Jestem przerażona, jeszcze nigdy nie spędziliśmy razem tylu dni, no i chyba TO ma się stać. Jestem speszona, wszelkie instrukcje w tej sprawie zawsze kierowane są do facetów. Należę do osób nieśmiałych i ostrożnych. Mam niebotyczne nadzieje i oczekiwania, raczej romantyczne niż praktyczne. Wstydzę się kupić prezerwatywy, a jego za żadne skarby nie spytam o to. Boję się tej wizyty. Poradźcie...

Każda z nas chce pięknie wyglądać, mieć figurę modelki, aby nie wstydzić się swoich fałdek tu i ówdzie. Aby tak było, sięgamy po najróżniejsze sposoby zrzucenia zbędnych kilogramów. Jednym z nich jest stosowanie diety Dukana, która cieszy się dużym zainteresowaniem. Dlaczego tak się dzieje i jak wygląda walka o utrzymanie wagi po zakończeniu odchudzania?

Dziś klasyczna humanistyka jest w odwrocie. Coraz mniej osób studiuje polonistykę (podobno najmniej atrakcyjny finansowo kierunek), historię, kulturoznawstwo, filozofię i pedagogikę. Chociaż wciąż są amatorzy tego typu studiów, to decydując się np. na polonistykę wiedzą, że po pięciu latach nauki znalezienie pracy w wyuczonym zawodzenie będzie albo niemożliwe, albo całkowicie nieopłacalne. Właśnie dlatego uczelnie humanistyczne dwoją się i troją, by przyciągnąć kandydatów. Stąd takie specjalizacje jak: dziennikarstwo, komunikacja społeczna, edytorstwo i logopedia. Całkiem słusznie. Tylko czy jest to właściwa reakcja na zmieniające się czasy, w których internet i nowoczesne technologie odgrywają dominującą rolę? Czy polonista albo filozof w erze Web 2.0 to człowiek archaiczny, spoza intelektualnego mainstreamu?

Czy można pogodzić się ze stratą matki? Wykorzystać ją, by zbudować silną, odporną na wstrząsy osobowość? Okazuje się, że tak, choć jest to piekielnie trudne. Pisze o tym Hope Edelman w swojej książce. Jest to zbiór opowieści o kobietach, które w swoim życiu doznały bolesnej straty. Hope Edelman jest jedną z nich, bowiem w wieku 17 lat pożegnała swoją matkę, chorą na raka.

Jak pomóc alkoholikowi? - zastanawia się nie jeden z bliskich osoby uzależnionej. Chowają mu butelki z trunkami, pilnują, żeby nie wychodził z domu, albo jeśli już zacznie pić, to patrzą, żeby chociaż nie za dużo. To droga donikąd. Nie pilnować, nie podsuwać kefirku na kaca. Najlepiej zostawić go samemu sobie - odpowiadają eksperci. Dla wielu wydaje się to nie do przyjęcia.