news (strona 268 z 300)

Chyba udało się Pacholskiemu zamierzenie – pokazał Polskę XX-wieczną, z rozmachem opisał tło społeczne, a przy okazji nie zanudził czytelnika. Dzięki sprytnie skonstruowanej zagadce kryminalnej trzyma nas w napięciu. W kolejnym tomie także ma się pojawić kryminalna zagadka wpisana w tło społeczne. Świetnie się zapowiada cykl „Kroniki polskie”.

Zuzanna kiedyś była dla nas ważna. Zapraszana na imprezy, plotki, spotkania przy kawie. Należała do towarzystwa. Ba, była nawet ceniona. Ale potem coś się stało. Nieważne co. Może to ona zrobiła coś złego, a może my. Nie warto wnikać. Ważne, że przestała się pojawiać. Fizycznie. Naocznie. W realu.

Powieść poraża prawdą, którą odkrywa Andy - narratorka. W zwięzły sposób, dokonując brutalnej wiwisekcji, wydobywa z pamięci całą prawdę o swoim dzieciństwie. W opartej na motywach autobiograficznych powieści “Pożar w moim domu” Ashworth czyni swego rodzaju spowiedź, wyrzuca z siebie męczące ją wspomnienia, rozprawia się z przeszłością. Książka trudna, bolesna w swojej wymowie, bo porusza tematy, o których często wolimy milczeć i mówi o rzeczywistości, której chcielibyśmy nie widzieć.

Czego tak właściwie chcą dzisiejsze kobiety? - głowi się niejeden współczesny mężczyzna. Patrzy, niby widzi, bo przecież uważnie i rzetelnie zagadnienie studiuje, ale żeby to jakoś ogarnąć, prosto nazwać, jasne reguły wyznaczyć, no to po prostu przechodzi ludzkie możliwości. Codziennie rano wstaje zadziwiony, taki też chodzi przez dzień cały i taki na spoczynek się udaje.

W Doborowym towarzystwie wykorzystuje motyw globalnego domina, które obala dziś firmy w odległych punktach świata. Są to sytuacje będące dowodem na słuszność teorii chaosu. Ruch skrzydełek motyla w Brazylii przyczynia się do siły tsunami w Azji. W każdym bądź razie, sceneria jest git.

Ja w tym mieście dla pieniędzy nie żyję. Zarabiam, bo lubię, rachunków i tak w terminie nie płacę i ciągle mi się marzy domek na wsi i stadnina. Tymczasem nie mam nawet balkonu, a do piwnicy wejście przywaliła pani Wandzia, bo ma obok sklepik i daje mi papierochy na krechę, nawet jak mam zapalenie oskrzeli i nie powinna mi dawać ani na krechę, ani w ogóle. Może chce mnie wykończyć.

W domu zajmuje się dwoma psami ze schroniska, kotem znajdą i jeżem. W pracy jest odpowiedzialna za wszystkie drapieżne zwierzęta w warszawskim ZOO - Anna Złamał, asystentka sekcji zwierząt drapieżnych. Jest to niebezpieczna praca, nie można podchodzić do niej lekkomyślnie. W obecności zwierząt trzeba zachowywać się spokojnie, nie mówić podniesionym głosem, nie wykonywać gwałtownych ruchów, nie można rzucać przedmiotami, trzaskać drzwiami, bo takie zachowanie zwierzę odbiera jako agresję.

Dzień, w którym oficjalnie miałam odebrać dyplom Bachelor of Arts wreszcie nadszedł. Na sporym placu uniwersyteckim pod ogromnym namiotem rozstawiono stoły suto zastawione jedzeniem oraz szampanem, a na samym środku zainstalowano niewielką scenę z mikrofonami i głośnikami. Kiedy dotarłyśmy lekko spóźnione, właśnie skończyły się przemówienia i wyspiarski zespół rozpoczął swój występ. Kelnerzy przechadzali się z tackami oferując zakąski i dolewając szampana.

Wiesz, Margola, zwykłam sobie wyobrażać siebie jako osobę, która ma nowoczesne poglądy w kwestii damskich i męskich ról życiowych. Takie nowoczesne poglądy objawiają się przekonaniem, że wszystkim dano po równo, bez względu na płeć. Objawiają się też wiarą w związki partnerskie i świat bez wojen. Niezła ze mnie idealistka, nie?… Ja swoje, a życie swoje. Aż dziś, w końcu, nie pytaj nawet... dziś eksplodowałam, bo ileż to można udawać, że rzeczywistość nie istnieje.

Nie łudźmy się więcej, że zadzwoni, nie wiśmy już tyle przy telefonie, nie czekajmy bez końca, aż przyjaźń przerodzi się w miłość. Nie wierzmy nazbyt łatwo w to, że ukochany zdecyduje się w jakiejś odległej i nieokreślonej przyszłości na małżeństwo. Może po prostu należy sobie powiedzieć: „Nie zależy mu na mnie!”, i żyć dalej nie oglądając się za siebie. Do tego z pewnością namawia nas Behrendt.

O ich urodzie decyduje nie tylko staranny manikiur, ale przede wszystkim gładka i jasna skóra. Masz wrażenie, że Twoje dłonie są smutne. Ich ciemny i lekko pomarszczony naskórek sprawia, że wydają się mało eleganckie. Zastanawiasz się dlaczego? Gdyby umiały mówić, natychmiast odpowiedziałyby na to pytanie. Przypomnij sobie, ile razy tej zimy wyszłaś na mróz bez ciepłych rękawiczek? Ile razy nie włożyłaś gumowych rękawic do zmywania? Ile razy prałaś w ręku, narażając swoje dłonie na działanie silnych środków chemicznych?

Niedawno norweski premier Kjell Magne Bondevik wytknął firmie Ikea „niedopuszczalne propagowanie seksizmu” w instrukcjach do składania mebli. Dlaczego? Nie ma na nich ani jednej postaci w spódnicy. Na ilustracjach są wyłącznie postaci mężczyzn. Nasze feministki podchwyciły temat i dołączyły do protestu. Składanie mebli z Ikei nie jest trudne. O co więc chodzi w tym sporze?

Jeżeli szukacie lekkiej i przyjemnej lektury, polecam bez wahania wydaną niedawno przez wydawnictwo Zysk i S-ka powieść „Przyjaciel rodziny” Lisy Jewell. Książka opowiada zwyczajną historię wziętą z życia pewnej rodziny. Jej przesłaniem, z gruntu pozytywnym, jest pokazanie, jak istotną rolę w życiu każdego człowieka pełni rodzina, jak ważną rolę odgrywa w nim akceptacja, miłość i wzajemne przywiązanie jej członków. Powieść nie jest pozbawiona rażących wad: książka zbyt idealizuje szczęście rodzinne, momentami przybiera wręcz ton cukierkowy.

Urodził się 13 września 1934 roku w Warszawie. Jest jednym z najwybitniejszych powojennych aktorów i reżyserów polskich. Pochodzi z rodziny związanej z teatrem, jest siostrzeńcem aktora Jana Kreczmara i reżysera teatralnego Jerzego Kreczmara. Zanim zdał do warszawskiej szkoły teatralnej, przez rok studiował na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej. W latach 1952-1956 był studentem Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Od 1966 roku występuje i reżyseruje głównie na deskach Teatru Dramatycznego.

Nieraz już pojawiały się tutaj listy od dziewczyn, które tkwiły w jakimś związku, wzdychając do poprzedniego. Nie chcę przez to powiedzieć, że Twój problem jest banalny, ale zwracam uwagę na fakt, że wiele osób boryka się z taką zagwozdką na sumieniu... Trudno jest z pewnością kochać, szanować i być uczciwym wobec kogoś, wobec kogo nie umie się do końca określić swoich uczuć.

Doświadczenie związków z kilkoma partnerami ma swoje wady i zalety. Z jednej strony uczymy się kompromisu, tolerancji, radzenia sobie w przypadku konfliktu i wreszcie przestajemy się karmić złudzeniami, że są na tym świecie ludzie idealni, mamy bardziej realne oczekiwania wobec partnera. Z drugiej – być może coś tracimy, właśnie ten idealizm, wiarę w jedną prawdziwą miłość, czasem pewnie zbyt łatwo nam przychodzi stwierdzenie „jak nie ten, to inny”.

Odpowiednim uczesaniem włosów dość łatwo zatuszować niedoskonałe proporcje twarzy i inne mankamenty urody. Prawidłowo dobrana fryzura rozwiąże problem odstających uszu, zbyt niskiego lub za wysokiego czoła, pucołowatych policzków czy podwójnego podbródka. Jednak pamiętaj, że najważniejsze jest to, byś czuła się dobrze w nowym uczesaniu.

Według dystrybutorów jest to czarna komedia. Faktycznie, bohaterowie filmu piją ciemne irlandzkie piwo i posługują się plugawą mową. Jednak niewybredne dowcipy w Intermission mają się tak do czarnego humoru, jak brud za paznokciami do żałoby.

Śpiewały już o tym, zdaje się, gwiazdy rodzimej muzyki rozrywkowej za czasów mego dorastania. Trzebaby z jednej strony wziąć sobie to do serca i zakochiwać się, chi, chi, chi – ostrożnie, ale z drugiej... cóż począć z takimi źle ulokowanymi uczuciami? Niestety, jedynym w miarę skutecznym byłby program metodycznej eksterminacji, bo na lobotomię nie namawiam.

Ostatnio często słyszy się na temat przewlekłych nieswoistych zapaleń jelit. Najczęściej chorują na nie osoby w wieku 20-30 lat, choroba dotyka również dzieci i młodzież. Wyróżnia się tutaj dwa typy tej choroby: chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

- Jesteś niepoprawną optymistką – słyszę od Mojego Połówka, gdy oświadczam mu pewnym głosem, że pojadę do Peru - Niby za co? Wiesz, ile taka podróż kosztuje? Wiem, i co z tego? Pojadę i już. Jestem tego pewna, choć nie znalazłam jeszcze sposobu.

W którym momencie seria staje się czysto komercyjnym przedsięwzięciem? Ile książek o przygodach tego samego bohatera trzeba napisać, żeby przemienić się w rutyniarza? Ile uproszczeń czyni książkę niewiarygodną? Ile erudycyjnych wtrętów zmienia beletrystykę w popis autora? Te i inne pytania zadawałam sobie, czytając najnowszą książkę – czy raczej dwie (tom I – Łowca ważek, tom II – Między wierszami) – Borysa Akunina, człowieka, który odrodził współczesny kryminał i stworzył bohatera na miarę Sherlocka Holmesa.

Poza garstką eremitów, każdy marzy o luksusie, różnie go tylko pojmując. O ile taki poseł Pęczak może sobie życzyć merca na bajerze, z przyciemnianymi szybami, a jego dobroczyńca Marek Dochnal popisuje się na stronach Gali (która mu piękną laurkę napisała swego czasu) złotym rolexem i wylegującą się na brzegu przydomowego basenu żoną, która ot tak sobie włożyła brylantową kolię, suknię Versace i rozrzuciła trochę zbyt nonszalancko długie nogi na boki, to dla zwykłych ludzi poprzeczka ustawiona jest nieco niżej.

Karnawał już dawno za nami. Jeśli w tym roku nie uczestniczyłaś w żadnym balu a żałujesz straconej okazji, już dziś pomyśl, jak się przygotować do przyszłego sezonu. Najważniejsze to umieć się poruszać na parkiecie, dlatego rozważ podjęcie nauki jednego z modnych tańców tego roku. Rytmiczna muzyka obudzi drzemiące w Tobie piękno i seksapil, nauczy wdzięku i gracji. To świetna terapia i wspaniała zabawa. Zapraszamy na krótki rekonesans.

Podwodne życie ze Stevem Zissou jest nieco cieplejsze i lżejsze od poprzednich filmów Andersona, choć wciąż sporo w nim kpiny i ludzkiego dramatu, sporo zmyśleń i niebagatelnych prawd. Każdy film tego reżysera ma specyficzny i rozpoznawalny posmak. Lojalnie przestrzegam, jest to smak nie na każde podniebienie. Coś, a la niepowtarzalne potrawy regionalne; smażone w cukrze insekty, woniejące francuskie sery, albo angielskie ciastka z nereczkami, podlane miętowym sosem.