news (strona 248 z 300)

Przysięga to dziwny film. Teoretycznie zawiera wszystko, za co ceni się azjatyckie superprodukcje w stylu Hero. Fabuła jest barwna, skomplikowana i rości sobie pretensje do zabierania głosu w „ważkich” kwestiach, takich jak przeznaczenie i wolna wola. Nie można odmówić Przysiędze baśniowej atmosfery. Mimo to film nie do końca nadaje się do oglądania, a to z powodu mimowolnej groteski i niezamierzonych akcentów komediowych. Przypomina to trochę zdegenerowaną, mimowolną parodię.

O zbawiennym wpływie wód krynicznych wiadomo wszystkim. Dobre są ziółka i diety, czasami przydatny jest cud, w innych przypadkach wystarczy natrzeć plecy spirytusem lub obłożyć niedźwiedzim sadłem. Wszystko to są znane i stosowane od wieków z różnym skutkiem remedia na choroby wszelakie. Tymczasem tyle jeszcze leków do odkrycia... Dajmy na to – mężczyzna.

W mojej ocenie nie ma takiej możliwości, aby udał się związek bez kompromisów. Dla mnie to niefortunne sformułowanie, coś jak „przestudzony wrzątek” albo „ostry kąt prosty”. Albo prosty, albo ostry – albo wrzątek, albo przestudzona gotowana woda. Związek bez kompromisów oznacza, że przynajmniej jeden partner nie chce wyjść naprzeciw potrzebom drugiego. Gdzie tu miejsce na udany związek?

Przechadzając się po Tokio, zwłaszcza w weekendy, nie można nie zauważyć grupek młodocianych dziewczątek poprzebieranych w sukienki stylizowane na wiktoriańskie – aksamitne, czarne lub bordowe, z mnóstwem białych halek, koronek i falbanek, do tego koronkowe opaski na włosach i lakierowane buciki. Dziewczyny ciągną za sobą walizeczki, do których chowa się cały ten strój, kiedy wracać trzeba do domu, do rodziców.

Na zewnątrz nieznośny upał, sezon wakacyjno-urlopowy, zachęcający do nałożenia krótkiej spódniczki lub szortów. Jednak co zrobić, kiedy łydki szpecą żylaki, a nogi są obrzmiałe i obolałe? Kiedy już na nogach pojawią się widoczne niebieskawe linie i zgrubienia, pomóc może jedynie leczenie operacyjne. Jednak żylakom można w znacznym stopniu zapobiegać poprzez zmianę trybu życia i przyzwyczajeń oraz przyjmowanie leków dostępnych w aptece bez recepty.

Któż z nas nie chciałby łatwiej żyć! Musisz jednak bardzo, niesłychanie uważać, żeby nie wciągnęła Cię machina zarabiania pieniędzy. Strasznie trudno jest się z niej wyrwać i coraz łatwiej poświęca się jej kolejne dziedziny życia. Najpierw czas narzeczeństwa, potem małżeństwo, potem macierzyństwo...

Co widzicie, spoglądając w lustro: całkiem niebrzydką osobę, najwyżej trochę zmęczoną, czy wręcz odwrotnie – obraz nędzy i rozpaczy, któremu pomoże chyba tylko chirurg plastyczny i intensywna, kompleksowa odnowa biologiczna? Jak reagujecie na przyjście lata: radością, że wreszcie można założyć bardziej skąpy strój lub opalać się na plaży, czy rozpaczą, bo zeszłoroczne sukienki okazują się przyciasne i znów będziecie borykać się z rozstępami, cellulitem albo przebarwieniami skóry?

Samospełniająca się przepowiednia nie jest wymysłem wróżek, autorów senników czy układaczy horoskopów. To potwierdzony naukowo fakt. Wcale nie trzeba weń wierzyć, żeby się przekonać, że działa. To dlatego obawiający się kradzieży często są okradani, a pesymiści nie osiągają w życiu sukcesów. To, w co wierzymy, sprawdza się w rzeczywistości.

Ja nie wiem, co my tak narzekamy na swój kraj. Nasi architekci nie dają się wykończyć biurokracji. Nasze wilki są cwańsze od wilków kanadyjskich, a słonki za chwilę pójdą w ślady wilków – bo przecież przetrwają tylko najsprytniejsze. Nawet nasi niepełnosprawni są sprawniejsi od rozpieszczonych kolegów z takiej Szwecji dajmy na to, gdzie drzwi się same otwierają i nie trzeba na wózku pokonywać żadnego slalomu giganta po ruchomych i nieruchomych schodach.

Pisarz konfrontuje swoich bohaterów z ich marzeniami. Wykorzystując powszechnie znane hasła: miłość, przyjaźń, wierność, zmusza bohaterów, aby zastanowili się nad swoim życiem, relacjami z drugim człowiekiem. Szukając prawdy o miłości, poszukują także prawdy i uczciwości wobec samych siebie. Autor zagląda w głąb dusz swoich bohaterów i stawia przed nimi ważne życiowo pytania. Czy zdołają być na tyle uczciwi, aby świadomie udzielić na nie odpowiedzi? Odsyłam do tej powieści i radzę nie zrażać się jej początkiem.

Taka zabawa ze stereotypami może się spodobać feministkom i młodym uczestniczkom kultury klubowej. Jednak by nie zepsuć sobie dnia, powinny one wyjść z sali co najmniej pół godziny przed końcem seansu. Wtedy bowiem rozstrzygać się będzie walka o duszę Pippy. W amerykańskich komediach romantycznych działają wszak zasady rodem z XIX-wiecznych angielskich romansów. Postać centralna musi być charakterem dynamicznym i w trakcie rozwoju fabuły ulec gruntownej przemianie, bo inaczej nie byłoby o czym opowiadać. Pippa, czy tego chce, czy nie, będzie musiała ustąpić pod naporem obyczajowej indoktrynacji. Jeśli ktoś pamięta Elizabeth Bennet z Dumy i uprzedzenia Jane Austen, wie, o czym mowa.

Powiecie, że słabość do czekolady i tanich ciuszków to normalka? Sądzicie, że nie ma nic złego w popołudniowej drzemce? Uważacie, że każda zdrowa kobieta lubi seks, że wszyscy się cieszą, gdy kupią coś okazyjnie, w promocji lub pomogą znajomym w dobrej inwestycji? Jesteście pewni, że nałogowi są tylko palacze, pracoholicy i alkoholicy? Hmm... A ja Wam odpowiem, że każdy ma swoje słabości, grunt to zachowywać stoicki spokój i umiar.

Podobno egipska królowa Kleopatra zawdzięczała nadzwyczajną urodę nie tylko kąpielom w mleku, ale także naturalnym kosmetykom z żelem z aloesu. Wyciągu z tej rośliny miała używać do pielęgnacji twarzy i rozjaśniania skóry, a to właśnie olśniewająca cera uchodziła za najbardziej zniewalający element jej urody. Jednak aloes oprócz właściwości upiększających ma także znane od wieków działanie lecznicze.

„Freud by płakał” jest dziennikiem z podróży. Bohaterka odwiedza Kijów, Dżakartę, Paryż, Bangkok, Katmandu, Pragę... Za sprawą podróży wiele się dowiaduje. Wyjeżdżając ze swojego rodzinnego miasta, ma pewność, że nie będzie tęsknić za tym miejscem. Nie czuje żalu, że z chwilą przekroczenia granicy na zawsze pozostawia za sobą szare i nudne we własnym mniemaniu miejsce swojego dzieciństwa. Wierzy, że czeka na nią lepsze i piękniejsze życie.

Każdy pamięta swoją pierwszą pracę, tak jak się pamięta pierwszą miłość, pierwszy pocałunek lub własne M. Początki są zawsze trudne – nowe miejsce, zajęcie, które nie jest szczytem naszych marzeń, wynagrodzenie adekwatne do małego doświadczenia, nowi ludzie, nie zawsze przyjaźnie nastawieni. Rekompensatą jest pensja, która starcza na minimalne potrzeby, niezależność, wolność, przyjemność kupowania za swoje, nowi przyjaciele i nowe doświadczenia.

Ustalmy jedno: „Nie należy gniewać się na bieg wypadków, bo to ich nic nie obchodzi” – stwierdził Marek Aureliusz. I miał niestety rację. Czego nie można zmienić, trzeba zaakceptować... Wiem, ta perspektywa wydaje Ci się zupełnie nieatrakcyjna i może nawet nierealna, ale naprawdę nie bardzo widzę w obecnej sytuacji inne wyjście. Przy czym, uwaga – zaakceptować niekoniecznie znaczy „polubić”. Może oznaczać „tolerować, by przetrwać”.

Pora deszczowa? „No tak, jest w czerwcu, ale za to trwa tylko miesiąc, nie pół roku, jak w innych krajach Azji” - powie niejeden Japończyk. Owszem, na początku czerwca ogłoszono oficjalny początek pory deszczowej, ale według mnie lało ciągiem od połowy kwietnia. „Czy to pora deszczowa?” - pytałam. „Nie, nie, to tylko deszcz, pora deszczowa zaczyna się w czerwcu” - niezmiennie otrzymywałam taką samą odpowiedź.

Wypielęgnowane i wyregulowane brwi to najpiękniejsza oprawa oczu. Oprócz swej biologicznej funkcji – ochrony oka przed kurzem i brudem – brwi dodają twarzy wyrazistości, a spojrzeniu głębi. Kształt i wygląd brwi zawsze był zależny od panujących trendów. Od czasu lat 80. za piękne uznano brwi naturalne.

Na progu wakacji chcielibyśmy zainicjować dyskusję o tym, dlaczego coraz częściej przedkładamy oferty wycieczek zagranicznych nad urlop w Polsce. Co decyduje o większej konkurencyjności turystycznej zagranicy, zwłaszcza tak popularnych jako cel wakacyjnych wojaży krajów południowej Europy i Afryki Północnej: baza noclegowa i infrastruktura, zabytki, bezpieczeństwo, ceny, cieplejszy klimat?

Będzie o ładzie i sprzątaniu. Zajęciu znienawidzonym i powszechnie pogardzanym. Wszak już od najmłodszych lat wpaja się dzieciom, że to robota dla leni i głupków: bo czy i Was pani w szkole nie straszyła, że jak się nie będziecie uczyli, czeka Was zamiatanie ulic? A przecież każde miejsce, o którym pomyślicie, musi być przynajmniej od czasu do czasu posprzątane. Kino, przychodnia, spożywczak na rogu, chodnik przed domem, biuro.

Malwina Chojnacka napisała powieść „Syndrom starszej siostry” o kobiecie na rozstaju dróg, pomiędzy pragnieniami a rzeczywistością, uwikłanej w niezdrowe, a nawet toksyczne układy. To dość przyjemna książka, którą czyta się niezwykle szybko. Wystarczy jeden wieczór, aby prześledzić historie Zuzanny, jej rodziny i przyjaciół. Książka skierowana jest głównie do kobiet, bo to one jak nikt inny zrozumieją problemy pani redaktor. Gdyby nie zakończenie, nie miałabym nawet zastrzeżeń do „Syndromu starszej siostry”, który, mimo że opowiada o wcale niełatwych sprawach, napisany jest w lekko i sprawnie.

Wokół nas, jak okiem sięgnąć, rodzą się wielkie uczucia, namiętności, nienawiści, rozpętują się małe prywatne wojny. Ludzie pałają uczuciem ku sobie, schodzą się na krócej lub dłużej, mają dzieci, samochody i rachunki za adwokata. Podobno w Polsce statystycznie najtrwalsze są drugie małżeństwa. Bywa też, że prawem serii człowiek zawiera i czwarte, i piąte, i następne, a wszystkie z równym zaangażowaniem. Sama nie wiem – śmieszne to czy tragiczne.

Ustalmy jedno: przecinanie pępowiny jest bardzo bolesną operacją. Czasem – bolesną tylko dla jednej ze stron. Wymarzoną sytuacją jest, gdy rodzice wychowują dzieci tak, aby te uzyskały konieczną samodzielność i mogły, dobrze wyposażone psychicznie, odfrunąć z gniazd we własne życie. Ty nie miałaś tego szczęścia.

Kiedy paznokcie są zdrowe, mają jasnoróżowy kolor, są gładkie, lekko połyskujące, nie rozdwajają się i nie pękają. Wtedy są również ładne, stanowią atrybut kobiety zadbanej i atrakcyjnej. Jednak gdy ich wygląd pozostawia wiele do życzenia, jest to problem nie tylko estetyczny. Zła kondycja paznokci może świadczyć nawet o poważnych schorzeniach wewnętrznych.

Picia alkoholu nie można odmówić, bowiem chodzi o to, żeby się uwolnić od społecznych zakazów i nakazów. Jak wszyscy to wszyscy. Być może nawet nie byłoby to takie szokujące, przecież u nas właściwie też pije się po to, żeby się wyluzować i oderwać od codzienności, jednak w Japonii nomihodai pojawia się w najmniej oczekiwanych miejscach. A mianowicie wszędzie tam, gdzie istnieje społeczne przyzwolenie na dopuszczenie do głosu ludzkich uczuć.