news (strona 220 z 300)

Związki Polaków i osób innej narodowości nie budzą już aż takich kontrowersji. Czy są trudniejsze niż osób pochodzących z tego samego kraju, mogą się wypowiedzieć wyłącznie ludzie, którzy są w takich związkach. Nie ulega natomiast wątpliwości, że sytuacja jest bardziej skomplikowana, gdy partnerów różni nie tylko narodowość, język ojczysty, ale także religia, krąg kulturowy, z jakiego się wywodzą, kolor skóry... Czy Waszym zdaniem takie związki mają przyszłość?

Arequipa to piękne miasto, które ma wiele do zaoferowania przyjezdnym. Pełne żółtych taksówek, peruwiańskiej wrzawy, jaskrawych kolorów, liści koki na pokonanie choroby wysokościowej. Znajdzie tu coś dla siebie miłośnik wyszukanej architektury, wielbiciel gór, szukający adrenaliny śmiałek oraz smakosz egzotycznej kuchni.

Ustalmy jedno: samotność rodzi się nie w pustej przestrzeni wokół człowieka, ale w samym człowieku. Jeśli znajdzie w nim miejsce, to się natychmiast panoszy i podbija kolejne obszary. Jedyną obroną jest atak, a w ogóle – najlepiej podjąć działania prewencyjne i wmieszać się w towarzyski tłum.

Znasz to przysłowie niedźwiedzie, że „prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie”? Niestety jest wciąż aktualne. Może to i dobrze. Gdy los rzuca nam pod nogi kłody, najłatwiej się przekonać, kto jest naszym prawdziwym przyjacielem. Przyjaźń poddana wielu próbom wszystko przetrwa i zazwyczaj trwa do końca życia. Szczery, oddany i wierny przyjaciel to najlepszy towarzysz „w smutku i w radości”.

Spodziewasz się dziecka? Niedawno zostałaś mamą? Masz wysokie wymagania wobec kupowanych produktów? Dbasz o swoje dziecko, dlatego ufasz sprawdzonym i znanym markom?

Osoby, które mało piją, mają mniej energii. Picie dużo płynów przynosi także inne korzyści. Wypełniają one żołądek, co daje złudzenie sytości. Spada apetyt i łatwiej schudnąć. Napoje niesłodzone nie zawierają dużo kalorii, nie tuczą i nie obciążają żołądka, za to wypłukują z organizmu toksyny i przyspieszają przemianę materii, wspomagają pracę jelit i nerek.

Przywołuję tu znowu Dana Browna, bo Wallace napisał poniekąd odwrotność „Kodu Leonarda da Vinci”, z tą różnicą, że jest lepszym fachowcem. Od Browna odróżnia go zasadniczo odmienna wymowa książki i ciepły sposób pisania o ludziach, nawet tych paskudnych. Łączy zaś podobna tematyka oraz szalona naiwność w zakresie odczytywania historii Kościoła, ludzkiej religijności, a także kompletnego niepołapania się w tym, czym był na przykład Związek Radziecki i jego agentura.

Lista nazwisk osób zatrudnionych przy niniejszej adaptacji może przyprawić o zawrót głowy. Reżyser Robert Zemeckis (m.in. Forrest Gump), scenarzyści Roger Avary (Pulp Fiction) i Neil Gaiman (prekursor powieści graficznej). Jakby tego było mało, grają giganci tacy jak Anthony Hopkins i John Malkovich. Mieliśmy więc prawo oczekiwać pełnej rozmachu, ale poważnej, epickiej opowieści. Niestety Beowulf to absurdalnie eklektyczny twór.

W Polsce podobnie jak w całej Europie katolicy przestają chodzić do kościoła. Najczęstszym powodem są źle dobrani duszpasterze, którzy z kościelnych ambon rozprawiają o polityce, co nie przypada do gustu zwłaszcza młodym słuchaczom. Jak wykażą poniższe wypowiedzi i być może dyskusja pod tekstem, to część prawdy. Powody odchodzenia od Kościoła bywają też bardziej osobiste.

Peruwiańskie środki transportu są zaskakujące pod każdym względem. Można szybko przywyknąć do widoku żółtych tico – najpopularniejszych taksówek. Gdy jest się pasażerem, lepiej zamknąć oczy, by nie widzieć mrożących krew w żyłach wyczynów tamtejszych kierowców. Wiele rzeczy można przyjąć jako standard. Przejazd z Arequipy do Puno wymyka się jednak ocenom.

Coś tam niby wcześniej o znachorach wiedziałam, „Znachora” znałam, o zielarkach słyszałam, ale żeby zjawisko znachorstwa miało tak ogromny zasięg społeczny, nie przyszłoby mi do głowy. Dlatego postanowiłam zaprezentować czytelnikom co lepsze kawałki, że zacytuję Lecha Janerkę.

Ten przydomek zyskała żółta herbata. Nazywa się ją cesarską, ponieważ przez wiele setek lat ze względu na swój złoty kolor była zarezerwowana dla cesarskiego dworu w Chinach. Jak dotąd jest mało znana w Europie. Dlatego nie tak łatwo ją zdobyć, a jej cena osiąga wyższy pułap niż na przykład dość powszechnej w Polsce zielonej herbaty.

Ustalmy jedno: ojciec dziecka nie musi być mężem matki. Wskazane jest, by tak było, stąd zawiera się wiele pochopnych małżeństw z brzuszkiem w tle – ale jak uczy praktyka, nie zawsze to najlepsza droga. Ba, często właśnie najgorsza... Jeśli małżeństwo nie funkcjonuje dobrze, jeśli rodzice wzajemnie się ranią i nie szanują – to lepiej dziecko z takiego małżeństwa wyjąć.

Ta książka jest taka jak jej okładka. Różowa, słodka, ciężka do strawienia. „Nigdy dość” Malwiny Kowszewicz to historia, do której sięgną wyłącznie kobiety, bo dla mężczyzn będzie dosłownie drogą przez mękę. Zbyt dużo w niej rozmów o naturze związków damsko-męskich, opowieści o nieudanych orgazmach i nieudanych randkach. Ale mężczyźni mają swoją literaturę, a kobiety swoją. I jedna, i druga ma wady i zalety.

Z czym się Wam kojarzy to określenie? Z nieudolnym i popełniającym błędy kierowcą, który jest zawalidrogą i utrudnieniem dla pozostałych użytkowników trasy, czy z nieaktualnym już od dawna stereotypem stworzonym przez mężczyzn? Czy płeć ma wpływ na predyspozycje do bycia dobrym lub złym kierowcą, czy zależy to wyłącznie od indywidualnych cech charakteru?

Przeciwieństwa się przyciągają. To fakt! Nie tylko w małżeństwie, ale i w przyjaźni szukamy osób, które nas dopełniają. Ania i jej przyjaciółka są jak ogień i woda. Aż trudno uwierzyć, że znają się już cztery lata, razem pracują i spędzają wolny czas. Obie kompletnie różne. Może właśnie w różnicy temperamentów tkwi ich tajemnica.

Mieliśmy pomysły, że uda nam się przejechać przez Tybet, Nepal i dotrzemy do Indii. Ale wtedy do Tybetu nie wolno było wjechać, więc jeździliśmy po Chinach. Niby wtedy nie było takiego strasznego maoizmu, ale na prowincji Chińczycy nadal chodzili w watowanych kufajkach, wyglądali wszyscy tak samo.

Wiele kobiet w okresie dojrzewania, podczas ciąży lub gwałtownego odchudzania zauważa, że na ich skórze pojawiają się rozstępy. Przypadłość ta trapi kobiety dwukrotnie częściej niż mężczyzn, a szpecące zmiany pojawiają się najczęściej na udach, brzuchu, biodrach i piersiach.

Tę książkę czyta się z prawdziwą przyjemnością nie tylko ze względu na walory fabularne – „Raport Badeni” stanowi powiew świeżości w dusznym pokoju pełnym epigonów Marka Krajewskiego. Krajewszczyzna w wypadku Maćkowskiego polega na użyciu historycznej scenerii – skoro Wrocław i Warszawa były już zajęte, autor zadowolił się Krakowem pijanego Przybyszewskiego.

Jak już wspomniałem - jeżeli abstrahować od zaciętego pojedynku Pixara i DreamWorks, Pszczoły należałoby chwalić. Jest w nich prawie wszystko, za co ludzie pokochali wysokobudżetowe amerykańskie kreskówki - wściekła dynamika zdarzeń, niezwykły kalejdoskop nowoczesnej animacji, sympatyczni bohaterowie. Jednak w zestawieniu z produkcjami Pixara Pszczoły wypadają słabo.

To prawda, że w dobie chodzenia na łatwiznę jestem nieuleczalnym przypadkiem głosiciela niepopularnych tez o odpowiedzialności za związek, ale przecież wiem, że są takie chwile, gdy trzeba złożyć broń i wyjść. I nie chcę Cię martwić, ale na moje oko ta chwila dla Ciebie właśnie nadeszła... Twój mąż ewidentnie nęka Cię psychicznie.

Piewsze, co mi przychodzi do głowy, kiedy słyszę o szczęśliwym pożyciu moich znajomych, to pogratulować, a nie pytać o zaświadczenie. Czy papier, który potwierdza fakt, że się kochamy, jest w ogóle do czegoś potrzebny? Czy on cokolowiek zmienia? Chyba najważniejsze jest to, by to uczucie naprawdę istniało?

Ustalmy jedno: jeśli przyjaciel nie potrafi słuchać tego, co mamy mu do powiedzenia, nawet gdy to jest dla niego niewygodne, to znaczy, że jest to tylko ktoś znajomy, kto oczekuje głaskania po główce i pełnego uwielbienia. Na to nie bardzo widzę miejsce między ludźmi, którzy powinni sobie pomagać, nawet jeśli ta pomoc miałaby przejawiać się w napomnieniu błądzącego.

Podkład to tonujący krem w kolorze zbliżonym do skóry; najlepszy przyjaciel kobiety, bo idealnie tuszuje wszystkie niedoskonałości. Jego zadanie – pokrycie przebarwień, popękanych naczynek i krostek, wygładzenie oraz ożywienie skóry.

Niezależnie od tego czy maluję na płótnie, na desce, rysuję węglem czy rzeźbię, najczęściej tworzę akty. To jakaś taka moja fascynacja ludzkim ciałem. Ale nie czuję się w tym oryginalna, wielu artystów ulega tej fascynacji. Przynajmniej mam nadzieję że to co robię jest oryginalne. Z resztę nie o ludzkie ciało wyłącznie chodzi.