news (strona 129 z 300)

Zima wymaga odpowiednich starań, szczególnie, jeśli chodzi o nasze ciało. Dzisiejszy przegląd prasy poświęcimy więc naszej kondycji, nie tylko fizycznej. Znajdziemy w nim przede wszystkim ciekawe informacje o psychice człowieka, bo przecież zima wpływa nie tylko na nasze ręce, twarz i dłonie, ale i na stan naszego umysłu. Trudno jest spędzać zimowe wieczory w samotności, dlatego w przeglądzie kilka słów również o relacjach damsko-męskich.

Wydaje mi się, że mój Skarb wyleciał z pracy, i to nie z powodu braku zwolnienia lekarskiego, ale czegoś związanego z limem, z którym wrócił po jednym ze spotkań firmowych. Tylko dlaczego nie ufa mi na tyle, żeby powiedzieć prawdę, co się wtedy stało? Źle się czuję z tym jego milczeniem i bagatelizowaniem mojej troski o niego. Odstawił mnie na boczny tor i ucina każdą wzmiankę na ten temat, a czy ja nie mam prawa wiedzieć?

Karmienie piersią jest niezapomnianym przeżyciem dla każdej mamy. Uczuć towarzyszących temu wydarzeniu nie da się porównać z niczym innym. Mimo że początki czasem bywają trudne, nie warto się zniechęcać. Trzeba się po prostu tej nowej umiejętności nauczyć.

Media donoszą co jakiś czas, że na Ziemi jest do wzięcia pewna ilość milionerów stanu wolnego, gazety drukują listę nazwisk najbardziej pożądanych mężczyzn globu. W świecie konsumpcji, w którym najwyższym dobrem jest piękne ciało, a sklep z markową odzieżą świątynią, bogaty mąż dla wielu wydaje się być kluczem do lepszego życia. Tylko jak go znaleźć?

Wiadomości o przedwczesnym zostaniu babcią i dziadkiem towarzyszą przeróżne emocje - od rozpaczy po przerażenie, złość, wstyd, panikę i spokój. Tak wynika z badań CBOS przeprowadzonych na „młodocianych dziadkach” w ramach Kampanii na Rzecz Świadomego Rodzicielstwa „Kiedy 1+1=3”. Bez względu jednak na pierwsze reakcje i mimo obowiązkom związanym z pomocą w wychowaniu maleństwa, dziadkowie dość dobrze znoszą nową sytuację.

Większość z nas robiąc zakupy spożywcze kieruje się przede wszystkim smakiem danego produktu, ceną i terminem przydatności do spożycia. To, co smaczne dla nas, jest też przysmakiem grzybów i bakterii. Aby opóźnić czas zepsucia się pokarmu, stosuje się różne procesy konserwowania żywności, co niestety zmniejsza jej wartość. Na co należy więc zwracać uwagę wybierając produkty żywnościowe i jak je potem przechowywać w domu?

Jestem za eutanazją z wyboru umierającego. Moje ciało i dusza należą do mnie. Tak uważam. Czyżbym z tego powodu nie miała duszy? Bo gdy niefortunnie podzieliłam się swoim pomysłem z mężem i synem (16 lat). Napadli na mnie, że jestem... nieczuła, samolubna i pozbawiona duchowości! Zero zrozumienia! A ja chciałabym, żeby wszystko odbyło się za moją wolą i przy pełnej świadomości. Zawsze lubiłam decydować o sobie.

Mam najlepszą przyjaciółkę i prawie nową figurę. Obie mam po raz pierwszy w życiu, chociaż stuknęła mi trzydziestka. Ja chudnę wolniej i mam z tego mniej radości. Mąż na swój sposób mi kibicuje. Znad gazety wygłasza tyrady typu: Weź se zmniejsz żołądek i po krzyku. Stać nas na to. Skoro nie potrafisz mniej żreć.... Albo, niby żartem: Planujesz mi gdzieś wyfrunąć, jak już będziesz superdupą? (Nasuwa się przy okazji pytanie – jeśli dopiero mam zostać superdupą, to kim jestem w jego oczach TERAZ?). Nie palę się do rozwodu. Jestem tylko czasem troszkę zadziwiona, że spłodziłam dwójkę dzieci z kimś, kto nie rozumie, że jestem młodą kobietą i wolałabym ważyć 60 kg zamiast np. 130.

Mam 20 lat, studiuję pierwszy rok. Mam koszmarne warunki domowe. Rodzice zwrócili się do mnie z żądaniem, żebym odstąpiła swój pokój jednemu z braci, gdyż sytuacja u nas staje się nie do wytrzymania, bracia ciągle się biją. Miałabym zamieszkać na rozkładanej kanapie w kuchni. Jestem rozżalona, bo muszę się uczyć, wysypiać, a w kuchni jest głośno chodząca pralka, pies i kot!

Trudno uwierzyć w historie kobiet, które o swej ciąży dowiedziały się dopiero... gdy zaczęły rodzić! Jak to możliwe, że nie zauważyły żadnych objawów. Czy podczas ciąży można nie przytyć, nie mieć żadnych nudności, nie czuć ruchów dziecka! Jak pokazuje opowieść Anny, wszystko jest możliwe.

Wszy budzą odrazę i wstręt. I chociaż kojarzą się z zaniedbaniem i brudem, a ich pojawienie się tłumaczymy brakiem higieny, to jednak nie zawsze ta reguła się potwierdza. Wszawicą można zarazić się wszędzie, jest to choroba wywoływana przez pasożyta. Najpopularniejsza jest wesz głowowa, ale występuje także łonowa i odzieżowa.

"Kryminał milicyjny". Sekuła zamiast prowadzić akcję liniowo, przykleić czytelnika do jednego bohatera, przeskakuje między nimi nie rezygnując z pierwszoosobowej narracji. Te same wydarzenia poznajemy więc kolejno z perspektywy gliniarza, świadka, podejrzanego, pięknej dziewczyny. Sekuła zadała sobie wiele trudu, żeby te różne osobowości trafnie określić poprzez język. Różnicuje składnię, słownictwo, wprowadza regionalizmy.

Fajnie jest troszczyć się o innych, ale nie do końca. Motylki w brzuszku niosą ze sobą tę radość, że ludzie zabiegają o siebie. Gdy odlatują, mężczyzna przestaje się starć. Dla kobiety to szczególna obraza. Przestała być kimś wyjątkowym, zmieniając się w zwyczajną, szarą część świata. I jak tu się dziwić, że ciska przekleństwa i przedmioty.

Stosujemy różne diety, a to białkową, a to warzywną lub ryżową. Jedni specjaliści zalecają picie 3 litrów wody dziennie, a inni przestrzegają przed wypłukaniem z organizmu zbyt dużej ilości minerałów. W teoriach na temat odżywiania można się pogubić. W tej sytuacji najważniejszy wydaje się być zdrowy rozsądek i słuchanie własnego organizmu. Nasze ciało daje nam sygnały, czego potrzebujemy. Nie zawsze jednak umiemy je odczytać.

Takie czasy. Sami siebie przed sobą musimy chronić. Dezynfekujemy siebie, od siebie samych się oddzielamy, coraz częściej traktując własną fizjologię jak największego wroga. Kobietom uwłacza miesiączka, mężczyźni nie chcą się pocić, z własnego pocenia się leczą farmakologicznie. Prasujemy własne skarpety. Wyjaławiamy się coraz bardziej, sterylizujemy, oddalamy od swoich ciał i jego zapachów. Dokąd zmierzamy?

Spodobał mi się bardzo kolega na moim osiedlu, sprowadził się niedawno. Był mną zainteresowany do czasu, gdy dowiedział się o mojej przeszłości z innym chłopakiem. Zaczął mnie unikać, prześladować złośliwościami, był naprawdę wredny. Zostałam upokorzona. Powiedział, że nie dojada resztek po znajomych. Próbuję się odkochać, ale idzie mi słabo.

Gdy dowiadujemy się o ciąży, często oprócz wielkiej radości pojawia się strach o własne ciało i pytanie, czy po urodzeniu dziecka nadal będę wyglądać tak samo, czy uda mi się pozbyć zbędnych kilogramów? Przerażają nas zmiany w nas zachodzące. Jak dbać o siebie w czasie ciąży, aby mimo zwiększonej masy ciała nadal czuć się kobieco? Co zrobić, aby po ciąży odzyskać dawną figurę...

Kobieta powinna być delikatna i subtelna, pomykać chodnikiem na szpilkach i wzruszać się oglądając romantyczne filmy. Powinna rumienić się, kiedy ramiączko stanika wysuwa się jej spod bluzki i robić wszystko, by osiągnąć swoje "żyli długo i szczęśliwie…" Albo powinna uznać to za stek bzdur i udowadniać światu, że daleko jej do bezbronnej infantylnej niewiasty.

Kino dla rozkochanych w Efronie nastolatek. Bohater na nowo poznaje sens życia i odkrywa siłę miłości. Ale tej przemiany nie potrafi udźwignąć Efron: drewniany, pozbawiony talentu i charyzmy. Na pozór jest to opowieść o poczuciu winy, o przezwyciężaniu traumy. W istocie fabułę porządkuje jeden cel: uwielbiany przez nastolatki Zac Efron ma być poświęcającym się ideałem, ucieleśnieniem szlachetności. To jedna wielka rozkładówka z Bravo Girl. Zac marszczy brwi, roni łzę, pręży się na pokładzie jachtu, ściąga zroszoną morską bryzą podkoszulkę: oto prawdziwa treść filmu.

Oszczędna narracja, oddziaływanie atmosferą, treści poutykane między słowami, mimika, gesty: wszystko sugestywne, hipnotyczne. Zaskakująco aktualne są sceny rodzinne. Wylewająca się z nich hipokryzja, fasadowa czułość, czynione za plecami komentarze: to wszystko znamy ze współczesnych obserwacji. Dostajemy łagodną, poetycką opowieść o nieuchronności zdarzeń. O samotności i goryczy jaką niesie starość. O szalonym tempie rozwoju współczesnego świata, któremu nie są w stanie sprostać starsze pokolenia. Opowieść szlachetna i mądra. Dla wytrawnych kinomaniaków to prawdziwa uczta, dla wielbicieli multipleksowej rozrywki strata czasu.

Tegoroczny laureat Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny. Film ani przez chwilę nie nudzi. Reżyser stopniowo, nieśpiesznie podsuwa widzowi kolejne elementy układanki, mnoży tajemnice, kreuje bardzo sugestywny (i niepokojący) nastrój. Kryminał sąsiaduje tu z melodramatem, dramat psychologiczny z kinem społecznym i politycznym. Film zabawny. Zebrał doskonałe recenzje na całym świecie.

Przykro patrzeć, kiedy reżyser w swoim zaledwie drugim filmie tak się powtarza. Bo Chrzest opiera się na identycznym założeniu fabularnym co zeszłoroczny debiut Wrony Moja krew. Film szybko staje się irytujący i pretensjonalny. Ma to być antyczna tragedia przepuszczona przez rodzimą, chrześcijańską symbolikę. Wychodzi histeryczna, rozedrgana psychodrama, którą widz ogląda bez najmniejszych emocji.

Nagrodzony na tegorocznym Berlinale wizualny majstersztyk, który od pierwszych ujęć zachwyca. Modele bohaterów wykonano z plasteliny. Unikająca uproszczeń, bolesna opowieść, ale też przezabawna komedia. Film przełamuje schematy; obala stereotypy, jakie przyzwyczailiśmy się przypisywać animacjom. Obraz brawurowy, przepiękny wizualnie, niezwykle przewrotny, ale zdecydowanie zbyt drastyczny dla najmłodszych widzów.

Popularność dopalaczy nie jest przypadkowa, nie narodziła się z chwilowej mody. Dopalacze dojrzewały w naszych mózgach od dawna. Robiono dla nich miejsce już od chwili, w której się urodziliśmy. Za ich praprzodków uważa się tran i Vibovit. To nie nasza wina, że bierzemy. A bierzemy przecież wszyscy. Lista substancji, od których można się uzależnić, nie ma końca.

Coraz więcej osób decyduje się na wizytę u ortodonty, a w dalszej kolejności na założenie aparatu korekcyjnego. Dotyczy to zarówno dzieci, jak i dorosłych. Noszenie aparatu już nikogo nie dziwi, a nawet może być trendy. Jest w czym wybierać, nie tylko w kwestii jakości, ale nawet koloru.