news (strona 109 z 300)

Wirus brodawczaka może być bardzo niebezpieczny, ponieważ może przyczynić się do powstania zmian nowotworowych. Atakuje on błony śluzowe. Inna łagodniejsza postać tego wirusa występuje jako brodawka. Pojawia się na skórze na skutek nawet najdrobniejszych uszkodzeń. Rozwija się wolno i zazwyczaj niespodziewanie znika, by pojawić się ponownie po miesiącach czy latach.

Każdy z nas ma w rodzinie jakiegoś emigranta. Wśród nich są i tacy, którzy po jakimś czasie wrócili do kraju. Powody są różne: jednym się zwyczajnie nie udało, inni zarobili na wymarzony dom czy samochód i nie widzieli sensu, by dalej być poza krajem. Jeszcze inni wrócili po prostu z tęsknoty za krajem i rodziną. Część z tych osób żałuje dziś powrotu tak samo, jak kiedyś wyjazdu.

Mój były nie ma samochodu, domu, „dobrych pleców”. Ale nie ma też wrogów. Za to wielu przyjaciół. Z odległości obserwując jego życie, właściwie niezmienne od kilkunastu lat, pełne zaangażowania w sprawy innych ludzi, dochodzę do wniosku, że popełniłam błąd, inicjując rozwód. Cała reszta panów przy nim to porażka. Moja porażka. Co stwierdzam po 8 latach bycia z nim i następnych 8 bez niego.

Do wakacji jeszcze miesiąc, ale już czuć, że idą. W końcu będzie można odpocząć po całym roku ciężkiej pracy, podbudować więzy rodzinne i naładować baterie. Większość z nas wakacje ma tylko raz w roku, więc nie można pozostawić ich planowania żywiołowi. Trzeba się przygotować, tym bardziej, że jest coraz drożej, a pieniędzy w kieszeni pozostaje coraz mniej.

Romans - to dobry temat na powieść obyczajową, szczególnie adresowaną do inteligentnych, wrażliwych kobiet. Najnowsza propozycja Giffin nie należy jednak do najlepszych. Owszem, jest w niej ciekawy pomysł, ale wykonanie pozostawia wiele do życzenia. W trakcie lektury wydaje nam się, że zaraz coś się zacznie dziać, a tu jesteśmy na sto dziewięćdziesiątej stronie i... nic.

Choroba to sprawa intymna. Zwłaszcza dziś, kiedy starość, śmierć i choroby zostały zepchnięte na margines uwagi wszystkich, wyparte ze zbiorowej świadomości. Wszędzie panuje przecież kult młodości i piękności. Jak przyznać się do choroby w miejscu pracy? Czy w ogóle się przyznawać?

Niezobowiązująca rozrywka, kolorowa bzdura. Ale wciąż tkwi w nich nastrój wielkiej, chłopięcej przygody. Radosnej zgrywy, której na widowiskowości nie zbywa. I dlatego jestem więcej niż pewien, że ci, którzy dobrze bawili się na „dwójce” i „trójce” także i „czwórką” zawiedzeni nie będą.

Otwieranie się zastawki w niewłaściwym momencie powoduje przedostawanie się kwasów żołądkowych do dolnych odcinków przełyku. Zgaga najczęściej objawia się piekącym bólem. Zlekceważenie tego problemu może spowodować chorobę refluksową przełyku, co niestety zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na raka przełyku.

Wiem, że temat, który podejmuję, jest kontrowersyjny. I to naprawdę kontrowersyjny – nie jak „kontrowersje” wzbudzane przez nasze „gwiazdy” (Dziś Doda w wyjątkowo kontrowersyjnych butach), ale temat palący, choć nie tak jak kiedyś. Chodzi o teściowe, a czasem nawet i teściów.

Świat stawia przed nami różne wyzwania. Musimy być przebojowi, inteligentni, bogaci i atrakcyjni. Problem pojawia się wtedy, gdy dobre chęci nie współgrają z możliwościami. Stąd miliony osób cierpiących na anoreksję i bulimię, zmagających się z depresją i obniżoną pewnością siebie. Kolejny przegląd prasy poświęcamy sprawom związanym z naszym zdrowiem. Interesuje nas nie tylko sfera fizyczna naszego organizmu, ale i psychika, od której zależeć może wszystko.

Zaistniał w mediach sympatyczny Hindus-obieżyświat, bo mu w Warszawie rower ukradli. Ta sensacyjna wiadomość, robiąca oczywiście złą reklamę i warszawiakom, i Polakom, sprawiła, że społeczeństwo uruchomiło wszelkie wysiłki, by ograbionemu zapewnić nowy pojazd. Nic z tych rzeczy już mnie nie bulwersuje, od kiedy parze starszych podróżników skandynawskich zabiliśmy osiołka… Zadziwia mnie natomiast, i to od lat, erudycja Znanych Dziennikarzy Telewizyjnych.

Mama wyszła powtórnie za mąż i osiadła we Włoszech, gdy miałam 16 lat. Ja zostałam z tatą. Jestem jedną z tych kobiet, które na co dzień przemilczają lub spychają w zapomnienie nieudane stosunki z własną matką. Mam 32 lata i nauczyłam się już jako nastolatka akceptować to, nie myśleć o tym bez przerwy. Jednak lata mijają, przybywa ważnych doświadczeń – i rośnie mój ból z powodu takiego stanu rzeczy, a pogodzenie się z nim okazuje się fikcją. Jestem wciąż rozżalona…

Byłam niedawno u psychologa, licząc na pomoc w rekonwalescencji po toksycznej miłości - należę do kobiet "kochających za bardzo". Usłyszałam między innymi tezę zadziwiającą - że zakochują się wyłącznie ludzie słabi, bez własnej osobowości, charakteru, oczekiwań. Że tą miłością, myśleniem wyłącznie o dobru partnera wypełniają jałowość swojego życia. Czy można połączyć z sukcesem serce i rozum tak, by nie musiały ze sobą walczyć i udowadniać, które jest "lepsze" w ocenianiu i wybieraniu drugiego człowieka?

Lektura dla czytelników wytrwałych, którzy chcą brnąć w mroczną przestrzeń ludzkiej psychiki, gdzie trudno znaleźć coś optymistycznego, podtrzymującego nas na duchu. Książkę charakteryzuje ciekawa narracja, dobrze skonstruowane dialogi i niebanalny pomysł. Zabrakło w niej tylko dynamiki. Narrację prowadzi główna bohaterka, której psychika poddaje się bierności.

Dzielne dziewczyny każdego ranka zrywają się bladym świtem i gnają za chlebem, wcielając się w role redaktorek, nauczycielek, chemików, architektów i korporacyjnych gryzoni. Faceci pozostają w domach, by przez dziesięć godzin rozmawiać z wiecznością. Kobieta pracuje uczciwie, tymczasem tkwiąca w domu chłopina dawno dopełniła wszelkich zawodowych czynności i palec jej drętwieje od skakania po kanałach. Mężczyzna, powoli i konsekwentnie zmienia się w panią Doubtfire.

Zgrabnie nakreślony, chwilami bardzo sugestywny tzw. obiecujący debiut. Łukaszewicz wyśmienicie kreuje nastrój bezradności i narastającego poczucia zagrożenia. Są w tym filmie sceny, których nie sposób oglądać „na zimno”. To kino pełne dzikich emocji, strachu, chorobliwej determinacji. Nie jest to wszystko przerysowane, przeciwnie; wypada nad wyraz wiarygodnie.

Pierwsze słoneczne dni zachęcą wielu z nas do opalania. Nie ma w tym nic złego, jeśli z kąpieli słonecznych korzystamy z umiarem. Coraz więcej osób uzależnia się jednak od brązowego odcienia skóry. A to prowadzi do ryzyka poparzeń, trwałego zniszczenia skóry i chorób nowotworowych. Pomóc może tylko psychoterapia.

Słyszałem kiedyś, że wszyscy ludzie to draby. Bez wyjątku. Dzielą się jednak na drabów ponurych i drabów wesołków. Nie znajdziesz nikogo przykrzejszego nad wesołka. Szczęściem, okresy wesołości zdarzają się nieco rzadziej i utraciły na intensywności. Bo tylko smutek jest w stanie przynieść szczęście.

Mamy coraz więcej gadżetów i coraz lepsze narzędzia do komunikowania się, ale jesteśmy coraz bardziej samotni i sfrustrowani. Miejscy samotnicy, każdy w swoich słuchawkach, w drodze donikąd. A może cała nadzieja w telepatii? Powstaniemy od monitorów i znów będziemy się kochali naprawdę?

Kiedy praca jest pasją, często granica pomiędzy życiem zawodowym a osobistym staje się niewyraźna. Jeśli pracę wyznaczają sztywne godziny, jest szansa na zachowanie dystansu i zdrowych proporcji – ot, człowiek przez kilka godzin, które spędza w firmie, robi coś, co kocha i dostaje za to pieniądze. Bywa jednak i tak, że owe sfery przenikają się tak bardzo, że pasjonująca praca absorbuje po czubek głowy i wypełnia czas wolny. Gdy praca wyznacza rytm życia łatwo wpaść w szpony pracoholizmu.

Stany Zjednoczone, Meksyk, i Australia. Przedstawiciele tych trzech państw to najbardziej otyłe osoby na świecie. Najlepiej mają się Skandynawowie i Włosi. Nasze państwo utrzymuje się w granicach normy. Po 30 latach badań okazało się, że co dziesiąta osoba na świecie walczy z otyłością.

Amerykańskie galerianki. Lekka, unikająca nachalnej dydaktyki tonacja. Nie ma tu nastroju wstrząsającego dramatu, upadku. To obraz zadziwiająco chłodny, niespecjalnie angażujący, nie wzbudzający w widzach ani empatii, ani zaciekawienia. Drewniane, pozbawione jakiejkolwiek ewolucji kreacje młodych aktorek. Kolejny obraz o nastoletniej prostytucji, który zapamiętamy jako film kontrowersyjny, ale niekoniecznie dobry.

Mały złoty pierścionek jest nieco mniej upiorny niż powieści Karin Fossum, czy innych nestorów gatunku. Należy do tych sympatycznych powieści, które łatwo zjednują czytelników. Sama intryga rozwija się wspaniale do dwóch trzecich powieści. Potem Dahl mnoży trupy i wątki, wskutek czego rozwiązanie zagadki trudno uznać za satysfakcjonujące. Urok książki, bezpretensjonalna narracja znoszą te wątpliwości.

Problem zdaje się być błahy: sprzątanie po sobie w miejscu pracy. Okazuje się jednak, że dla wielu ludzi zbyt lekkie traktowanie tej kwestii przez współpracowników może być źródłem wielkiej frustracji. Zastanawiałaś się kiedyś, kto w twojej pracy zmywa twoje kubki po kawie?

Chociaż zbliża się kalendarzowe lato, to pogoda wciąż płata figla. Powoli zaczynamy zdejmować cieplejsze ubrania i coraz częściej zastanawiamy się, jak zadbać o swoją skórę. Po ubogiej w witaminy i mikroelementy diecie, przebywaniu w ogrzewanych pomieszczeniach oraz działaniu niekorzystnych czynników atmosferycznych wymaga ona szczególnej opieki.