news (strona 101 z 300)

Przeżyłam zawód miłosny, mój ukochany wybrał inną. Gdy tylko mam głowę wolną od pracy lub jestem na spacerze z psem, rozpamiętuję swoje błędy, zastanawiam się, czego mi zabrakło, żeby mógł mnie kochać i nie uznać nikogo za „lepszego” ode mnie. To bardzo frustrujące. Nie mogę się uwolnić od tych myśli i chyba mam taką skłonność do „dołowania” w samotności. Bo nikt nie wie, co czuję, nawet on.

Są miejsca na świecie, gdzie czas udowadnia swoją względność. Przyspiesza od święta a najczęściej snuje się po pustych ulicach i zagląda w przekrwione oczy wczorajszych weselników. W takie miejsca przyjeżdża się zawsze za wcześnie lub za późno. Takie miejsca nawet imiona mają jakby niepasujące do siebie.

Życie w dzisiejszym świecie nie należy do łatwych. Wie o tym każdy dorosły, który musi radzić sobie z codziennymi kłopotami: co ugotować na obiad, w co ubrać dzieci i jak zadbać o ich intelektualny rozwój? A na koniec, co zrobić, żeby po pracowicie spędzonym dniu dobrze odpocząć. Niektórzy lubią książki, spacer, aktywny wypoczynek, a niektórzy... oglądają filmy dla dorosłych. W dzisiejszym przeglądzie prasy poruszamy tematy ważne i pikantne.

Tłusta cera to problem nie tylko nastolatek, ale także kobiet po czterdziestym roku życia. Błyszczące czoło, nos i broda to charakterystyczny znak, którego nie lubi żadna z pań. Aby to zmienić, potrzebna jest odpowiednia pielęgnacja i ochrona przed słońcem.

Mój chłopak pracuje jako agent nieruchomości. W tym roku awansował i zyskał dostęp do ekskluzywnych ofert oraz klientów. Pracuje mniej, a zarabia więcej, teoretycznie powinnam się tym cieszyć, gdyby nie pewien szkopuł. Nieregularne godziny pracy, nagłe wyjazdy z domu na telefon... Nigdy nie podejrzewałam chłopaka o niewierność. Ale po jego imprezie firmowej już niczego nie jestem pewna.

Podczas wakacji w telewizji pojawiają się reportaże o zwierzętach porzucanych przez właścicieli. Podobnym balastem stają się starsi ludzie, oddawani do szpitala przez dorosłe dzieci pod pretekstem udawanego nagłego pogorszenia zdrowia, a potem tam zostawiani, podczas gdy młodzi jadą sobie na wakacje. Po powrocie wcale nie zamierzają się seniorami zająć.

Wiele kobiet, które latami łykają pigułki, martwi się o stan swojego żołądka i wątroby. Prawdopodobnie niebawem będą mogły odetchnąć z ulgą, bowiem w Stanach Zjednoczonych jest testowany żel antykoncepcyjny. Po wtarciu go w skórę, hormony zapobiegające ciąży wnikają do krwiobiegu.

Spokojna, bardzo intymna historia o uciekinierach - przestępcy i zakochanej w nim dziewczynie. Reżyserka nadała swojej opowieści poetycki ton. Podarowała bohaterom przestrzeń poza czasem, na nowo odkrywaną wolność. Wszystko to ma bardzo atrakcyjną oprawę. Mało dialogów, wiele dopowiadają umiejętnie dobrane piosenki (głównie stary, amerykański folk) i ujmujący urodą obraz (świetne, naturalne zdjęcia Laurenta Desmeta).

Z dala od domu często przeżywamy miłosne uniesienia. Zdarza się, że tracimy głowę i zapominamy o zabezpieczeniu nie tylko przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, ale i nieplanowaną ciążą. Przed wyjazdem warto więc dowiedzieć się więcej na temat antykoncepcji awaryjnej, bowiem zastosowanie pigułki antykoncepcyjnej w ciągu 72 godzin od uprawiania seksu chroni przez niechcianą ciążą.

Ludowa mądrość głosi, że pieniądze szczęścia nie dają. Tak też twierdzą ci, którzy je mają (i dzięki nim przyjemnie sobie żyją), ale brakuje im czegoś, czego kupić się nie da. Są to najczęściej: zdrowie, partner czy dzieci. Ale czy jest to teoria zasadna? Czy prawdą jest, że ludzie, którzy odczuwają niedostatek finansowy, ale żyją w zdrowiu, w zgodnych rodzinach, są naprawdę szczęśliwi?

To powieść porównywana do słynnego Foresta Gumpa. I jest to porównanie trafione. Opowieść o kobiecie chorej na autyzm, tak różnej i jednocześnie do nas podobnej. Upalny Meksyk, dzikie plaże, kolonialne rezydencje zamieszkane przez bogatych białych – te elementy tworzą niezwykłą atmosferę powieści. Książka przypadnie do gustu wielbicielom literatury iberoamerykańskiej.

Historia dwóch mężczyzn, analiza relacji ojciec-syn. Lewandowski demonstruje talent narracyjny. Kapitalnie rysuje realia: bez pośpiechu wprowadza nas w świat bohaterów. Śledzi ich reakcje, pokazuje sytuacje z codziennego życia. Nie ma tu rozhisteryzowanej, patologicznej Polski B, za to pojawia się świat, w który łatwo uwierzyć. Rewelacyjnie napisane dialogi, pełnokrwiste postacie, urzekające epizody, wyśmienite aktorstwo duetu Dziędziel-Szyc. Reżyser unika publicystycznego tonu, nie opowiada się po żadnej ze stron. Nie szuka winnych.

Ogromu zabawek nie da się uniknąć. Najłatwiej powiedzieć, że dzieci mają teraz za dużo zabawek, że to je zniszczy, oduczy szanowania rzeczy i zabierze prawdziwe radości. Kiedyś sam tak uważałem, ale teraz zmieniam zdanie. Mnogość zabawek sprawia, że radość z rzeczy najprostszych staje się coraz większa.

Kto życzyłby sobie sensacyjnych wątków, śledztwa, eliminacji podejrzanych, zawiedzie się srodze. To powieść wielowątkowa i anegdotyczna, katalog pytań pozbawionych odpowiedzi. Historia w historii, opowieść w opowieści. Powieści wielowątkowe i anegdotyczne są najczęściej durne i nudne, tu jest dokładnie na odwrót.

Wakacje to czas odpoczynku od ciężkiej pracy, czas relaksu w cieple i słońcu, regeneracji siły przed powrotem do codziennych obowiązków. Aby nasz piękny, wakacyjny wygląd nie pozostał jedynie wspomnieniem, nie możemy zapominać o zdrowiu skóry. W tym wypadku urlop nam się nie należy.

Rodzice świata poza nimi nie widzą. Wszystko podporządkowują dzieciom, każdą wolną chwilę, każdą decyzję. Zapominają, że równie ważny jest partner, że kiedyś mieli pasje i przyjaciół. A dzieci wcale nie potrzebują być całym światem dla swoich rodziców, wręcz przeciwnie, to dla nich duże obciążenie. Dlatego warto znaleźć równowagę.

Szukam sposobu na moich teściów, wystawiają mnie na ciężkie próby! Ostatnio podjechali w niedzielę wieczór pod nasz blok i wyładowali z przyczepki starą wersalkę przywiezioną z działki. Obdarowali nas tym niesamowitym podarkiem, a wszystko dlatego, że kilka miesięcy wstecz wspomniałam na imieninach teściowej, że brakuje nam sofy i planujemy taki zakup, jak zaoszczędzimy pieniądze.

Czy na co dzień zdajemy sobie sprawę, że połowa rozwiniętego świata po prostu żyje z odchudzania, a wręcz robi na nim fortuny – jak na każdej masowej histerii? Jest w tym coś niemoralnego, i postanowiłam w tym nie uczestniczyć. Zakochałam się w książce 101 rzeczy lepszych od diety napisaną przez śliczną (i niestety szczupłą) Angielkę Mimi Spencer – dla odmiany mądrą i dowcipną, a nie jakąś pretensjonalną lanserkę jak te dwie głupie krowy Trinny i Susannah.

Życie w czasach kryzysu nie jest łatwe. Codzienne zmiany na giełdzie wpływają na raty naszych kredytów, ceny paliwa oraz koszt zakupów w supermarkecie. A to zdecydowanie odbija się na naszym zdrowiu. Kolejny przegląd prasy poświęcamy sprawom trudnym, lecz interesującym. Na początek kilka słów o tym, jak celebryci radzą sobie z otyłością właśnie w czasach kryzysu.

Od wzgórz Hollywood po brzegi Wisły gwiazdy estrady, a za ich przykładem tzw. zwykłe kobiety, zajadają się daniami w słoiczkach dla niemowląt. Do stosowania tej diety przyznają się Lady Gaga, Cheryl Cole, Jennifer Aniston czy Reese Witherspoon. Dla szczupłej sylwetki można zrobić wiele. Czy jednak ma sens odżywianie się przez dorosłą kobietę dziecięcymi specjałami?

Kiedy zaczyna się starość? Jedni twierdzą, że organizm zaczyna się starzeć w wieku 25, inni, że 30 lat. A kiedy zaczynamy się czuć staro? Gdy ktoś nam powie, że mini nie jest już dla nas... Niesprawiedliwe jest jednak to, że mężczyźni w oczach społeczeństwa starzeją się jakimś cudem dużo wolniej niż kobiety.

Słoneczna pogoda zachęca do pełniejszej prezentacji nóg. Zachwyt najczęściej wzbudzają te długie i zgrabne. Ich właścicielki, mimo powszechnego podziwu, borykają się często z problemem cellulitu, który znany jest aż 80% kobiet. Jak powinna wyglądać walka z pomarańczową skórką, by nie wstydzić się latem swoich nóg?

Kontynuacja popularnego w Ameryce filmu autorstwa Tylera Perry’ego (Moja wielka wściekła rodzina). Wszystko wygląda tu jak przedruk folderu reklamowego. Napakowani faceci i ich smukłe towarzyszki są nijacy, towarzyszący humor boleśnie infantylny, poszczególne sceny przeciągnięte, statyczne, nudne. Gładka komedia romantyczna przechodzi w ton bolesnej psychodramy.

Zadłużenie nie jest powodem do chluby. Dla większości będzie to raczej powód do wstydu i potwierdzenie własnej nieudolności. Im dłużej trwa nerwowa sytuacja związana z niewypłacalnością, tym mocniej odbija się na samopoczuciu, poczuciu własnej wartości oraz relacjach z najbliższymi.

Ocieram łzy po kolejnym rozstaniu, tymczasem mama truje mi nad uchem, że nigdy nie utrzymam przy sobie mężczyzny, jeśli nie zmienię nastawienia na bardziej tradycyjne. Po pierwszym zafascynowaniu, im chłopak poznaje mnie lepiej - tym bardziej się dystansuje, jakby tracił entuzjazm i zaangażowanie. Wreszcie, kontakty obumierają samoistnie, bez szczególnych emocji czy dramatu. Ta letniość uczuć najbardziej mi przeszkadza.