teściowa

Mamy dla was złą wiadomość: co czwarty facet uważa, że jego teściowa jest bardziej atrakcyjna od własnej żony. Freud miałby niezły ubaw.

Z nowoczesnym podejściem do życia, uwierzcie mi, nadal trudno znaleźć męża, więcej u nas wciąż tradycjonalistów niż partnerów do życia. Gdy wydawało mi się, że kogoś takiego miałam na oku... Pierogi mnie prześladują!

Mój główny grzech to ciąża (teściowa nie dostrzega w niej pierwiastka męskiego:)). Do tego jestem starsza od jej syna AŻ o 4 lata i rujnuję mu plany studiowania, chociaż sama „sprytnie” studia skończyłam, żeby „mieć z tym spokój, rozwalić się na kanapie i rozpęknąć” – to jeden z moich ulubionych cytatów z księgi złotych myśli tej kobiety.

Po wykorzystanym urlopie macierzyńskim zdecydowałam, wbrew mężowi, że zostanę w domu z dzieckiem. Nie chcę córki oddawać do żłobka czy zostawiać pod opieką jakiejś obcej osoby. Za jakiś czas na pewno, ale jeszcze nie teraz. Mój mąż twierdzi, że jestem nadopiekuńcza, a oprócz tego martwi się, że zawodowo wypadnę z rynku. Kłócimy się. Może faktycznie macierzyństwo coś mi zrobiło w głowę...

Teściowa mawia, że kobieta już tak jest skonstruowana, że lepiej nadaje się do gotowania, prania, prasowania i sprzątania, a mężczyzna powołany jest do innych rzeczy, bo taka jest jego natura. Ja pogodzona nie jestem i nic oczywiste dla mnie nie jest. Wciąż myślę o tej mojej naturze i nie umiem jakoś się z nią zgodzić ani z obowiązkami względem męża, ani z życiem wyłącznie dla dzieci. Jakaś niekobieca jestem chyba!

Mój mąż nie jest człowiekiem łatwym – miał apodyktycznego ojca i nadopiekuńczą matkę, która „trzymała go pod spódnicą”. Teściowa na co dzień nie interesuje się nami – dziećmi też nie, nie utrzymuje z nami kontaktu. Kojarzy mi się z kłótniami i chorą atmosferą w naszym domu. To wiedźma! Powiedzieć jej, co o niej myślę?