news (strona 259 z 300)

Większość kobiet na pytanie "dlaczego chcesz mieć dziecko?" odpowie krótko i szczerze – "bo tak mi podpowiada insynkt". Nie bagatelizując instytucji instynktu macierzyńskiego, ostatniej broni natury w walce ze środkami antykoncepcyjnymi o przedłużenie gatunku ludzkiego, zastanówmy się nad tym, co nam podpowiada rozsądek. Czy przychodzą ci do głowy - a jeśli tak, to jakie - racjonalne przesłanki za posiadaniem potomstwa?

Jesienne smuteczki przygnębiają nie tylko duszę, ale i ciało. Gdy letnia opalenizna szybko się ulatnia, za to rośnie podściółka z tłuszczu, dopieść skórę ciała. Być może spojrzysz na samą siebie przychylniejszym wzrokiem, gdy sięgniesz po dobry balsam do ciała. Najlepiej delikatnie brązujący, który nada skórze złoty odcień, a nie zamieni nas w łaciatą, biało-pomarańczową istotę.

Film oparty jest na faktach, co czyni go jeszcze bardziej wstrząsającym. Ludobójstwo w Ruandzie pochłonęło około miliona ofiar. Było barbarzyńskie, absurdalne i nieuniknione - etniczna nienawiść żyjących przez wieki w harmonii ludów Hutu i Tutsi narastała w tym kraju od momentu, kiedy belgijscy kolonizatorzy zburzyli dotychczasowy ład społeczny i zaczęli budowę sprawnego aparatu władzy za pomocą starej, wypróbowanej metody “dziel i rządź”. Reżyser Terry George, mający na swoim koncie scenariusz do głośnego filmu W imię ojca, skupił uwagę na niewielkim fragmencie tej tragedii. W morzu okrucieństwa i chaosu odnalazł uczciwego, odważnego człowieka, który samotnie przeciwstawia się złu. Paul Rusesabagina (świetna rola Dona Cheadle) nie jest komiksowym herosem. Wykonuje swoją robotę, rozszerzając ofertę hotelu o dodatkową usługę – ratowanie ludzkiego życia.

Niekiedy dorośli ludzie zachowują się tak, jakby wierzyli, że coś, co się nie może udać, się uda. Są świadomi, że ścieżka, na którą wkroczyli wiedzie donikąd i nie potrafią się zatrzymać, nie bacząc na konsekwencje. Tak dzieje się bardzo często, gdy są zakochani. Kobiety w imię miłości potrafią zrobić wiele dobrego, ale także wiele złego, tworząc piekło na własne życzenie.

„Moja mama czarownica. Opowieść o Dorocie Terakowskiej” Katarzyny Nowak to książka pisana z wielkim emocjonalnym zaangażowaniem. Czytając ją, niejednokrotnie miałam wrażenie, że nanoszenie słów na kartkę papieru musiało sprawiać autorce ból. „Moja mama czarownica” to biografia zrodzona z potrzeby serca. Po prostu czuje się, że dla Katarzyny Nowak napisanie biografii własnej matki było wielkim wyzwaniem. Zachowanie rzetelności, poruszanie trudnych dla obu stron spraw, to prawdziwa sztuka.

Rudolf Gąbczak szybko zyskuje naszą sympatię. Poza tym chcemy go poznać lepiej, ponieważ jego życie obfituje w komiczne sytuacje. Dramatyczne w mniemaniu Rudolfa wydarzenia bawią nas bodaj najbardziej. Autorka, opisując je, nie raz posługuje się ironią, a czasem nawet sarkazmem. Fabicka pisze sprawnie i książkę czyta się lekko, nie trzeba mozolnie przebijać się przez tekst. Zanim więc sięgnięcie po tę książkę pamiętajcie: czytanie historii o Rudolfie grozi nawracającymi w trakcie lektury atakami śmiechu. Książka Fabickiej adresowana jest zarówno dla nastolatków jak i dla tych, którzy ten okres w swoim życiu dawno mają już za sobą.

Drogi czytelniku! Jeżeli myślisz, że Tokio to gigantyczne miasto, w którym budynki są tak wysokie, że nie widać zachodu słońca i jest ich tak dużo, że na nic innego praktycznie nie ma miejsca; miasto, w którym mieszkają wyłącznie ubrani w garnitury, ciągle śpieszący się gdzieś biznesmeni i zblazowana młodzież, wydająca fortunę na stroje i fryzury, nie czytaj tego tekstu. Nie wniesie on nic nowego do twojej wiedzy o świecie - Tokio właśnie tak wygląda.

Ustalmy jedno: na swoim podwórku każdy musi sprzątać sam, inny może mu najwyżej uczynnie podać miotłę i potrzymać szufelkę, by łatwiej było wymieść śmieci. Niestety, ułożenie stosunków z rodzicami Twojego ukochanego należy wyłącznie do niego, a jemu się, jak widać, nie pali.

Z wizyt u psychiatry, psychoanalityka, psychoterapeuty, psychologa korzysta coraz więcej osób. Najpierw była zarezerwowana dla ludzi bogatych, kojarzyła się z aktorami, gwiazdami, postaciami życia publicznego. Obecnie szukanie pomocy w razie problemów psychicznych i psychologicznych wydaje się czymś bardziej naturalnym i znajdującym większe zrozumienie społeczne.

Mięśniaki to jedna z powszechniejszych chorób kobiecych.Bardzo prawdopodobne jest, że Ty też odczułaś bądź odczujesz ten problem na własnej skórze, bowiem mięśniaki macicy stanowią 95 % guzów łagodnych narządów płciowych. Myomata uteri - tak brzmi ich łacińska nazwa - są to niezłośliwe nowotwory wywodzące się z komórek mięśni gładkich (z nich zbudowana jest macica).

Okazji do dawania mężczyźnie wyboru przez ostatnich dziewięć lat nie miałam zbyt wiele. Stwierdzam to z ubolewaniem. Korporacja, w której pracowałam, jest okropnie sfeminizowana, a męski towar, który się tam kręci... mój Boże, nawet żyrandol by na to nie poleciał. Mimo wszystko przyjemnie czasem jest dać wybór.

Ustalmy jedno: jeśli chce się pozbyć pająka, trzeba ciąć nić, nim nasnuje pajęczynę. Kilka cięć i prawdopodobnie się zrazi. A jeśli pozwolić mu się zadomowić, będzie snuł, snuł, snuł...

- Nie ma biletów – mówi szczerbaty sprzedawca pokazując mi drewnianą tabliczkę najeżoną małymi patyczkami. Jeden patyczek oznacza jedno miejsce w autobusie. Jestem na dworcu w Hueuetenango w zachodniej Gwatemali i od kilku godzin próbuję złapać jakiś pojazd do Todos Santos, małej wioski w górach Cuchumatanes. W Todos Santos trwają właśnie obchody El Dia de los Muertos, czyli Dnia Zmarłych.

Dzieje sie wiele. Dialogi obfitują w funeralne dowcipy, kościotrupy tańczą, stepują i śpiewają, zaś tytułowa panna młoda to naprawdę niezła sztuka, aczkolwiek nieco sterana życiem (pozagrobowym). Gnijąca panna młoda stanowi, jak dla mnie, kwintesencję stylu Tima Burtona. Reżyser ów zawsze zdradzał ciągoty do zmurszałych krypt, pajęczyn, najczarniejszego humoru i piękna graniczącego ze zgrozą. Jego filmy, takie jak Jeździec bez głowy, Marsjanie atakują, Charlie i fabryka czekolady czy dwa pierwsze Batmany, to niedościgniony wzór nastroju, scenograficznego rozmachu i fantazji.

Tematem blogu, a tym samym i książki, jest życie zawodowe, rodzinne aktorki, jej codzienne radości i smutki – jednym słowem życie w jego wymiarze jak najbardziej prozaicznym. Czytanie książki, przedzieranie się przez opisy kolejnych dni, zarówno tych błahych jak i ważnych, jest niezwykle nużące. „Satysfakcjonujące” próby, „udane” spektakle teatralne, długie i męczące podróże, „pouczające” spotkania z widzami, rodzinne sprawy przeplatają się ze sobą w pochodzie kolejnych, podobnych do siebie dni. Można się czepiać, że „www.małpa2.pl” jest skopiowanym blogiem internetowym, zastanawiać się, ile w tych zapiskach jest prawdy. Można oceniać styl, debatować nad poziomem literackim tej książki, ale niewątpliwie to smaczny kąsek dla wszystkich fanów aktorki.

„Świat, o którym zapomnieli dorośli” to książka, która z pewnością pozwoli niejednemu dziecku lepiej zrozumieć swoich zabieganych rodziców i spojrzeć na nich z większą wyrozumiałością, dorosłych zaś nauczy pielęgnować w sobie „wewnętrzne dziecko” i słuchać, jak i o czym mówią ich pociechy. Dorota Skurska, autorka książki, jest psychologiem społecznym, managerem public relations, dziennikarką i zapracowaną matką 11-latka.

Nadchodzi zima. Niższe temperatury, silniejszy wiatr i inne okoliczności wymagają traktowania ciała, ze szczególnym uwzględnieniem twarzy, innymi niż w lecie kosmetykami. Osobom nie używającym podkładów w okresie letnim i wiosennym sugerowałabym zmianę nawyków, a wszystkim - zakup kremu ochronnego na dzień.

„Półksiężyc” to powieść tematycznie niezwykle pojemna, a także rozbudzająca zmysły i wrażliwość estetyczną. Opisy gotowania arabskich potraw są w niej równie ważne jak polityczne dysputy czy miłosne wyznania. „Półksiężyc” łączy piękne, bajkowe niemal historie w stylu Szeherezady z opowieściami o codziennych sprawach. To co szczególnie poruszyło mnie podczas czytania tej powieści, to subtelny opis rodzącego się uczucia między Sirine i Hanem. Miłość delikatnie ich owiewa. Wspólne gotowanie pełne jest erotyzmu, baklawa to potrawa przyrządzana w oparach narastającego uczucia.

Trudno wyobrazić sobie film, który z taką bezkompromisowością wskazywałby na globalne problemy współczesności; film, który – choć z pomocą fikcyjnych postaci i zdarzeń – mówi o dzisiejszym świecie więcej niż prasa czy telewizyjne newsy. Do tego Ogrodnik Mereillesa to – podobnie jak genialne Miasto Boga – obraz porywający formalnie: doskonałe zagrany, wyreżyserowany i mieniący się urodą zmysłowych zdjęć, który pomimo swojej wielowarstwowości trzyma w nieustannym napięciu.

Interesuj się tym, co interesuje jego. Nie mówię, że od razu masz recytować z pamięci wyniki pierwszej, drugiej i trzeciej ligi z ostatnich 30 lat i nosić do płaszcza szalik jego ulubionej drużyny, ale wsłuchuj się w to, co facet mówi do Ciebie – to bardzo pomaga na przyszłość. Bo przecież planujesz z nim przyszłość, prawda? Jeśli jednak to, co jego rozpala, ciebie usypia, a jego hobby ciebie mierzi, odpuść go sobie.

Jak to jest kochana, że w dobie fantastycznych rzeczy, które oszczędzają nasz czas, takich jak pralki, szybkie samochody, światło elektryczne, tak trudno jest wydłubać dla siebie PÓŁ GODZINY na pogapienie się w kawę, a gdy już udaje się nam to zrobić, skutki są katastrofalne? Od jutra znowu wstaje o 6.00!

Ładny owal twarzy, długa szyja, ale nie drugi podbródek. Wystarczy nam jeden! Żadna z nas nie chce mieć drugiego podbródka. Skłonność do niego bywa niestety dziedziczna. Jeśli nie odziedziczyłyśmy podbródka po babci, często same „pracujemy” nad tym, by się pojawił. Drugi podbródek postarza, dlatego warto zdobyć się na wysiłek i pozbyć się go. Podpowiadamy jak to zrobić.

„Fotografia” to powieść o dzisiaj, na którym kładzie się cień przeszłości; historia o zawiedzionej pewności, która nagle zaciera się niczym we mgle. Bohaterowie książki nie potrafią do końca poradzić sobie z własną przeszłością. Penelope Lively napisała powieść, w której pokazuje, że nie można całkowicie zamknąć za sobą drzwi przeszłości i że w najmniej oczekiwanym momencie może ona do nas powrócić.

Decyzja o posiadaniu kota podjęła się właściwie sama za siebie. Ja i moja współlokatorka przebąkiwałyśmy o tym, jak fajnie byłoby mieć kociaka, oraz jak przyjemnie byłoby zasiąść w fotelu po pracy z mruczącym futrzakiem na kolanach, ale to w jaki sposób kociak stał się częścią naszego domu nie jest do końca jasne nawet dla nas samych.

Jaka jest Safona wyłaniająca się z opowieści Jong? To kobieta z krwi i kości, która równie mocno kocha, rozkoszuje się cielesnych i duchowym życiem jak nienawidzi czy cierpi. To bogini miłości Afrodyta obdarzyła ją talentem literackim. Dała talent, ale jednocześnie założyła się z Zeusem, że Safona nigdy nie porzuci miłości do bogini dla uczucia do człowieka. I tak Safo stała się zabawką w rękach bogów. Jong opisuje jednocześnie ziemskie życie poetki oraz rozmowy między bogami Zeusem i Afrodytą. Te dwie płaszczyzny fabuły przeplatają się ze sobą, a debaty bogów inicjują ziemskie wydarzenia.