news (strona 223 z 300)

Organizowane przez przyjaciółki panny młodej wieczory panieńskie są naprawdę pomysłowe. Weekend przed ślubem to czasem większa dawka wrażeń niż sama ceremonia i wesele. Dziewczyny prześcigają się w pomysłach, by umilić ostatnie dni wolności panny młodej. Oto kilka ze sprawdzonych pomysłów.

Przyjemne drażnienie narządów płciowych, powszechnie nazywane onanizmem, jest również kłopotliwe i wstydliwe, zwłaszcza jeśli rzecz dotyczy własnego dziecka, które dojrzewa. Polacy o onanizmie mówią niechętnie, jeszcze bardziej niechętnie się do niego przyznają. Dlatego bohaterka tego artykułu ma tak wielki problem - przeciwdziałać masturbowaniu się syna czy przeczekać wiek dojrzewania?

Widziałam tę okładkę kilka dni temu w księgarni. Wzbudziła we mnie ciepłe uczucia. Widać było na niej fotografię kobiecej piersi i dziecięcą dłoń: oto „Czarownica z Portobello” Paulo Coelho. Zdjęcie z okładki to piękna, czysta i niewinna kwintesencja macierzyństwa. Okazuje się, że w dużych miastach, gdzie książka jest promowana na billboardach, wydawnictwo postanowiło zdjęcie piersi ocenzurować.

Jakimi internautami jesteście? Czego szukacie w sieci? Czy przez Internet udało się Wam zawrzeć ciekawe znajomości, znaleźć miłość, dobrą pracę? Czy raczej szukacie wyłącznie praktycznych, konkretnych informacji i usług, korzystacie z poczty elektronicznej, traktujecie Internet jako użyteczne źródło informacji, natomiast nie macie potrzeby współtworzenia serwisów społecznościowych ani poznawania ludzi w ten sposób?

Starożytni wierzyli w cudowną moc uzdrawiania i w terapeutyczne właściwości złota. W Egipcie było ono używane w celach medycznych. Niektórzy uważali nawet, że kruszec ten kryje w sobie tajemnicę długiego życia. Zwolennicy tej teorii pili płynne złoto trzy razy dziennie lub rano na czczo. Miało przywrócić im młodość, wigor i uleczyć wszelkie choroby.

Witamina E chroni skórę przed uszkodzeniami spowodowanymi działaniem wolnych rodników, zarówno powstających w procesie przemiany materii, jaki i tych, które atakują z zewnątrz, np. z zanieczyszczonego środowiska. Nazywana jest często witaminą młodości, ponieważ wpływa na prawidłową elastyczność skóry i zapobiega powstawaniu zmarszczek.

Chociaż tytuł pozostawia wiele do życzenia, książka Nicholasa Sparksa to zabawna i wciągająca opowieść o miłości. Powieść Nicholasa Sparksa należy do literatury lekkiego gatunku. Mimo że porusza poważne, często fundamentalne kwestie związane z miłością i macierzyństwem, robi to w sposób delikatny.

Ustalmy jedno: nerwy nigdy nie były i nie są dobrym doradcą. Jestem absolutnie przekonana, że musisz trochę popracować nad swoimi reakcjami na rozmaite zachowania, aby umieć otworzyć dialog, a nie uciąć go, nim zdążył się na dobre rozpocząć.

Określam takich „froterystami”, nie podłóg oczywiście. Wciąż dotykają, przytulają, ściskają, zawsze w żartach lub mimochodem, z przyjaźni, z uwielbienia lub tak rodzinnie. Są wszędzie. Niektórzy zupełnie niegroźni, inni bardzo nachalni i odpychający. Jeśli się z nimi zetknęłaś, pewnie wiesz, jak sobie radzić. Tylko co zrobić z takim delikwentem, jeśli jak na złość jest twoim mężem?

„Nie mogę się doczekać...” tematycznie sytuuje się na marginesie amerykańskiej literatury popularnej, gdzie dominują wątki społeczne i polityczne, generowane przez wojnę w Iraku i traumę 11 września. Fannie Flagg konsekwentnie opisuje człowieka w ciepłych barwach, kreśląc pastelowy fresk pełen humoru i celnych obserwacji. Nie jest to może wielka literatura, ale mały pocieszyciel, ot, zdrowszy ekwiwalent prozacu na jesienną deprechę.

Powieść Barbary Delinsky to książka, którą chętnie przeczytają wielbicielki epickich opowieści o słynnych dynastiach. Chociaż bohaterami „Rodzinnych tajemnic” są raczej dość przeciętni ludzie, opowieść o Danie i Hugh ma w sobie niezwykłe przesłanie. Jego istotą jest to, co dzieje się z ludźmi, kiedy na siłę, trochę jakby po trupach, chcą wykreować wielki mit swojej rodziny, odrzucając w niej to, co nie pasuje do wymarzonego obrazu. A w tym przypadku nie pasuje do niego mała Elizabeth – przyczyna sporu między kochającymi się dotąd małżonkami. To naprawdę złośliwość losu – dziecko, które jeszcze mocniej scalić miało ich małżeństwo, stało się przyczyną kryzysu.

Taki film musiał w końcu powstać. Chopper to biografia najsłynniejszego mordercy w dziejach Australii Marka "Choppera" Reada, psychopatycznego zboczeńca, który bez specjalnego powodu zamordował kilkanaście osób. Co znacznie ciekawsze, będący jak najbardziej autentyczną postacią Mark Read po odsiedzeniu stosunkowo krótkiego wyroku nie dość, że wyszedł z więzienia, to jeszcze spisał wspomnienia, w których otwarcie szczyci się i chwali popełnieniem dziewiętnastu morderstw.

Pamiętacie genialną, nagrodzoną zresztą Oscarem kreację Jodie Foster z filmu Oskarżeni? Otóż aktorka, która rzadko w ciągu ostatniej dekady pojawiała się na ekranie, próbuje tu ewidentnie powtórzyć sukces tamtej roli. Punkt wyjścia obydwu historii jest podobny: w wyniku brutalnej napaści Erica traci partnera - pobitego na śmierć przystojnego Latynosa - i sama ledwie uchodzi z życiem. Po wyjściu ze szpitala próbuje legalnie dochodzić sprawiedliwości. Niestety, jak wiadomo, amerykańska policja jest do bani i pragnący porządku obywatel USA musi wziąć sprawy w swoje ręce.

Tak zazwyczaj mówią matki i ojcowie, gdy są dumni. Nic nas tak nie dowartościowuje jak pochlebstwa rodziców i ich duma z tego, co robimy, jakie jesteśmy. Pochwała, a nie krytyka jest najlepszym paliwem, które pcha nas do przodu i mobilizuje do bycia jeszcze lepszym. Przeczytajcie, co opowiadają o tej dumie rodzice i dzieci, a na poprawę humoru przypomnijcie sobie, jak to było u was.

Pewnie wielokrotnie słyszałaś o ograniczaniu spożycia potraw mięsnych. Zwłaszcza tłuste i czerwone mięsa zostały ostatnio skazane na banicję. Zapominamy przy tym o jednym – że szkodzi jedynie mięso jedzone w nadmiarze. Prawidłowo zbilansowana dieta to klucz do zdrowia. W jej skład powinno wchodzić także mięso. Dowiedzcie się dlaczego.

Kto wie, może gdy zobaczy, że potrafisz też wytrwale do czegoś dążyć – pomyśli o Tobie cieplej... A może Cię już niestety przekreśliła - i nie masz prawa mieć żalu. Dla niej ten związek, jak widzisz, nie był pasmem szczęśliwych dni... Nie chciała tego dłużej ciągnąć, bo ileż można żyć w takim napięciu – raz ją kochasz, siedem razy się awanturujesz...

Sam Stephen King zachwycił się „Ruinami” i można odnieść wrażenie, że w peanach, które wygłaszał, pobrzmiewa nutka zazdrości. Druga powieść Smitha pozostaje utrzymana w „kingowskiej” konwencji, zarazem przebijając wszystko, co spłodził autor „Miasteczka Salem” na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat. „Kingowość” wyraża się już w pozornej prostocie pomysłu wyjściowego – oto szóstka ludzi wyrusza na wyprawę w poszukiwaniu siódmego, który zaginął w nieznanych okolicznościach na odludnych wykopaliskach archeologicznych. Nie zważając na ostrzeżenia miejscowych, wędrują wśród pięknych okoliczności przyrody, nie przewidując, że właśnie rzeczona przyroda zwróci się przeciwko nim.

Po raz kolejny autorowi takich bestsellerów jak „Jednym strzałem”, „Echo w płomieniach” i „Poziom śmierci” udało się napisać ciekawy, dynamiczny kryminał, wciągający od pierwszej do ostatniej strony. Swój sukces Lee Child zawdzięcza przede wszystkim Jackowi Reacherowi, ale na uwagę zasługują także inni bohaterowie.

„Panowie z dzielnicy” to zbiorowe wydanie sześciu krótkich książeczek pisarza, a zarazem cudowna podróż przez paradoksy, charaktery, filozofię. Znajomość filozofii podczas lektury nie jest konieczna, ale czytelnik zaznajomiony z tematem znajdzie dodatkową uciechę, podobnie jak miłośnik takich autorów jak Henri Michaux, Bertolt Brecht czy Roberto Juarroz rozpozna w „Panach z dzielnicy” starych literackich znajomych.

„Dziewiąty diament” Kylie Fitzpatrick to doskonały przepis na bestseller. Są w nim elementy dobrej powieści kryminalnej i obyczajowej. Pojawia się więc tajemnicze morderstwo, śledztwo i zagadkowa podróż, która prowadzi na Wschód. Zaletą książki są również mocne, wyraziste charaktery i szeroka panorama historyczna – od XIX wieku aż do współczesności. Niestety dobre składniki nie gwarantują jakości produktu. Bo potrzebne jest jeszcze coś, co spaja wszystkie elementy układanki. A tego w „Dziewiątym diamencie” zabrakło.

„Kubuś i templariusze” są kolejną opowieścią o naturalności zła, przecież postępowania Grzesia z kolegami nie uzasadnia ani przeszłość, ani sytuacja bieżąca, chwytamy nóż i tniemy po gardle, bo akurat i nóż był i grdyka się znalazła. Możliwość zaś czyni zbrodniarza. Zarazem – co chyba najważniejsze – „Kubuś i templariusze” to historia o Polsce tu i teraz, za to kompletnie wyjętej z jakiegokolwiek kontekstu – brak tu polityki, całej idei opatrznościowej i Chrystusa narodów, wątków historycznych, tarć grup społecznych – tylko rozpacz, bezsens i brud.

Z pewnością tydzień to zbyt mało, by poznać wszystkie słynne i piękne zabytki Toskanii. Ale czy trzeba poznawać je wszystkie, żeby cieszyć się jej urodą? Na równi ze starymi freskami doceniłam w Toskanii nieśpieszność. Tam jest ona oczywista jak winnice, oliwki i suszone pomidory.

Nigdy nie lubiłam lekarzy i odwiedzałam ich tylko w sytuacjach, kiedy nic już mi nie pomagało. Jednak i tak zdecydowana większość specjalistów, do których się udawałam, tylko pogarszała sprawę. Nigdy nie miałam im tego za złe. Myślałam sobie, że przecież to tylko ludzie, oni mają tak mało czasu w trakcie wizyty na rozpoznanie choroby, nic więc dziwnego, że czasem pomylą się w diagnozie.

Skrzyp polny jest pospolitym chwastem występującym obficie na polach, łąkach, brzegach zbiorników wodnych i w przydrożnych rowach. W medycynie ludowej ziele skrzypu polnego od wieków było stosowane w celach leczniczych i wykorzystuje się je do dziś.

Sporo ostatnio mówi się o władzy kobiet, głównie ze względu na powstałą niedawno Partię Kobiet. Czy kobiety potrafią rządzić? Czy dziś kobiety mają władzę, a może władza jest zawsze w garniturze i pod krawatem? Kobiety w polityce wciąż należą do rzadkości i w większości przypadków traktuje się je jak wybryki natury (vide Jacek Kurski i jego wypowiedź, że zajmujące się polityką kobiety to „kobietony”).