mieszkanie

Mieszkanie na sprzedaż można dzisiaj znaleźć nie tylko na polecanych specjalistycznych portalach takich jak na przykład mieszkanie.pl, ale również w licznych serwisach lokalnych. Tak duża ilość ofert w żadnym stopniu nie ułatwia jednak wyboru. Jeśli, na przykład, interesuje Cię przytulne mieszkanie na strzeżonym osiedlu i parkingiem w garażu podziemnym, można powiedzieć, iż masz mocno skonkretyzowane oczekiwania względem oferty mieszkania i wiesz, czego szukać. Jeśli jednak zastanawiasz się czy lepsze będzie trzypokojowe mieszkanie czy starczy Ci dwupokojowe mieszkanie i czy lepiej byłoby gdyby znajdowało się ono na pierwszym piętrze trzypiętrowego budynku powstałego stosunkowo niedawno czy wybór takiego, które jest ulokowane na parterze zabytkowej kamienicy lub ostatnim piętrze apartamentowca- wówczas wątpliwości co do ostatecznego wyboru zaczynają się namnażać. Jak wybrać mieszkanie, aby później tego nie żałować?

Im mniejsza powierzchnia mieszkania, tym większe wyzwanie, by znaleźć odpowiednie miejsce do przechowywania rzeczy – tych używanych na co dzień oraz tych, po które sięga się sporadycznie. Jeżeli masz z tym problem, sprawdź nasz przegląd sprytnych rozwiązań i wdróż je, by cieszyć się przestrzenią wolną od bałaganu!

Bardzo często małe wnętrza – zarówno prywatne, jak i firmowe – traktuje się jako coś negatywnego, jak problem do rozwiązania. W Internecie i nie tylko mnóstwo jest tekstów zawierających porady odnośnie do tego, jak wizualnie powiększyć małe wnętrze, jak żyć w niewielkim mieszkaniu i nie zwariować, co wyrzucić, żeby mieć więcej miejsca...

Dzięki metamorfozie mieszkania można podnieść wartość nieruchomości nawet o 25 procent.

Większość korzysta z pociągów, by dotrzeć do pracy. Zupełnie inaczej jest w przypadku pewnej studentki, która postanowiła, że pociągi będą jej domem. Leonie Müller, po sprzeczce z właścicielem mieszkania, wykupiła bilet pozwalający na nieograniczone korzystanie z pociągów.

Wszystko zaczyna się w głowie – każdy proces, każda zmiana, każda inspiracja. Tak samo się dzieje, gdy w grę wchodzi zakup mieszkania. Najpierw trzeba po prostu uzmysłowić sobie tę potrzebę. A co dalej?

Mimo osiągnięcia dorosłości ponad połowa Polaków od 18 do 35 roku życia wciąż mieszka z rodzicami. Jeżeli nie stać ich na zakup mieszkania, czekają w domu rodziców, aż się dorobią. Wysokie ceny nieruchomości i niskie zarobki sprawiają, że często trwa to bardzo długo. Wiąże się z uzyskaniem comiesięcznych dochodów, a więc znalezienia stałego zatrudnienia, najlepiej stabilnego w ramach umowy o pracę. Ci, którzy nie otrzymują swego wymarzonego mieszkania w spadku lub nie dostają dużego wsparcia finansowego od rodziców na własne M, raczej nie mogą liczyć na mieszkanie.

W swoim życiu przeprowadzałem się prawie dwadzieścia razy. Uśredniając, daje to przeprowadzkę raz na dwa lata. Świat zrobił się bardziej dynamiczny, ale i tak chyba zawyżam średnią.

Wyjechałem z Polski dwa lata temu, bo miałem dość. Miałem co jeść, miałem w co się ubrać, ale brakowało mi choć grama szacunku mojego państwa do mnie samego. O ironio, jedyny urząd, który okazał mi się przyjaznym, nowoczesnym, szybkim, miłym i uprzejmym, był urzędem paszportowym. Może to taka zachęta dla tych ludzi, którzy jeszcze zastanawiają się nad emigracją?

Potrzebowaliśmy z moim chłopakiem mieszkania, dotychczasowe nam wymówiono. Jak zwykle zaczęliśmy od wici, żeby było taniej. Pytałam u siebie w pracy, wysłałam nawet memo. Kilku kolegów, którzy nawet nie mają mieszkań ani znajomości, odpowiedziało mi grzecznościowo: nie mam, nie wiem, ale jak coś usłyszę, dam znać... Przyjaciółka przemilczała fakt, że ma mieszkanie.

Nie dość, że z pomocą rodziców kupił sobie mieszkanie na kredyt, to jeszcze powiedział mi o tym, kiedy już miał wszystko załatwione z bankiem i był umówiony u notariusza. A widujemy się prawie codziennie na uczelni! I chyba kilku jego znajomych z roku wiedziało o tym wcześniej niż ja. Jest mi przykro i głupio, czuję się pominięta, olana. On tego nie rozumie albo udaje głupiego.

We Wrocławiu wyprzedano miniapartamentowiec, przerobiony z dawnego „akademika” dla pracowników naukowych. Przepięknie urządzone, ergonomiczne kawalerki od 12 metrów kwadratowych, mieszkania dwupokojowe po 27 metrów. Zgroza! Ruszyła w necie lawina krytyki, bo u nas pokutuje inna mentalność: zastaw się, a wymuruj. Dlaczego?

Wiedzieliśmy o sobie wszystko. Patryk ma już za sobą małżeństwo 9-letnie, jest rozwiedziony, ma syna Aleksandra, na którego płaci alimenty. Byłej żony nigdy nie poznałam, Alek za to jest super chłopcem, z którym spędzamy co najmniej 2 weekendy miesięcznie. Okazało się, że moje plany co do wspólnego mieszkania z narzeczonym to mrzonki!

Wydaje mi się, że wszystkie remonty wyglądają podobnie. Jeszcze żaden nie skończył się w terminie, bez niedoróbek czy też jawnej fuszerki. Zamówiłeś dom, dostałeś stodołę. Kuchnia w miejscu łazienki. W sypialni gołębnik. Nie lepiej strzelić sobie w głowę i wypocząć w piekle? Dziwię się tym, którzy zachowali nadzieję i liczą, że w wyznaczonym dniu wejdą do pięknego, odnowionego mieszkania. Dobrze, jeśli cegieł wam nie rozkradną, moi mili! Jeśli rzeczywiście żyjemy w czasach ostatnich, to i plaga, która nas gnębi, musi być czymś specjalnym. Jest nią remont.

Borykam się z problemem, czy zdecydować się i wziąć ślub. Od niecałego roku jestem w związku z kobietą, którą "chyba" kocham. Okazało się, że będziemy mieli dziecko. Wyszła też na jaw informacja, że ona prowadziła podwójne życie towarzyskie ze swoim poprzednim facetem, ale zdecydowała, że wybiera mnie. Nie jestem pewien, czy będę potrafił sobie poradzić z męczącymi mnie myślami: zdradziła raz, może to zrobić znowu. Czy na pewno jestem ojcem, a nie jej eks?

Mam 18 lat. Mieszkam z mamą w Lublinie, a mój tata – w Warszawie. Rodzice się rozstali 4 lata temu w wielkiej niezgodzie, ale nie wiem dokładnie, o co poszło, każde mówi co innego, tata jest ostrożny i niechętny do ocen, za to mama z nienawiścią zwala wszystko na niego. Tata jest normalnym fajnym facetem. Chciałabym mieszkać z nim.

Nie mamy w ogóle intymności. Matka Mirka wpada do nas do pokoju jak tornado. Niby zapuka, ale nie zdążymy zareagować, a ona już jest. Nasze życie intymne jest właściwie jego namiastką, bo przecież w każdej chwili mogą się otworzyć drzwi (a po co wy je w ogóle zamykacie?!). Dodatkowo mam wrażenie, że ta kobieta nasłuchuje, co się u nas dzieje. Nie mogę się spokojnie kochać, ubrać czy nawet porozmawiać – czy to przez telefon, czy z chłopakiem (no chyba, że szeptem). Ona się nawet tego nie wstydzi – śmiało komentuje, doradza w kwestiach, które podsłuchała. Dramat!

Nie tak wyobrażałam sobie moje życie. Nie sądziłam, że będę składać po groszu, aby coś sobie kupić. Dziecko kosztuje, a jego pensja wystarcza na bieżące sprawy. Żałuję, że nie wywalczyłam niezależności finansowej, nie miałam stałej, dobrej pracy, a mimo to – w biedzie i bezrobociu - zdecydowałam się na dziecko.

Ludzie patrzą na Karolinę z politowaniem albo współczuciem, kiedy słyszą, że po dwunastu latach mieszkania na wsi wróciła do miasta, do samego środka śródmieścia. A jej się chce krzyczeć ze szczęścia. Monika wytrzymała na wsi trzy lata, dzisiaj mówi: „nigdy więcej”. Na polskich wsiach widać coraz więcej domów wystawionych na sprzedaż. Co się dzieje?

Ja i dwie moje kumpele z Grudziądza zaczynamy w październiku studia w Wawce. Pracy jeszcze nie załatwiłyśmy, na razie ważniejsze mieszkanie. Znalazłyśmy sobie w necie domek jak z powieści dla dziewcząt: zielony, z winem i spadzistym daszkiem. Ma 70 metrów, 3 maciupkie pokoiki, wielką kuchnię z kominkiem. Do uczelni trzeba niestety jechać ok. godziny, dwoma autobusami, a druga wada to konieczność remontu. Nie wiem, czy wszystko, co tanie, musi być nieuczciwe, jak sugerują rodzice?