czytanie

Mimo dużej ilości zainteresowań, jakie przejawiają młodzi ludzie, książce poświęcają niewiele uwagi. Na kształtowanie nawyków czytelniczych u dzieci duży wpływ ma rodzina i to już od najmłodszych lat. W rodzinach dzieci czytających książki tradycją było głośne czytanie jeszcze w wieku przedszkolnym. Duży wpływ ma również domowa biblioteka, a księgozbiory w polskich domach są bardzo zróżnicowane. Są rodziny, które mają bardzo mało książek lub nie mają ich wcale. To zwłaszcza mieszkańcy wsi. Domowe biblioteki zawierające więcej niż 200 książek znajduje się w 29 proc. domów dwunastolatków oraz 44 proc. domów piętnastolatków, mieszkających w miastach powyżej miliona mieszkańców. Na wsi takie księgozbiory są zaledwie w 12 proc. domów.

To bez wątpienia Biblia współczesnego reportażysty – kogoś, kto unika skrótowych informacji podawanych w telewizyjnych wiadomościach na rzecz wnikliwego zbadania tematu. Jeśli poszukujemy książki, która pochłonie nas bez reszty, to sięgnijmy po „Jarmark sensacji”.

Ta niewielka książeczka nie jest tym, czym być się wydaje. Podtytuł: "Prywatny przewodnik po różnych stronach świata" sugeruje zbiór esejów na tematy podróżnicze, jakich napisano już wiele. Tymczasem Krzysztof Środa używa luźno traktowanej konwencji dzienniczka podróży, aby ukazać nam swój wewnętrzny krajobraz fantazyjnie powiązanych skojarzeń.

Autor za swoją twórczość otrzymał mnóstwo prestiżowych nagród. Jego utwory przetłumaczono na kilkanaście języków. Teraz i my, za sprawą wydawnictwa Czarne, mamy okazję obcować z doskonałą literaturą: smutną, bolesną, do bólu prawdziwą. Tak właśnie trzeba pisać o wojnie.

Jan Pelc odsłonił mi zupełnie nowe, nieznane oblicze naszych południowych sąsiadów i literatury czeskiej. Błyskawicznie uplasował się wysoko w moim prywatnym rankingu mentalnej łobuzerki. Dopuszczam jednak możliwość, że „..będzie gorzej” nie jest książką dla każdego. Rozciągnięte na dziesiątki stron opisy zbiorowego seksu, chlania, ćpania i wszelkiej perwery mogą odstraszyć co wrażliwszych czytelników.

Czy faceci potrafią pisać o kobietach? Okazuje się, że tak. Autor „Dziewczyn” zaproponował nam bowiem przemyślane historie o współczesnych kobietach borykających się z samotnością, niezrozumieniem i odrzuceniem. Ktoś mógłby zauważyć, że w książce Puszkiewicza nie znajdziemy nic nowego; że takich opowiadań są tysiące. Cóż, nie o oryginalność tu chodzi, lecz o próbę (zdecydowanie udaną) wniknięcia w duszę i umysł kobiety.

Każdy sposób jest dobry, by zachęcić nas do czytania. Do takiego wniosku doszli organizatorzy kampanii "Czytam sobie", w której biorą udział znane i lubiane osobistości świata mediów i kultury. Między innymi Andrzej Seweryn, Alicja Resich-Modlińska i Piotr Cyrwus przekonują nas do tego, że czytanie wzbogaca słownictwo, poszerza horyzonty, rozwija wyobraźnię i inteligencję.

Przyznam, że po ostatnich książkach przestałem wiązać z Markiem Krajewskim nadzieje. Facet zrobił swoje – odnowił polski kryminał, wprowadził doskonałego bohatera, został autorem bestsellerów. Czy byłoby dziwne, gdyby przestało mu się chcieć? Marek Krajewski wraca do Wrocławia, ale to już zupełnie inny Wrocław. Powieść jest gęsta, dynamiczna, bardzo dobrze zakomponowana i trzyma jak imadło.

Co zrobić, by zwiększyć czytelnictwo? Razem z książkami sprzedawać czekoladki! Na taki pomysł wpadli belgijscy naukowcy, którzy w prestiżowym magazynie „Journal of Environmental Psychology” opublikowali artykuł, z którego wynika, że zapach czekolady motywuje do zakupu książek.

Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich księży, cenionych za niebanalne poglądy i otwartość myślenia. Chodzi oczywiście o księdza Adama Bonieckiego. Wydawnictwo Znak opublikowało niedawno zbiór jego tekstów, które pierwotnie ukazały się w „Tygodniku...” Książka nosi znamienny tytuł „Lepiej palić fajkę niż czarownice...”, a na jej okładce widnieje uśmiechnięta twarz księdza Bonieckiego – zapalonego wielbiciela fajek! Ten uśmiech współgra z treścią książki. Znajdziemy w niej optymistyczne spojrzenie na świat, jakiego wciąż brakuje polskiemu Kościołowi.

Anna Poppek w „Rejsie na krzywy ryj” wykonała kawał dobrej roboty. Dotarła do wspomnień, porozmawiała z ludźmi, którzy go znali, przekopała archiwa. Książka, złożona głównie z anegdot przytaczanych, stanowi maleńkie kompendium, wprowadzenie do Himilsbacha.

Lato w pełni, wydawnictwa padają. Dyskusja o kryzysie czytelnictwa trwa w najlepsze i nie skończy się prędzej niż rzeczony kryzys. Czyli nieprędko.

Polska powieść obyczajowa. Książka trudna, niejednoznaczna, wymykająca się interpretacji. Mimo wszystko należy do niej sięgnąć, by przekonać się, że wciąż jeszcze są autorzy, dla których język powieści jest równie ważny, co jej treść.

Napisanie przekonującej książki o więźniach nie jest sprawą łatwą. Pisarz musi wykazać się nie tylko doskonałą znajomością psychologii, ale i realiów życia w specyficznym, zamkniętym środowisku. Taką wiedzą (i talentem literackim) wykazała się Maria Nurowska, autorka ponad 20 poczytnych książek.