zawiść

Zazdrość może wynikać z pełnej świadomości własnych mankamentów. Każdy zna to uczucie, bo nie raz go doświadczył. Takie doznania towarzyszyły nam, gdy byliśmy dziećmi np. zazdroszcząc innym dzieciom zabawek lub tego, że ich rodzice mają więcej pieniędzy i jeżdżą np. na drogie wakacje. Grubsze osoby zazdroszczą chudym figury, brzydsze piękniejszym od siebie urody, biedniejsi zazdroszczą bogatym pieniędzy itp.

Trudno przeżywać zawiść. W powszechnym mniemaniu jest to przypadłość wysoce nieapetyczna, świadcząca o małoduszności i słabym charakterze tego, kto ją odczuwa. Wstyd się do niej przyznać. Wiadomo: kto zazdrości, temu się pewnie życie nie udało. Poległ.

Gdy zaczęłam się spotykać z kolegą z pracy, dziewczyny w biurze oczywiście od razu zaczęły mnie wypytywać. Dwie z nich są życzliwe, wyciągnęły mnie na kawę i „maglowanie”. Trzecia – Iza – nie poszła z nami. Jest generalnie nabzdyczona, niekoleżeńska, nieuczynna i trudno się z nią pracuje. Okazało się, że jest zakochana w moim chłopaku i teraz uprzykrza mi życie.