Biografie to tegoroczna recenzencka trauma. Koszmarki w rodzaju „Diany”, czy „Grace of Monaco”: ociekające kiczem hagiografie, godziny przesiedziane w kinie z zegarkiem w ręku… Stąd na „Yves Saint Laurenta” szedłem wyposażony w całą masę obaw. Niepotrzebnie.
