wychowanie

Narodziny dziecka gruntownie i na zawsze zmieniają relacje, jakie wypracowaliście w waszym związku. Od teraz to ten mały człowiek będzie miał wpływ na wasze plany, sposób spędzania czasu czy wypoczywania. Jeśli obie strony szybko nie zaakceptują nowej roli, nawet w tak wspaniałej chwili, jaką jest powiększenie rodziny, między partnerami pojawią się zgrzyty i niedomówienia.

Jedną z większych krzywd, jakie dorośli mogą wyrządzić dziecku, jest obarczanie go odpowiedzialnością za ich – rodziców – życie.

Poprzez porównywanie do rówieśników przestajemy widzieć dziecko jako odrębną jednostkę. To zła metoda wychowawcza.

Drogie mamy, zastanawiacie się, jak wychować swoje córki, żeby były szczęśliwe i samodzielne? Wszak to od was - nas zależy tak wiele. Co jest tak naprawdę ważne, co ułatwia życie? Umiejętność zarabiania pieniędzy? Prowadzenie domu, biura i wychowywanie dzieci jednocześnie? Chcecie porady od psychologa? Na pewno?

Miałem dobrych rodziców, chodziłem do szkoły jakie są wszędzie, a jednak dorosłość przywitałem makabrycznie popsuty. Miałem złe emocje, potworne doświadczenia, kiełbie we łbie i kieszenie pełne najgorszych nawyków. Rozumiem już, że reszta życia zejdzie na naprawianiu siebie samego. Nie bardzo wiem, jak to zrobić.

Czy dziecko jest już „jakieś” od urodzenia? Człowiek to połączenie wychowania, środowiska i doświadczeń czy raczej predyspozycji i ich zderzenia z życiowymi wydarzeniami? To pytania, na które nigdy nie będzie odpowiedzi, możliwe są jedynie hipotezy. Zapisujemy też własne dzieci, podobnie jak zapisali nas nasi rodzice?

Każde dziecko jest kimś szczególnym, jedynym i wyjątkowym. Rodzi się z wieloma uzdolnieniami i talentami, a rolą rodzica jest poszukać w nim właśnie tych ukrytych skarbów, wydobyć je na światło dzienne i pomóc małemu człowiekowi zrobić z nich użytek.

Model rodziny zmienia się a rodzicielstwo przestaje być tylko i wyłącznie macierzyństwem. Znaczenie ojca jest bardzo ważne w strukturze rodziny. To on stawia wymagania dziecku, ucząc w ten sposób jak pokonywać życiowe trudności, jak być odważnym, szlachetnym i prawym człowiekiem. Zapewnia mu też poczucie bezpieczeństwa. Dzieci, których ojcowie uczestniczą w ich rozwoju, są bardziej pewne siebie, aktywne, cechuje je wyższa samoocena, mają niższy poziom lęku.

Prawie jedna trzecia dzieci w wieku kilku lat ma niewidzialnego towarzysza zabaw, z którym rozmawia, opiekuje się nim, a czasami kłóci. Rodzice często zastanawiają się, czy takie zachowanie nie odbiega od normy. Zdaniem psychologów jest to całkiem naturalny etap rozwoju małego człowieka, który mija wraz z wiekiem.

Rodzicielstwo bliskości, wychowywanie w dyscyplinie czy system kar i nagród. Czy poszukujecie jak ja najlepszego sposobu na wychowanie dziecka? Jak wychować małego człowieka z poszanowaniem jego odrębności i całą paletą niepowtarzalnych cech? Jak to zrobić i być z nim blisko?

Istnieje prawdziwa wolność, czy pragnienie wolności to tylko utopijna wizja nastolatków? Obserwując dzieci i ich sposób myślenia, widzę zupełnie wolne i doskonałe istoty, co się potem z nimi dzieje...

Czy rodzice wysyłając dziecko na różne zajęcia, organizując mu każdą minutę życia, nie idą po najniższej linii oporu w kwestii wychowania? Przerzucają na innych obowiązek pokazania świata, rozwijania jego umiejętności i zainteresowań.

Jeśli jesteś matką albo ojcem, to martwisz się o swoje dziecko. To naturalne i oczywiste. Zastanawiasz się, kim będzie? Jaką szkołę wybierze, zawód, męża, żonę. Co osiągnie w życiu? A zastanawiasz się nad tym, czy będzie dobrym człowiekiem? Dla ludzi, dla zwierząt? A jaki mu dajesz przykład...

Patrzę teraz na mojego dwuletniego synka. Bardzo ciężko jest mi sobie wyobrazić go jako dorosłego człowieka, mężczyznę. Nie chcę, żeby mój syn za trzydzieści lat wracał do swojego domu, rzucał teczkę w kąt i czekał na podanie obiadu. Chcę, żeby był samodzielną istotą, która nie wykorzystuje nikogo pod patronatem płci.

Prawda o stanie błogosławionym? Nie poznacie jej z kolorowych gazet i poradników dla przyszłych mam. Znają ją tylko… mamy. W tym krótkim filmie jedna z nich opowiada o tym, co ciąża zmieniła w jej życiu. Z bardzo oryginalnym poczuciem humoru i ze wzruszającą szczerością opowiedziała w kilku zdaniach o swoich ciążach i o tym, jak zmieniło się jej życie po urodzeniu córek?

W kulturze chrześcijańskiej nie trzeba kochać się z krucyfiksem, by zasłużyć na bana. Okazuje się, że wystarczy zrobić dziecku zdjęcia inne niż robi wzięta chyba żywcem do nieba Anna Gedes, a już pojawiają się kontrowersje.

My, czterdziestolatki, wychowaliśmy się na rocku i punku. Czemu nie towarzyszyć dzieciakom na koncertach, nie chodzić w tych samych koszulkach? Nawet gdy jesteśmy zapracowani, jeden wieczór w miesiącu nie zbawi nas ani nie zrujnuje. Byłam z synem na czterech koncertach Kultu. Czułam euforię, o jakiej opowiadają mi koleżanki po sesji fitnessu. Nie mam u nich zrozumienia – twierdzą, że muzyka ich dzieci jest nie do słuchania… Kiedy ostatnio próbowałaś?

Twoje dziecko popala? Aniołeczek zamienił się w krnąbrnego i niegrzecznego nastolatka, a ty zastanawiasz się, gdzie popełniłaś błąd? Kochana, a może to nie twoja wina... Szukasz winnego? Obejrzyj, posłuchaj, przemyśl, od razu poczujesz się lepiej.

Od dwóch miesięcy Polacy – zarówno matki, jak i ojcowie – mają prawo do dłuższych urlopów rodzicielskich. CBOS zapytał, jak się na nie zapatrujemy. Odpowiedź jest zaskakująca: teoretycznie popieramy, ale w praktyce nie będziemy korzystać. Nie wierzymy też, że ojcowie będą chcieli rezygnować na dłużej z pracy, by opiekować się dziećmi.

Rodzice nie są idealni. Wszyscy to wiemy. Często spotykam ludzi, którzy w dzieciństwie przeżyli swoje piekiełko. Mam na myśli: lekceważenie, niezdolność do okazywania uczuć, stawianie wymagań ponad siły, ciągłą krytykę. Jak sądzę, większość rodziców chce dobrze dla swoich dzieci. Tylko im nie wychodzi. Unikają jednych błędów, żeby popełnić inne.

Media ociekają seksem, promują młodość, przyjemne życie i bombardują reklamami. Reklamami, które obiecują zmianę jakości życia po zastosowaniu produktu. Tytuły artykułów w gazetkach dla kobiet w jednoznaczny sposób namawiają do korzystania z seksu, do korzystania z gadżetów. Jaka zatem może być współczesna dziewczyna?

Szczęśliwy ten, kto nie musiał uczyć cudzych dzieci czegoś więcej poza angielskim, matematyką czy innym przedmiotem szkolnym. W dobie powszechnej popularności bezstresowego wychowywania dzieci, nauczanie młodzieży szkolnej urasta do misji i wychodzi daleko poza ramy programu.