facebook

Codziennie setki ludzi wrzuca swoje posty na Facebooka. Część z nich okazuje się przynosić niesamowite skutki. Dla 18-letniej Katie Doak media społecznościowe były przepustką do odnalezienia biologicznej rodziny. Rozdzielone w przeszłości siostry odnalazły się publikując podobne zdjęcia na swoich profilach.

Opisy o dziwnej, prowokującej treści od pewnego czasu pojawiają się na Facebooku ku zdziwieniu i często irytacji mężczyzn. Trochę to zaskakujące, bo akcja nie pierwszy raz dzieje się u nas, można już spokojnie powiedzieć, że jest cykliczna i wszyscy powinni kojarzyć, o co chodzi. A nie chodzi tu o seks, ale w tym roku o… torebki, choć nie do końca. Były już kolory staników i wklejanie serduszek, czego dotyczy ten facebookowy łańcuszek?

Ci co byli szarymi myszami, udowadniają, że się zmienili, ci co należeli do wybrańców losu i elity klasowej udają, że ten stan wciąż trwa. Serwisy społecznościowe to tragikomedia.

O tym, że anonimowość w cyberprzestrzeni nie istnieje, wiedzą już chyba wszyscy. Ale nieliczni dbają o to, by w sieci mówić o sobie jak najmniej, zdradzając tylko wybrane i najbanalniejsze szczegóły z codziennego życia. Co więc zrobić w sytuacji, kiedy świadomie zamieścimy w serwisach społecznościowych informację o tym, że mamy nowy samochód, albo że wybieramy się na 2-tygodniowy urlop i nasze mieszkanie będzie puste? Albo, kiedy ktoś włamie się na nasze konto i opublikuje kompromitujący wpis?

Mogę wyrecytować wiersz Gary'ego Turka, ze znanego pewnie wielu z was filmiku, który bije rekordy popularności. Mam wielu znajomych na Facebooku i jestem samotna. Bo nie zależy mi na lajkowaniu pięknego bukietu konwalii, który zrywałam w swoim ogródku w dniu 25. urodzin, zależy mi na tym, by któraś z moich przyjaciółek przypomniała sobie, że dziś moje święto, a konwalie to moje ulubione majowe kwiaty.

Dzisiejsze nastolatki będą kiedyś masowo zmieniać nazwiska, by ukryć to, co mówiły o sobie i pokazywały w serwisach społecznościowych. Dużo w tym prawdy: nasza potrzeba obnażania intymności dawno przekroczyła granice zdrowego rozsądku. Publikujemy półnagie zdjęcia, opowiadamy o naszych relacjach z bliskimi, chwalimy się kosztownymi zakupami lub wyjazdem na urlop (ustawiając automatyczną odpowiedź w skrzynce mailowej). A przecież nic tak nie buduje naszej wolności jak poczucie bezpieczeństwa, niezależności i intymności właśnie. Jak więc świadomie korzystać z internetu?

Wyluzowana Baddie Winkle lubi zamieszczać filmiki w Internecie. Pokazuje się w koszulkach z marihuaną, tańczy i twerkuje. Podobnie jak chora na raka Betty. Może warto zmienić wizerunek smutnych staruszków, na tańczących, wesołych, surfujących po Internecie i aktywnych w różny sposób? Co o tym myślicie, czy to nowa moda, która szybko przeminie?

Dlaczego tak bardzo obnażamy swoje życie prywatne w serwisach społecznościowych, na forum? Tylko nieliczni korzystają z serwisów w sposób umiejętny, obracając ich funkcje na własną korzyść. Niestety większość wpada w pułapkę wirtualnego życia.

W jaki sposób rozprzestrzenia się choroba? Zwykła czynić to niepostrzeżenie, tak, by chory żył w przeświadczeniu, że cieszy się doskonałym zdrowiem. Choróbsko ujawnia się dopiero, gdy uzyskało pełnię sił. Wówczas atakuje z całą mocą. Kończy się śmiercią lub czymś gorszym, cytując klasyka. Ta obserwacja dotyczy również chorób społecznych i cywilizacyjnych.

„Nie powinnaś tak mówić do nikogo, dlaczego mówisz do siebie?” Filmik pokazuję grupę puszystych kobiet w sklepie odzieżowym. Wszystko jest w zasadzie dość tradycyjne poza metkami. To właśnie na nich zostały umieszczone krytyczne uwagi i posty z facebooka. Reklama zachęca do zaprzestania mówienia o sobie „gruba”. Co myślicie o takiej akcji?

W kulturze chrześcijańskiej nie trzeba kochać się z krucyfiksem, by zasłużyć na bana. Okazuje się, że wystarczy zrobić dziecku zdjęcia inne niż robi wzięta chyba żywcem do nieba Anna Gedes, a już pojawiają się kontrowersje.

Na Facebooku znaleźć możemy grę "Half the Sky". Jej główną bohaterką jest hinduska kobieta, która musi zdobyć pieniądze na leczenie chorej córki i zapłacić za transport do szpitala. Gracz wciela się w tę postać (stopniowo poznając codzienne obowiązki kobiety) i przekonuje się, jak trudne potrafi być życie.

Być może korzystanie z portali społecznościowych weszło na stałe do naszej codzienności. Jak poranne mycie zębów, śniadanie. Też zaczynacie dzień od sprawdzenia co na FB w domu, w pracy? Zastanawiam się czy to kwestia czasów, czy stworzony profil nie jest jak trawnik przed domem, który regularnie należy kosić i pielęgnować, który ma świadczyć o mieszkańcach domu, przed którym rośnie. Na forum Kafeterii pojawił się wpis pt. „Śmierć na facebooku".

Im więcej ludzie spędzają czasu na Facebooku, tym bardziej są smutni i zdołowani - dowodzą Naukowcy z Utah Valley University (USA). Powodem jest porównywanie się do innych użytkowników portalu społecznościowego, którzy mają więcej lajków pod zdjęciami, więcej znajomych, jeżdżą w ciekawe miejsca na świecie, albo chodzą na lepsze imprezy.

Są różne sposoby na zniszczenie dziecku życia. Rodzic ma pod tym względem niezliczone możliwości. Można nie szczepić, przekarmiać śmieciowym jedzeniem, albo nie kupować zabawek edukacyjnych. Ale da się to zrobić też znacznie prościej: od zygoty kompromitując dziecko w serwisach społecznościowych. Przodują w tym Matki Polki przekonane o konieczności dzielenia się z całym światem fotograficznie udokumentowanymi informacjami z życia dziecka. Wszystkimi informacjami.

Modnie jest mieć profil na Facebooku. Niektórzy twierdzą, że to nie tylko moda, ale i konieczność, bo jeśli kogoś nie ma na FB, ten nie istnieje. Trudno więc dziwić się organizacjom społecznym, które promują się na Facebooku, licząc na zainteresowanie społeczeństwa. Niestety prawda jest banalna i okrutna: ilość lajków, czyli polubień strony, wcale nie przekłada się na budżet organizacji.