chemia

Od jakiegoś czasu przyjaciel męża bardzo się ze mną spoufala. Mąż tego nie widzi. Niby traktuje mnie jak siostrę, ale… no normalnie mnie adoruje! Na dodatek ostatnio jest jakiś przybity, wodzi za mną wzrokiem, zdejmuje z włosów jakieś niewidzialne paprochy. Zupełnie jakby się zakochał. Boję się z nim zostawać sama. Jak wybrnąć z tej sytuacji?

Przyjmuję do wiadomości, że kiedyś zapłacę za swoje niezdecydowanie, lekkomyślność, że może nigdy nie znajdę prawdziwej miłości. Z moim przyjacielem jest tak samo. Może robi błąd, poświęcając uwagę tylko mnie – błąd, który się na nim zemści. Zbyt go jednak szanuję, by spełnić oczekiwania innych i powiedzieć mu wprost: słuchaj, stary, daj sobie spokój, nigdy nie pójdziemy do łóżka.