aborcja

Dron z pigułkami wczesnoporonnymi przyleciał do Polski. Za akcję odpowiada holenderska organizacja pozarządowa „Kobiety na falach”, znana między innymi z postulatów ogólnie dostępnej, legalnej i bezpiecznej aborcji oraz z zabierania kobiet na pokład statku, którym przypływa do krajów z zakazem aborcji, i dokonywaniu zabiegów na pełnym morzu. Kampania miała pokazać różnice w Europie w dostępie do środków wczesnoporonnych i sprowokować dyskusję w naszym kraju.

Pierwszy raz jest ważnym przeżyciem, należy zadbać, by żadne przypadkowe i nie do końca pożądane zdarzenie nie popsuło tego wspomnienia. Dlatego antykoncepcja przed pierwszym razem jest tak ważna. Nie warto zaczynać życia seksualnego w strachu o to, czy pierwszy stosunek nie skończy się ciążą. Często nastolatki zachodzą w nieplanowaną ciążę, gdyż ufają partnerowi, który przekonuje, że stosunek przerywany, seks podczas miesiączki, czy w czasie dni niepłodnych jest skutecznym zabezpieczeniem. Wymienione metody są przyczyną wielu nieplanowanych ciąż.

Wraca temat „pigułek po” i jak to bywa w naszym pięknym kraju, jest tak jak można się spodziewać, czyli po raz kolejny przepisy uderzą w kobiety. Kto wie, jak działają takie środki? Panowie z resortu zdrowia raczej nie doczytali w tym temacie. Skoro wprowadzono taką tabletkę, żeby kobieta mogła decydować czy i kiedy chce mieć dzieci, to dlaczego potem utrudnia się do niej dostęp?

Papież Franciszek jest gwiazdą współczesnych mediów. Uśmiechnięty, wesoły, chętnie nawiązujący kontakty z ludźmi. Ale podoba nam się w nim nie tylko to. Cenimy przede wszystkim jego zasadnicze podejście do księży, którzy za nic sobie mają zalecenia życia w ubóstwie i czystości. Niestety na wizerunku papieża Franciszka odnaleźć można rysy. Mówi o nich Tina Beattie, profesor studiów katolickich na Uniwersytecie Roehampton w Londynie.

Czas, by się niepokoić kierunkiem, w jakim idzie debata aborcyjna w Polsce, dawno minął. Nadszedł czas, by emigrować. Ewentualnie, by się wściec.

Ponad 3 tysiące polskich lekarzy podpisało niedawno tzw. „Deklarację Wiary”. Zgodnie z nią lekarz, wykonując swój zawód, powinien kierować się przede wszystkim prawem boskim, a dopiero później prawem ludzkim; szczególnie w sytuacjach uważanych przez Kościół za kłócące się z zasadami wiary (aborcja, przepisywanie środków antykoncepcyjnych itp.).

Przyzwyczailiśmy się, że kamera – jeśli już pojawia się na sali porodowej – to po to, by nagrać moment narodzin dziecka. W tym przypadku świat stanął do góry nogami. Emily Letts uwieczniła na nagraniu video swój zabieg aborcji. Tym nagraniem chciała przełamać stygmat ciążący na kobiecie dokonującej zabiegu przerwania ciąży i zaoferować psychiczne wsparcie kobietom, które nie chcą urodzić swojego dziecka. Co o tym sądzicie?

Smutne jest to, że znowu, gdy na ustach wszystkich jest Karol Wojtyła, nachodzą mnie niedobre myśli o moim kraju, o upartej obłudzie niezrozumienia prawdy, o braku wolności. Człowiek, który był symbolem Polski i symbolem swobody wyboru, został wbrew swej woli i intencji wykorzystany do zbudowania nienawiści, barier, podziałów, krat niewidzialnych i tych całkiem namacalnych.

O sytuacji kobiet w kraju katolickim decydują mężczyźni. Nieobecni tatusiowie niezaplanowanych dzieci, gwałciciele, księża, politycy, po części prawnicy i dziennikarze. Wszyscy, którzy prawa, uwarunkowania i preferencje kobiety mają gdzieś, chcą natomiast ugrać coś dla siebie. Karierę - lub chociażby święty spokój. Po prześledzeniu losów „wigilijnej prowokacji” Katarzyny Bratkowskiej w kilku mediach mogę jedynie dołożyć gorzką pigułkę: nie tylko mężczyźni. Kobiety również krytykują samotną w sumie walkę pani Katarzyny, a to już więcej niż niepokojące.

Coraz bardziej przeraża mnie moja ojczyzna. Na pociechę czytam wiersze poety z Kolbuszowej, z tomiku o znamiennym tytule „Księga wyjścia awaryjnego”. Jeśli wiara pomaga tu zostać, to zazdroszczę wierzącym i głęboko ich podziwiam. Rozumiem jednak tych, którzy się ewakuują. Nie z tchórzostwa czy wygodnictwa. Raczej z poczucia zagrożenia wolności i godności.

Katolicki publicysta Tomasz Terlikowski ma przeprosić Alicję Tysiąc za porównanie jej do hitlerowskiego zbrodniarza Adolfa Eichmanna. Wolność słowa jest sprawą ważną. Bez niej trudno wyobrazić sobie demokracji. Ale niedopuszczalne jest porównywanie kogokolwiek do niemieckiego zbrodniarza. Nawet w imię najbardziej szczytnych ideałów.

Obejrzałam w ostatnich dniach kilkanaście pogadanek na temat wpływu klimatu Dominikany na życie seksualne dzikich. Poza wnioskiem oczywistym – że rzecz nie w klimacie, lecz w celibacie, którego Jezus się wcale nie domagał, jako regularny macho – nasunął mi się jeszcze jeden. Czemu nikt nie dostrzega prawdy? Księża, niczym opiekuńcze psy domowe, wkładają dzieciom język w ucho czy gdzie indziej z czułości, miłości i szacunku dla życia poczętego, jakim dziecko niewątpliwie jest!

Szefowa prosiła mnie wiele razy – nie pisz już, Marianno, o aborcji. Nie mogę się powtrzymać, bo ze złości chce mi się krzyczeć. Chwilami wydaje mi się, że to wszystko nie może przecież dziać się naprawdę. Pocieszam się: masz déjà vu, to wszystko już było, chwilowa szajba mózgu, zaraz będzie dobrze. A jednak to nie jest złudzenie. W Sejmie znów jacyś dewianci grzebią w ustawie antyaborcyjnej.