wdzięczność

Dorosłość to nie tylko praca, dzieci czy obowiązki, ale także niezależność. Niestety nie każdy ma szczęście, po osiągnięciu pełnoletności czuć się samodzielnym, stanowić o sobie. Dzieje się tak na przykład wówczas, gdy jesteśmy zależni od rodziców czy teściów, z którymi mieszkamy, bo nie mamy szansy na własne, samodzielne cztery kąty. Co zrobić, gdy inni wtrącają się w nasze życie? - odpowiada nasza psycholog, Joanna Borowczak.

Moja praca jest ciekawa, daje mi radość i satysfakcję, ale… Zarabiam grosze, pracuję na umowie o dzieło, a szefowa mnie wykorzystuje (muszę tyrać czasem w weekendy czy wieczorami, bo moja szefowa nie ma wyczucia i umiaru, zasłania się zadaniami do wykonania). Nie wiem, co robić – z jednej strony kręci mnie to, co robię, a i czuję wdzięczność, bo moja szefowa wyciągnęła mnie z bagna. Z drugiej strony wkurzam się.

Lubię pomagać, pochylam się nad każdym. To mnie gubi, jest powodem rozgoryczenia. Rzadko napotykam wdzięczność. Tak, przemawia przez mnie żal, którego nie umiem stłumić, nawarstwiał się przez lata, gdy traciłam pseudoprzyjaciół i udawane miłości.