shia labeouf

Liczyłem na znakomite kino. Bo za kamerą stanął tu David Ayer. A więc specjalista od mrocznego, ambitnego, stylizowanego na para-dokument i programowo „brzydkiego” kina („Bogowie ulicy”, „Ciężkie czasy”). I rzeczywiście: piekło wojny jest tu ukazane nad wyraz dosłownie. Tylko czy owa „dosłowność” wystarcza, by zachwycać się „Furią”?

Początek „Nimfomanki” wydaje się zapowiadać najgorsze. Po nadmiernie patetycznym wstępie akcja wyraźnie zwalnia. O porno mówić naprawdę nie sposób. To w większości ujęcia krótkie i wyraźnie podporządkowane narracji. Często stanowią element cynicznego humoru „Nimfomanki”. Czy „dwójka” odpowie na zadane pytania, czy przypadkiem nie obnaży ubóstwa refleksji reżysera? Na szczęście dowiemy się tego już za trzy tygodnie.