przyszłość

Budzę się codziennie rano z wieczorną obietnicą celebrowania codzienności i cieszenia się z teraźniejszości i tym wszystkim co mam tu i teraz. Okazuje się jednak, że jest to bardzo trudne wyzwanie, o wiele trudniejsze niż zrobienie listy rzeczy do zrobienia na następne dziesięć lat.

Zdurniałem do reszty, oszalałem i rozmyślam sobie o tym, jaki kiedyś byłem głupi i zrozpaczony. W tym oglądzie dochodzę do przykrego wniosku. Zmarnowałem, lekko licząc, dwadzieścia lat życia.