kredyt

Rozwój internetu i nowoczesnych metod finansowania sprawił, że zakupy online stały się nieodłącznym elementem codziennego życia. Artykuły spożywcze, odzież, a nawet elektronika czy AGD to produkty, które chętnie kupujemy w internecie. Wystarczy wejść do wybranego sklepu internetowego, skompletować koszyk i wybrać metodę płatności, która odpowiada naszym potrzebom. A co, jeśli chcemy zrobić większe zakupy i nie dysponujemy odpowiednią kwotą? Nic trudnego. Przecież możemy skorzystać z zakupów na raty online. Co więcej raty online są dostępne także dla kupujących w sklepach stacjonarnych.

W życiu każdej dorosłej osoby może nadejść moment, kiedy dodatkowe pieniądze są potrzebne na przysłowiowe "już". Pierwszą myślą jest oczywiście kredyt, z którego środki przeznaczymy na pokrycie bieżących wydatków. Każdy, kto kiedykolwiek ubiegał się o pożyczkę w banku wie jednak, że uzyskanie pieniędzy nie jest tak proste i szybkie, jakbyśmy chcieli. Alternatywą są natomiast pożyczki pozabankowe, które są zdecydowanie bardziej warte rozważenia, jeśli potrzebujemy szybkiego dostępu do pieniędzy.

Biuro Informacji Kredytowej (BIK) wskazuje, że wśród kredytobiorców sporą grupę stanowią kobiety – to aż 41% pań w przedziale wiekowym od 35 do 44 roku życia.

Pragnienie, aby były wyjątkowe i niezapomniane, powodują, że łatwo stracić kontrolę nad domowym budżetem. Dlaczego tak łatwo dajemy się wpędzić w wydatki, na które nie mamy pieniędzy?

Co zostaje po związkach, które dobiegły końca? Czasem kredyt, czasem rogi, czasem alimenty.

Mimo osiągnięcia dorosłości ponad połowa Polaków od 18 do 35 roku życia wciąż mieszka z rodzicami. Jeżeli nie stać ich na zakup mieszkania, czekają w domu rodziców, aż się dorobią. Wysokie ceny nieruchomości i niskie zarobki sprawiają, że często trwa to bardzo długo. Wiąże się z uzyskaniem comiesięcznych dochodów, a więc znalezienia stałego zatrudnienia, najlepiej stabilnego w ramach umowy o pracę. Ci, którzy nie otrzymują swego wymarzonego mieszkania w spadku lub nie dostają dużego wsparcia finansowego od rodziców na własne M, raczej nie mogą liczyć na mieszkanie.

Wyjechałem z Polski dwa lata temu, bo miałem dość. Miałem co jeść, miałem w co się ubrać, ale brakowało mi choć grama szacunku mojego państwa do mnie samego. O ironio, jedyny urząd, który okazał mi się przyjaznym, nowoczesnym, szybkim, miłym i uprzejmym, był urzędem paszportowym. Może to taka zachęta dla tych ludzi, którzy jeszcze zastanawiają się nad emigracją?

Nie dość, że z pomocą rodziców kupił sobie mieszkanie na kredyt, to jeszcze powiedział mi o tym, kiedy już miał wszystko załatwione z bankiem i był umówiony u notariusza. A widujemy się prawie codziennie na uczelni! I chyba kilku jego znajomych z roku wiedziało o tym wcześniej niż ja. Jest mi przykro i głupio, czuję się pominięta, olana. On tego nie rozumie albo udaje głupiego.

Miałam chłopaka. Studiował i równocześnie pracował w banku. Miałam sygnały ostrzegawcze, lecz pozostawałam głucha. Często dąsał się na mnie, że nie jestem w stanie nagonić mu chociaż jednego klienta na kredyt. Ostatecznie znajomy z roku powiedział mi bez ogródek: „Weź się odklej od tego faceta, zanim pociągnie cię za sobą w bagno, serdeczna rada”.

We Wrocławiu wyprzedano miniapartamentowiec, przerobiony z dawnego „akademika” dla pracowników naukowych. Przepięknie urządzone, ergonomiczne kawalerki od 12 metrów kwadratowych, mieszkania dwupokojowe po 27 metrów. Zgroza! Ruszyła w necie lawina krytyki, bo u nas pokutuje inna mentalność: zastaw się, a wymuruj. Dlaczego?

W związku dwojga ludzi, oprócz uczuć, bardzo ważne jest zaufanie i umiejętność tolerowania słabości partnera. Co jednak zrobić w sytuacji, kiedy okazuje się, że miłość to za mało - wady stają się nie do zaakceptowania, a zaufanie zostaje silnie nadwyrężone? Problem naszej czytelniczki, Ewy z Poznania, komentuje psycholog Joanna Borowczak.

Wiedzieliśmy o sobie wszystko. Patryk ma już za sobą małżeństwo 9-letnie, jest rozwiedziony, ma syna Aleksandra, na którego płaci alimenty. Byłej żony nigdy nie poznałam, Alek za to jest super chłopcem, z którym spędzamy co najmniej 2 weekendy miesięcznie. Okazało się, że moje plany co do wspólnego mieszkania z narzeczonym to mrzonki!

Borykam się z problemem, czy zdecydować się i wziąć ślub. Od niecałego roku jestem w związku z kobietą, którą "chyba" kocham. Okazało się, że będziemy mieli dziecko. Wyszła też na jaw informacja, że ona prowadziła podwójne życie towarzyskie ze swoim poprzednim facetem, ale zdecydowała, że wybiera mnie. Nie jestem pewien, czy będę potrafił sobie poradzić z męczącymi mnie myślami: zdradziła raz, może to zrobić znowu. Czy na pewno jestem ojcem, a nie jej eks?