dzieciństwo

Miałem dobrych rodziców, chodziłem do szkoły jakie są wszędzie, a jednak dorosłość przywitałem makabrycznie popsuty. Miałem złe emocje, potworne doświadczenia, kiełbie we łbie i kieszenie pełne najgorszych nawyków. Rozumiem już, że reszta życia zejdzie na naprawianiu siebie samego. Nie bardzo wiem, jak to zrobić.

Rodzice nie są idealni. Wszyscy to wiemy. Często spotykam ludzi, którzy w dzieciństwie przeżyli swoje piekiełko. Mam na myśli: lekceważenie, niezdolność do okazywania uczuć, stawianie wymagań ponad siły, ciągłą krytykę. Jak sądzę, większość rodziców chce dobrze dla swoich dzieci. Tylko im nie wychodzi. Unikają jednych błędów, żeby popełnić inne.