doda

Kilka dni temu Maciej Maleńczuk udzielił wywiadu Gazecie Wyborczej. Znany z ciętego jak brzytwa usposobienia muzyk wyraził się niezbyt pochlebnie o luźno rozumianych polskich katolikach.

W tle weekendowych wydarzeń o wysokim stężeniu symbolicznym – Jaruzel zgasł, Korwin zapłonął – wycisza się nieszczęście zespołu Behemoth, zapuszkowanego w Rosji i wydalonego stamtąd bez prawa powrotu.

Niebezpiecznie zaciera się granica pomiędzy profesjonalizmem a rynsztokiem. Nie ma rzeczy, której nie wypada zrobić dla pieniędzy (jeszcze większych), żadna praca nie hańbi. Widać to zwłaszcza w świecie mediów, który w Polsce jest zaledwie światkiem, a może półświatkiem. Na temat bójki przeciętnej piosenkarki z przeciętną dziennikarką wypowiadają się wielkie autorytety, powstają wrogie obozy zwolenników Dody i Agnieszki Szulim. Smutne.

Nie wiem, co się stało naszym miastom, samorządom, wreszcie – naszej polskiej cyganerii! Przerzucaliśmy kanały z Wrocławia na Katowice, Kraków, Gdańsk i z powrotem, a oczy robiły się nam coraz bardziej okrągłe, a uszy - zwiędnięte… Żenada i kompromitacja! Nie wiem, może mieszkańcy miast, obecni na tych „zabawach” bezpośrednio, mieli lepszy „odsłuch” sytuacji muzycznej. Ale pozostaje jeszcze wizja i „dowcipne” przerywniki konferansjerów… Nasi artyści chyba się już wypalili, a najlepsi to raczej zostali w domu, zaśpiewali na prywatnych przyjęciach jako gwiazdy lub pojechali na narty, i takiego wyboru gratuluję.