autobus

„Jasne, maciorki, tylko wam ustępować, cackać się z wami i pobłażać na wasze fochy i humorki. Ciąża to nie choroba, nie róbcie z siebie sierotek niedorajdy. Kobieta jest naturalnie przystosowana do tego, a wy robicie wielkie halo, jakby to był stan wyjątkowy!”. Kobieta w ciąży jest niewidzialna w komunikacji miejskiej. Dlaczego ludzie nie reagują na stojącą nad nimi ciężarną i odwracają wzrok? Czy wynika to z przepisów, czy z braku dobrego wychowania i empatii? Kto najczęściej oddaje swoje miejsce? A czyje zachowanie jest wielkim zaskoczeniem?

Wszyscy tkwimy po uszy w tym samym piekle i jeszcze boczymy się na siebie. Wściekamy się na siebie nawzajem, z czego zupełnie nic nie wynika. Kasjerka pracuje powoli, bo mało jej płacą. Nie jest tak głupia, żeby zapieprzać za najniższe wynagrodzenie.

Późnym wieczorem wracałam do domu autobusem. U zbiegu ulic Ćmielowskiej i Myśliborskiej rączo mknący pojazd zajęczał hamulcami i stracił prędkość. Pojawili się munduranci we fluorescencyjnych kamizelkach. A potem autobus zastękał i utknął na dobre. Niekończący się, radosny sznur rolkarzy zalał jezdnię...

Na wywiadówce w podstawówce syna rodzice otrzymali do podpisu kartkę z wyrażeniem zgody na comiesięczną kontrolę czystości dziecka. To jeszcze to się robi? – zdziwiłam się. Wydawało mi się, że czasy, kiedy dzieci kąpane były raz w tygodniu, minęły bezpowrotnie. Okazało się jednak, w jak wielkim jestem błędzie. W polskiej szkole wciąż dużo jest brudu, a insekty we włosach też się trafiają.