akademik

Tydzień temu moja dzielnica zmieniła się w piekło. Spokojny dotąd blok trzęsie się od muzyki, a od ulicy niesie się ryk, jaki wydawać może jedynie bydło pędzone na rzeź. W weekendy miastem niesie się łoskot imprez plenerowych, nie można też wejść do knajpy, gdyż pełno tam młodych ludzi z laptopami. Nie da się nawet zrobić zakupów w spożywczaku.

Nie rozumiem Michała, jesteśmy ze sobą ponad 2 lata i nigdy nie zachowywał się tak kretyńsko ani nie kwestionował obecności innych chłopaków w promieniu 5 metrów ode mnie… Co mu teraz strzeliło do głowy? Dlaczego nie słucha żadnych argumentów? Przecież nigdy siebie nie zawiedliśmy nawet najdrobniejszym flirtem na boku.

Ta sprawa zazwyczaj śmieszy lub wprawia w konsternację, ja natomiast traktuję ją zawsze śmiertelnie poważnie. Mam problem z załatwianiem się w miejscach publicznych i w bliskim otoczeniu osób trzecich, a zwłaszcza osób, z którymi mnie coś łączy.